Ανακοίνωση για την διήμερη αναστολή λειτουργίας των ΤΕΙ

Σαν συνέχεια της συνόδου το διήμερο 8-9/2, που έκαναν  οι πρόεδροι των ΤΕΙ, αλλά και της συνάντησης με το υπουργείο την Τετάρτη 12/2, που όπως ανακοινώθηκε έγινε σε καλό κλίμα, έρχεται και η τελευταία απόφαση της συνόδου την Παρασκευή 7/3 για διήμερη αναστολή λειτουργίας  των ιδρυμάτων τις 12-13/3 Και θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος. Μήπως τελικά οι πρόεδροι είναι πιο αγωνιστές από ότι έδειχναν και νοιάζονται για τα δικαιώματα των φοιτητών; Σίγουρα όχι θα απαντάγαμε εμείς, αφού ακόμα και το ίδιο το περιεχόμενο των ανακοινώσεων τους δεν δείχνουν να τους προβληματίζουν ιδιαίτερα ούτε τα δικαιώματα των φοιτητών αλλά ούτε και οι εργασιακές σχέσεις των εργαζομένων στα ιδρύματα. Για αρχή θα μπορούσαμε να σημειώσουμε δύο βασικά πράγματα για τις συνόδους.

Προκήρυξη για τη Σύνοδο Πρυτάνεων ΤΕΙ

Θα αφήσουμε το μέλλον μας

στα χέρια των μεγαλοκαθηγητάδων;

Όπως έγινε γνωστό στην πρόσφατη συνεδρίαση της συνόδου των προέδρων ΤΕΙ, συζητήθηκε το ζήτημα της δυνατότητας λειτουργίας των ιδρυμάτων υπό τις παρούσες συνθήκες. Πιο συγκεκριμένα οι πρόεδροι μέσα από την συνάντησή τους διαπίστωσαν, «την αδυναμία της εκπαιδευτικής λειτουργίας των ΤΕΙ για όλο το έτος 2014 λόγω έλλειψης Έκτακτου Εκπαιδευτικού Προσωπικού». Επίσης διαπιστώθηκε, «ότι αν το θέμα νομικά και διαδικαστικά δεν έχει λήξει μέσα στις δύο (2) επόμενες εβδομάδες, τότε η έναρξη του Εαρινού Εξαμήνου είναι AΔΥΝΑΤΗ».

ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Ο ΠΡΟΤΥΠΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (Π.Ε.Κ.) ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ;

Εν μέσω καταιγιστικών γεγονότων στα δημόσια Πανεπιστήμια, με απολύσεις διοικητικών, ωμές καταπατήσεις του ασύλου, όξυνση των ταξικών φραγμών, σε ειδική εκδήλωση της Συνόδου των Πρυτάνεων, την Τρίτη 26 Νοεμβρίου, παρουσιάστηκε σχέδιο νέου Πρότυπου Εσωτερικού Κανονισμού (Π.Ε.Κ) λειτουργίας των Πανεπιστημίων, το οποίο εκπονήθηκε από ειδική επιτροπή της Συνόδου. Το σχέδιο αυτό παραδόθηκε στα Πανεπιστήμια προκειμένου να συζητηθεί στις Συγκλήτους και στις Γενικές Συνελεύσεις Τμήματος, χωρίς βέβαια οι «διαβουλεύσεις» αυτές να έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου  (προθεσμία που δόθηκε) θα επικυρωθεί με κοινή υπουργική απόφαση.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ

Λαύριο 10-11 Δεκεμβρίου 2010

 Η έκτακτη Σύνοδος των Πρυτάνεων των Ελληνικών Πανεπιστημίων συνεδρίασε στο  Λαύριο 10-11 Δεκεμβρίου 2010 για να μελετήσει τις προτάσεις των Πανεπιστημίων σχετικά με  τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Οι προτάσεις αυτές είναι προϊόν μιας πρωτόγνωρης εσωτερικής διαδικασίας διαλόγου των Πανεπιστημίων και δείχνουν τη σταθερή στόχευση και επιδίωξή τους για τη δυναμική βελτίωση της Εκπαίδευσης και της Έρευνας στην Ελλάδα.

Η Σύνοδος θεωρεί ότι οι αλλαγές στην Ανώτατη Εκπαίδευση πρέπει να διαπνέονται από δυο βασικές αρχές, όπως αυτές ορίζονται στο αρ. 16 του Συντάγματος:

α) το σεβασμός και την προστασία του δημόσιου χαρακτήρα των Πανεπιστημίων. Η χρηματοδότηση και ο έλεγχος νομιμότητας παραμένουν ουσιαστικές υποχρεώσεις του Κράτους.

β) την κατοχύρωση της πλήρους αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ: Η Διοίκηση των Ιδρυμάτων πρέπει να ασκείται αποκλειστικά από αιρετά Πανεπιστημιακά όργανα.

Στις Συνθήκες που διαμορφώθηκαν το τελευταίο διάστημα με ευθύνη του Υπουργείου Παιδείας, η Σύνοδος θεωρεί ότι:

α) το κείμενο διαβούλευσης δεν αποτελεί βάση διαλόγου για τα Πανεπιστήμια. Η Σύνοδος καλεί το Υπουργείο να αποσύρει τις προτάσεις του που ανατρέπουν θεμελιώδη χαρακτηριστικά του αυτοδιοίκητου των Πανεπιστημίων.

β) δεν υπάρχει σήμερα πολιτική εγγύηση του διαλόγου, στο βαθμό που συνεχίζονται εντεινόμενες η κατασυκοφάντηση των ελληνικών δημόσιων Πανεπιστημίων, οι επεμβάσεις στη διοικητική αυτοτέλειά τους και η εφαρμογή μέτρων οικονομικής ασφυξίας, ιδιαίτερα σε σχέση με θέματα τακτικά προϋπολογισμού, προσλήψεων προσωπικού και φοιτητικής μέριμνας.

Ειδικότερα, η Σύνοδος, λαμβάνοντας υπόψη τις αναλυτικές θέσεις των Πανεπιστημίων και τεκμηριώνοντας τα θετικά χαρακτηριστικά και αδυναμίες που αυτά παρουσιάζουν, θεωρεί, υπό τις παρούσες συνθήκες, ως στοιχεία αδιαπραγμάτευτα τα παρακάτω:

65η Σύνοδος Πρυτάνεων: Κείμενο διαβούλευσης

Θα το βρείτε εδώ.

ΨΗΦΙΣΜΑ 65ης ΣΥΝΟΔΟΥ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΩΝ Δ.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Η Σύνοδος των Πρυτάνεων έλαβε γνώση του κειμένου διαβούλευσης, που για πρώτη φορά κατατέθηκε απ’ ευθείας σε αυτήν, από το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για την έναρξη του διαλόγου σχετικά με το θεσμικό πλαίσιο για το δημόσιο Πανεπιστήμιο.


Η Σύνοδος αντιμετωπίζει το προς διαβούλευση κείμενο με ιδιαίτερη επιφύλαξη, δεδομένου ότι εκτός των άλλων εγείρονται σοβαρά θέματα συνταγματικότητας σε προτεινόμενες διατάξεις. Μια πραγματική βάση συζήτησης για τη Σύνοδο θα ήταν η πλήρης κατοχύρωση της αυτοδιοίκησης των Πανεπιστημίων και η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα τους. Η επιδίωξη μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας στην οργάνωση και λειτουργία των Πανεπιστημίων επιτυγχάνεται με όρους δημοκρατίας και ακαδημαϊκότητας. Η Σύνοδος γνωρίζει σε βάθος τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το Ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο: τα εντεινόμενα οικονομικά προβλήματα των Ιδρυμάτων, οι χρόνιες ελλείψεις σε ακαδημαϊκό, διοικητικό και τεχνικό προσωπικό καθώς και σε υποδομές, η έλλειψη σταθερής και αξιόπιστης πολιτικής υποστήριξης της έρευνας συνθέτουν το σημερινό τοπίο.

14 σημεία για το Νόμο πλαίσιο Διαμαντοπούλου

14 σημεία - ενότητες, απόσπασμα από την ομιλία της υπουργού. Ολόκληρη εδώ

Σχολιασμός τους στο Καλώς ορίσατε στο Πανεπιστήμιο του Μνημονίου!

"Ο πρώτος άξονας είναι η νέα ταυτότητα του Πανεπιστημίου και του Τεχνολογικού Ιδρύματος, ο δεύτερος άξονας είναι η νέα ταυτότητα για το φοιτητή: σπουδές με αξία. Ο στόχος αυτός, που συνιστά και ένα μείζον ζητούμενο της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νέας γενιάς, υπηρετείται από τις προτεινόμενες αρχές οργάνωσης των σπουδών του εκπαιδευτικού και ερευνητικού έργου, όπου εδώ πραγματικά μπαίνει ένα πρώτο δίλημμα: πόσο ένας νόμος πλαίσιο παρεμβαίνει στο εσωτερικό της οργάνωσης σπουδών ή κατά πόσο παραμένει ένα αντικείμενο των ίδιων των ιδρυμάτων.

Μέσα από τη συζήτηση νομίζω ότι πρέπει να βρούμε μία ενδιάμεση κατάσταση, με μια πρώτη μεταβατική φάση, όπου θα θέτει κοινούς όρους, ώστε να μπορούν μετά τα Ιδρύματα να προχωρούν μόνα τους, πάντα βέβαια μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος, για το οποίο πρέπει να ξέρουμε πολύ καλά στη συζήτησή μας τα όρια στα οποία μας επιτρέπει να κινηθούμε.

Θα έλεγα ως αρχή ότι πρέπει να αποφύγουμε τη λογική της ομοιομορφίας, να φέρουμε την πολυτυπία στα Ιδρύματα. Και πάλι δεν είναι εύκολο μέσα από το πλαίσιο που θέτει το Σύνταγμα, αλλά είναι μία αδήριτη ανάγκη. Δεν μπορεί να έχει το ίδιο πλαίσιο και την ίδια λειτουργία το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με τις εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές, το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, το Τεχνολογικό Ίδρυμα της Ηπείρου ή το Πολυτεχνείο της Κρήτης. Η πολυτυπία είναι ίσως από τα μεγαλύτερα στοιχήματα, ώστε μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο να μπορούν τα Πανεπιστήμια να προσαρμόζουν τα προγράμματά τους και τη λειτουργία τους στις ιδιαίτερες ανάγκες τους.

Πολύ επιγραμματικά θα αναφερθώ σε 14 ενότητες, οι οποίες πρέπει να είναι τα ζητήματα που θα συζητήσουμε για το νέο νόμο:

1. Πρώτο σημαντικό, πηγαίνουμε από το Τμήμα στη Σχολή. Η είσοδος γίνεται στη Σχολή και δίνει τη δυνατότητα της επιλογής στα παιδιά, στους νέους φοιτητές: θέσπιση δηλαδή της βασικής ακαδημαϊκής μονάδας που θα απονέμει τα πτυχία.

2. Νέος σχεδιασμός για το συντονισμό των μεταπτυχιακών προγραμμάτων, με στόχο τη διεπιστημονικότητα.

3. Πιστοποίηση και αξιολόγηση των προγραμμάτων σπουδών.

4. Έμφαση στο διεπιστημονικό χαρακτήρα των προγραμμάτων σπουδών και σε προπτυχιακό και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

5. Υιοθέτηση και εφαρμογή του ευρωπαϊκού συστήματος ECTS με βάση τις διδακτικές μονάδες.

6. Οργάνωση και ακαδημαϊκή συνέχεια των προγραμμάτων σπουδών, επιλογή συστήματος τρόπου εφαρμογής και διασφάλισης της αξιοπιστίας τους.

7. Σπουδές κατ΄ έτος, κατ΄ εξάμηνο, προαπαιτούμενα, όλα αυτά που πρέπει να συνδέονται σε κάθε Σχολή με τον τρόπο και τη λειτουργία του προγράμματος σπουδών.

8. Αλλαγή του σημερινού συστήματος διδασκαλίας και εξεταστικών περιόδων, που έχει μετατρέψει πολλά από τα Ιδρύματά μας σε εξεταστικά κέντρα.

9. Υιοθέτηση του ψηφιακού συγγράμματος, που θα είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Να πω ότι αυτό που ανακοινώθηκε(το σύστημα Εύδοξος) ήδη έχει λειτουργήσει και ότι από φέτος κινούνται ηλεκτρονικά όλα τα συγγράμματα. Είναι 11.5000 συγγράμματα στο διαδίκτυο και οι φοιτητές από 4 Οκτωβρίου θα έχουν πρόσβαση στην ηλεκτρονική παραγγελία. Αυτό αποτελεί τη βάση ώστε πολύ εύκολα να πάμε στο ηλεκτρονικό σύγγραμμα. Να πούμε ότι ήδη αρκετοί καθηγητές, ιδιαίτερα στα Πολυτεχνεία μας, έχουν βάλει τις σημειώσεις τους στο διαδίκτυο μέσα σε αυτόν τον 1,5 μήνα και τις διαθέτουν ελεύθερα στους φοιτητές.

10. Σύστημα πιστοποίησης όλων των προγραμμάτων σπουδών.

11. Οργάνωση Κέντρων Αριστείας και μέσω συνεργασίας μεταξύ των ιδρυμάτων.

12. Αναδιάρθρωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης.

13. Σύνδεση των προγραμμάτων της Διά Βίου Μάθησης με τα Ανώτατα Ιδρύματα, που το έχουμε βάλει και στο νέο νόμο. Η σύνδεση της Διά Βίου με τα Ανώτατα Ιδρύματα είναι ένα από τα «εκ των ων ουκ άνευ» διακυβεύματα.

14. Και βέβαια η αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας στην τάξη. Νομίζω ότι είμαστε από τις τελευταίες χώρες στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή που η διδασκαλία γίνεται σε αμφιθέατρα από την έδρα με διαλέξεις."

Ερχεται θύελλα από Σεπτέμβρη και στα πανεπιστήμια

Η επίθεση θα αγγίξει ακόμη περισσότερο την τριτοβάθμια εκπαίδευση από το Σεπτέμβρη που έρχεται . Οπως ανακοινώσε η υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου στη σύνοδο των πρυτάνεων στην Πιερία, είναι στις προθέσεις της να ανοίξει διάλογο από την αρχή του νέου έτους για το νέο πανεπιστήμιο, το οποίο θα ακολουθήσει το νέο σχολείο, και να τον ολοκληρώσει σε λίγους μήνες. Μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό των αντιλαϊκών εξελίξεων, τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ δεν θα μπορούσαν να μείνουν αλώβητα. Τα καινούργια μέτρα που συζητάει η κυβέρνηση για την εκπαίδευση δείχνουν τις προθέσεις ξένου και ντόπιου κεφαλαίου να μην αφήσουν ούτε ένα δικαίωμα στα χεριά του λαού και της νεολαίας.

Μια από τις κύριες πλευρές του νέου νόμου πλαίσιο θα είναι η αλλαγή στο εξεταστικό. Πλέον ανατρέπεται η έννοια του τμήματος όπως την ξέραμε, αλλά και της δυνατότητάς του να παρέχει πτυχία. Πλέον οι φοιτητές θα εισάγονται στις σχολές και έπειτα από τη διεξαγωγή του 1ου έτους θα κατανέμονται στα προγράμματα σπουδών ανάλογα με τις επιδόσεις τους. Επιπλέον εφαρμόζεται και το ευρωπαϊκό σύστημα ECTS, τα λεγόμενα κρέντιτς, όπου παράλληλα με τη δυνατότητα του φοιτητή να αλλάζει πρόγραμμα σπουδών καταργεί πλέον και με τη βούλα το πτυχίο και τα κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα και ανοίγει το δρόμο του κυνηγιού των πιστωτικών μονάδων και του εξατομικευμένου δρόμου προς τον ατομικό φάκελο προσόντων. Βοηθητικό ρόλο στη διάλυση των πτυχίων θα παίξει και η εισαγωγή του εθνικού πλαισίου προσόντων (NQF).

Πλέον η περαιτέρω εφαρμογή της αξιολόγησης θα παίξει σημαντικό ρόλο στις συγχωνεύσεις ιδρυμάτων ή ακόμα και στο κλείσιμό τους. Ολα αυτά σε συνδυασμό με τη χρηματοδότηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ η οποία θα γίνεται μέσω συμφωνιών του κράτους με τα εκάστοτε ιδρύματα ανοίγουν πλέον ολοφάνερα το δρόμο των ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και της άσκησης πίεσης για εφαρμογή διδάκτρων.

Τέλος, η αλλαγή στις εξεταστικές περιόδους -βλέπε ίσως και κατάργηση της εξεταστικής Σεπτεμβρίου- αλλά και η ενδεχόμενη κατάργηση του δωρεάν συγγράμματος και η αντικατάστασή του από το λεγόμενο ψηφιακό, είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα για το εφιαλτικό νέο πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν. Ενα πανεπιστήμιο πιο άγριο και ταξικό από το προηγούμενο, με αυστηρό έλεγχο στη ροή σπουδών (βλέπε νέο τρόπο εισαγωγής) και τη ροή προς τον ατομικό φάκελο προσόντων που θα έχει μέσα το σύνολο των πιστωτικών μονάδων που μάζεψε ο φοιτητής στα 8 χρόνια φοίτησης (μην ξεχνάμε, οι πρώτες διαγραφές θα ξεκινήσουν σε δυο χρόνια) με βάση τον προηγούμενο νόμο πλαίσιο του 2006-7.

Αυτή τη στιγμή, με βάση τις προτάσεις Διαμαντοπούλου που έχουν δρομολογηθεί αλλά και τις προτάσεις Γρυσπολάκη και τη σύνοδο των πρυτάνεων, το μέλλον της σπουδάζουσας νεολαίας μοιάζει με ταινία τρόμου, με το φοιτητή σε ρόλο πρωταγωνιστή που θα μαζεύει πιστωτικές μονάδες και διαπιστευτήρια για να καταλήξει χωρίς πτυχίο, χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα, χωρίς συλλογική σύμβαση εργασίας, σταθερό μισθό, δουλειά και σύνταξη, αλλά με ελαστική εργασία, απελευθέρωση απολύσεων, επανεκπαίδευση και επανακατάρτιση για να προσαρμόζεται στις ορέξεις του κεφαλαίου, με εργασιακή ανασφάλεια και αδυναμία απάντησης σε όλα αυτά μέσα από συλλογικούς αγώνες.

Το ενιαίο της επίθεσης σε όλο το φάσμα είναι πλέον φανερό. Αυτό που  απαιτείται είναι η πλήρης συστράτευση του λαού και της νεολαίας για την αναχαίτιση της επίθεσης. Οι δυνάμεις του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος θα αναγκαστούν ξανά να τοποθετηθούν πάνω στο δίπτυχο αντίσταση ή συνδιαχείριση και εκεί ελπίζουμε αυτή τη φορά να μην αποτύχουν όπως την προηγούμενη.  

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν τη νεολαία να μπει φραγμός στην επίθεση, να δημιουργήσει ένα πλατύ κίνημα αντίστασης για την ανατροπή της επίθεσης.

Ομιλία της Υπουργού, Άννας Διαμαντοπούλου, στην 64η Σύνοδο Πρυτάνεων

Δελτίο Τύπου 27/06/2010

                  
Η Υπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου, και ο Υφυπουργός, Γιάννης Πανάρετος, παρευρέθησαν το Σάββατο 26/06, και συζήτησαν με τις Πρυτανικές Αρχές, το πλαίσιο των αλλαγών στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, στην 64η Σύνοδο των Πρυτάνεων, στο Λιτόχωρο Πιερίας. 

Ομιλία της Υπουργού, Άννας Διαμαντοπούλου, στην 64η Σύνοδο Πρυτάνεων

Σε μία περίοδο που η χώρα χρειάζεται βαθιές αλλαγές, τομές, ανατροπές, η μεταρρύθμιση στο εκπαιδευτικό σύστημα φαίνεται ως το απόλυτο προαπαιτούμενο για ένα μέλλον φωτεινό για την διέξοδο ελπίδας και προοπτικής που ως χώρα και λαός, έχουμε ανάγκη.
Στις τρεις βαθμίδες της εκπαίδευσης  αλλά και στο συνολικό σύστημα Δια Βίου Μάθησης απαιτούνται αλλαγές με στόχο, συνοχή και …υπομονή.
Οι αλλαγές στην παιδεία για να αποδώσουν καρπούς χρειάζονται βάθος χρόνου, διαμόρφωση βασικών συμμαχιών και συμμάχους.
Οι αλλαγές στην Παιδεία απαιτούν τον συνδυασμό δυο βασικών αρετών που περιγράφει ο Πλάτων στον «Πολιτικό»: Τόλμη και Σύνεση.
Το ελληνικό Δημόσιο Πανεπιστήμιο έχεις σαφώς την ανάγκη μιας ουσιαστικής μεταρρύθμισης που θα βάλει όλους και όλες προ των ευθυνών τους: το πολιτικό σύστημα, τους καθηγητές/τριες και τους φοιτητές/τριες.

Τα τελευταία χρόνια είναι ελπιδοφόρο το ότι διαμορφώθηκε ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα μέσα στα πανεπιστήμια κόντρα σε τυφλές συγκρούσεις, δογματισμούς, συμφέροντα και συντηρητικά στερεότυπα που αναζήτησε το νέο όραμα για το πανεπιστήμιο στην πραγματική ελευθερία έκφρασης, στην γνώση, στην έρευνα, στον διάλογο, στον πλουραλισμό και την καινοτομία .
Ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα που συγκέντρωσε τολμηρούς και σπουδαίους δασκάλους που κατέθεσαν ανατρεπτικές προτάσεις και κυρίως τις υπερασπίστηκαν.
Επειδή οι απαιτούμενες αλλαγές δεν αφορούν απλά νομοθετικές ρυθμίσεις, αλλά αλλαγή αντιλήψεων και πρακτικών δεκαετιών, θεωρώ ότι η ύπαρξη αυτών των δυνάμεων αποτελεί μια στέρεη προϋπόθεση, ώστε η κυβέρνηση να προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές μέσα από δημόσιο διάλογο και ανταλλαγή απόψεων.

Πυλώνες των αλλαγών είναι:

• η αυτοτέλεια των πανεπιστημίων.
• αξιολόγηση και η κοινωνική λογοδοσία.
• η διεθνοποίηση της λειτουργίας τους / τόνωση της εξωστρέφειας.
• Η σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία και η ανταπόκρισή τους στις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που φέρει η παγκοσμιοποίηση,
     η πρόοδος της τεχνολογίας και η Κοινωνία της Γνώσης

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ (…made in USA) ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗ

Προτάσεις κόλαφος για τα φοιτητικά δικαιώματα οι προτάσεις Γρυσπολάκη, πρύτανη του πανεπιστημίου Χανίων, που κατατέθηκαν στην 63η σύνοδο των πρυτάνεων. Ο Γρυσπολάκης δε μασά τα λόγια του, όπως κάνουνε τα περισσότερα κυβερνητικά έγγραφα και αποφάσεις που αφορούν το πανεπιστήμιο. Μιλά χύμα και τσουβαλάτα, εκφράζοντας τα πιο αντιδραστικά κέντρα του συστήματος που έχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει μετά την προσφυγή στο μηχανισμό ΕΕ, ΔΝΤ. Λέει τις αλήθειες του συστήματος για το μέλλον που ετοιμάζουν για τη σπουδάζουσα νεολαία. Την αλήθεια που συστηματικά και για χρόνια προσπαθούσε να αποκρύψει ο πολιτικός λόγος των ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και οι ανοησίες περί αντεπίθεσης και αντιπροτάσεων της Αριστεράς στα πανεπιστήμια. Μια αλήθεια που πλέον λέγεται στυγνά και με τον αέρα του ρεβανσισμού από το κεφάλαιο.

Αλλά ας δώσουμε το λόγο και στον ίδιο. Διαβάζουμε από την εισαγωγή του κειμένου του για τα κακώς κείμενα, κατά τον ίδιο, του νόμου 1268/1982: 

«(α) η συνδιοίκηση και η υπερβολική συμμετοχή των φοιτητών στα εκλεκτορικά σώματα ανάδειξης οργάνων διοίκησης

(β) η φοίτηση άνευ -κατ' ουσίαν- χρονικού περιορισμού και

(γ) το μη υποχρεωτικό της παρακολούθησης των μαθημάτων και συνακόλουθα η εντατικοποίηση των σπουδών

(δ) η άνευ κόστους για το φοιτητή απώλεια μαθημάτων

(ε) η χωρίς κριτήρια χορήγηση δωρεάν συγγραμμάτων

(στ) η καταστρατήγηση της έννοιας του ασύλου και η ανοχή όλων μας λόγω της τρομοκρατίας και της ασκούμενης βίας που ασκείται εκ μέρους μειοψηφιών στα πανεπιστημιακά όργανα διοίκησης έχουν καταστροφικές συνέπειες στη λειτουργία και την απόδοση των Πανεπιστημίων και στον εκμαυλισμό των συνειδήσεων των νέων ανθρώπων. Επιπλέον, η τύποις και μόνον αξιολόγηση των Πανεπιστημίων έχει αδρανήσει μία εκ των ων ουκ άνευ ακαδημαϊκή λειτουργία τους λόγω της έλλειψης πόρων για τη συνέχιση της εξωτερικής αξιολόγησης».

Στο κυρίως κείμενο φυσικά διευκρινίζει ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για παρερμηνείες. Να τι λέει για τους ταξικούς φραγμούς μέσα στο πανεπιστήμιο: «Τα εν λόγω Σώματα πρότειναν η διάρκεια φοίτησης (4, 5 ή 6 έτη) να προσαυξάνεται το πολύ κατά ένα ή δύο έτη και όχι κατά 100%, όπως προβλέπει ο νόμος. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνεται η επιβαλλόμενη υποχρεωτική παρακολούθηση των μαθημάτων.» Με ένα σμπάρο, λοιπόν, δύο τρυγόνια για τον κύριο Γρυσπολάκη: και υποχρεωτική παρακολούθηση μαθημάτων και διάρκεια φοίτησης ν+1 από 2ν όπως το προβλέπει ο νόμος-πλαίσιο 3549/2007 (όπου ν τα έτη σπουδών).

63η Σύνοδος των Πρυτάνεων: βήμα κλιμάκωσης της επίθεσης!

Σε μια περίοδο που η γενικευμένη επίθεση Κυβέρνησης – ΕΕ- ΔΝΤ γκρεμίζει καταχτήσεις και δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας ενός αιώνα, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και του ΛΑΟΣ ξεπουλά όσο- όσο τον δημόσιο πλούτο, υποθηκεύει τη χώρα στο ξένο κεφάλαιο μετατρέποντας την σε σύγχρονο κάτεργο… Σε μια τέτοια περίοδο, ο γνωστός για τις αντιδραστικές του απόψεις πρύτανης Ι. Γρυσπολάκης, παρουσίασε στη πρόσφατη 63^η Σύνοδο των Πρυτάνεων εισήγηση η οποία θα αποτελέσει και τη βάση για την πρόταση τους προς το Υπουργείο Παιδείας και Δια βίου Μάθησης. Οι πρυτανικές αρχές, ο πανεπιστημιακός μηχανισμός και οι μεγαλοκαθηγητάδες που τον πλαισιώνουν αποδεικνύονται για πολλοστή φορά «βασιλικότεροι του βασιλέως», γίνονται «ο λαγός» για να κλιμακωθεί η επίθεση στα δικαιώματα της νεολαίας που σπουδάζει στα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Έτσι προωθούν:

1.      ΣΥΜΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ. Δεν τους φτάνει η δαμόκλειος σπάθη των διαγραφών μετά από 2ν χρόνια σπουδών (όπου ν ο «κανονικός» χρόνος σπουδών) που επέβαλλε ο κακόφημος Νόμος Πλαίσιο του 2007 και που ήδη λειτουργεί τρομοκρατικά στις σπουδές των φοιτητών. Προτείνουν «η διάρκεια φοίτησης να προσαυξάνεται το πολύ κατά ένα ή δύο έτη». Έτσι «επιτυγχάνεται η επιβαλλόμενη υποχρεωτική παρακολούθηση των μαθημάτων» όπως λένε. Θέλουν να μετατρέψουν τα ΑΕΙ –ΤΕΙ σε φυλακή εντατικοποίησης και αποθάρρυνσης από τις σπουδές. Όπου οι φοιτητές με σκυμμένο το κεφάλι θα αποδεχτούν τις πιστοποιήσεις και τους δύο κύκλους σπουδών αντί για πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα. Την προοπτική της ανεργίας και των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Να γίνουν αδιαμαρτύρητα οι γενιές των 500 ευρώ όπως  έχει προαποφασίσει γι αυτούς το «Μνημόνιο» Κυβέρνησης- ΕΕ – ΔΝΤ..

2.      ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ. Δεν τους φτάνει η διάταξη του Νόμου Πλαίσιου που ουσιαστικά διαλύει το Άσυλο σαν δικαίωμα του λαού και της νεολαίας, ούτε οι δεκάδες παραβιάσεις του από τα ΜΑΤ και την αστυνομία τα τελευταία χρόνια. Καλούν την Πολιτεία (sic!) « να καταργήσει την θεοποιημένη λέξη “άσυλο”». Θέλουν να οχυρώσουν την αντιδραστική πολιτική τους με μέτρα καθημερινής και απροκάλυπτης αστυνόμευσης και καταστολής μέσα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, γιατί γνωρίζουν πως η περίοδος που ανοίγεται θα έχει αγώνες και ξεσπάσματα.

3.      ΔΙΔΑΚΤΡΑ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΩΡΕΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ, ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗΣ  

α) Δεν τους φτάνει πως οι φοιτητές- σπουδαστές ήδη πληρώνουν δεκάδες σημειώσεις για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην εντατικοποίηση των σπουδών και τις εξεταστικές – σφαγεία. Θέλουν να καταργηθεί η δωρεάν χορήγηση βιβλίων για τη συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών-σπουδαστών. Λένε: «τα συγγράμματα να χορηγούνται δωρεάν στους φοιτητές, οι οποίοι αποδεδειγμένα έχουν χαμηλό οικογενειακό εισόδημα κατά προτίμηση με μορφή κουπονιού».

β) Δεν τους φτάνει πως για την πλειοψηφία των φοιτητών είναι άγνωστη λέξη η δωρεάν στέγαση. Θέλουν τη κατάργηση της ακόμα και για τους σπουδαστές των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων: «στις φοιτητικές εστίες να διαμένουν οι φοιτητές με χαμηλό οικογενειακό εισόδημα πληρώνοντας ένα συμβολικό ποσόν της τάξης των 400-500 ευρώ» και «υπό την προϋπόθεση ότι αυτός έχει πολύ καλές έως άριστες επιδόσεις».  

γ) Δεν τους φτάνει που οι οικογένειες των χιλιάδων φοιτητών αιμορραγούν οικονομικά για τις σπουδές των παιδιών τους. Θέλουν να επιβάλλουν ΔΙΔΑΚΤΡΑ: «Οι φοιτητές-μέσω δανείων εάν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα-να πληρώνουν δίδακτρα για κάθε μάθημα το οποίο δεν ολοκλήρωσαν επιτυχώς την πρώτη φορά(συμπεριλαμβανομένης της επαναληπτικής εξέτασης του Σεπτεμβρίου) που ενεγράφησαν δωρεάν σε αυτό». 

Τώρα μπορεί να γίνει φανερό πόσο παραλυτική-διαλυτική ήταν για το κίνημα η γραμμή «μη εφαρμογή του νόμου στην πράξη»  που προώθησε η υποταγμένη αριστερά(ΠΚΣ, ΑΡΕΝ)  τις μέρες ψήφισης του Νόμου Πλαίσιο τον Μάρτη του 2007. Που όπως απέδειξε η πραγματικότητα ήταν τελικά γραμμή εφαρμογής του νόμου στην …πράξη, ήταν γραμμή ήττας και συνθηκολόγησης με την επίθεση. Όπως και μπορεί να γίνει ολοφάνερο πια που οδηγήθηκε το κίνημα με το δήθεν προωθημένο ερώτημα «μετά το νόμο τι», που έβαζε η ΕΑΑΚ, τη στιγμή που ο φοιτητόκοσμος πάλευε για την κατάργηση του Νόμου Πλαίσιου. Για να καταλήξει τελικά και η ΕΑΑΚ να ταυτιστεί με τη γραμμή της συνθηκολόγησης της επίσημης αριστεράς…

Οι φοιτητές βρίσκονται λοιπόν ξανά μπροστά στο πραγματικό δίλημμα: δημιουργία κινήματος αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης ή προτάσεις υποταγής (δεξιές, κεντρώες ή «αριστερές») στο σύστημα και την πολιτική του. Γιατί είναι φανερό πως η εκπαιδευτική αντιμεταρρύθμιση δεν έχει σταματήσει. Και δεν θα σταματήσει εάν δεν την σταματήσουμε εμείς. Μπορεί η κυβέρνηση να έχει μα το μέρος της τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, τα ΜΜΕ και τις δυνάμεις καταστολής, τα φερέφωνα των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, τους Πρυτάνεις και τον Πανεπιστημιακό μηχανισμό. Εμείς όμως έχουμε το δίκιο και είμαστε πολλοί, έχουμε τη δύναμη της μαζικής πάλης, των συλλογικών μας διαδικασιών. Αρκεί να τα «ανακαλύψουμε» και να (ξανα)κάνουμε την υπόθεση της αντίστασης και της ανατροπής της επίθεσης δική μας υπόθεση!

14-06-2010

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ  ΑΕΙ -ΤΕΙ

Σχέδιο Γρυσπολάκη - Εισήγηση στην 63η Σύνοδο Πρυτάνεων Μέρος α

ΣΧΕΔΙΟ
Ιωακείμ Γρυσπολάκης
Εισήγηση υποβληθείσα στην 63η Σύνοδο Πρυτάνεων

το βρήκαμε εδώ
Κατεβάστε το από εδώ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Α. Εισαγωγή σελ. 2
Β. Στους νόμους διάρθρωσης και λειτουργίας σελ. 3
Γ. Στο νομικό καθεστώς οικονομικής και διοικητικής διαχείρισης σελ. 4
Δ. Ακαδημαϊκό Άσυλο σελ. 5
Ε. Δημιουργία πιλοτικών Πανεπιστημίων σελ. 6
ΣΤ. Αλλαγή καθεστώτος Φοιτητικής Μέριμνας σελ. 8
Ζ. Στελέχωση Ακαδημαϊκών Μονάδων σελ. 9
Η. Πρόσβαση στα Πανεπιστήμια σελ. 10
Θ. Αυτοτέλεια - Αυτοδιοίκηση σελ. 12

Α. Εισαγωγή
Το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, το οποίο επεβλήθη με τον νόμο 1268/82 και το οποίο τροποποιήθηκε με σωρεία νόμων, έχει προ πολλού επιτελέσει την αποστολή του, έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και δεν δύναται πλέον να ανταποκριθεί στις σημερινές απαιτήσεις ενός σύγχρονου πανεπιστημίου. Μάλιστα, έχει προ πολλού διαπιστωθεί ότι ορισμένες από τις διατάξεις του, όπως είναι:
(α) η συνδιοίκηση και η υπερβολική συμμετοχή των φοιτητών στα εκλεκτορικά σώματα ανάδειξης οργάνων διοίκησης
(β) η φοίτηση άνευ - κατ' ουσίαν - χρονικού περιορισμού και
(γ) το μη υποχρεωτικό της παρακολούθησης των μαθημάτων και συνακόλουθα η εντατικοποίηση των σπουδών
(δ) η άνευ κόστους για τον φοιτητή απώλεια μαθημάτων
(ε) η χωρίς κριτήρια χορήγηση δωρεάν συγγραμμάτων
(στ) η καταστρατήγηση της έννοιας του ασύλου και η ανοχή όλων μας, λόγω της τρομοκρατίας και της ασκούμενης βίας που ασκείται εκ μέρους μειοψηφιών στα πανεπιστημιακά όργανα διοίκησης
έχουν καταστροφικές συνέπειες στην λειτουργία και την απόδοση των Πανεπιστημίων και στον εκμαυλισμό των συνειδήσεων των νέων ανθρώπων. Επιπλέον, η τύποις και μόνον αξιολόγηση των Πανεπιστημίων έχει αδρανήσει μία εκ των ων ουκ άνευ ακαδημαϊκή λειτουργία τους, λόγω της έλλειψης πόρων για τη συνέχιση της εξωτερικής αξιολόγησης.

Νέα για τα εκπαιδευτικά

αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ: ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΜΕΛΕΤΗ

Τέλη Ιουνίου για «Καλλικράτη» και σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Μετά τον «Καλλικράτη» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, σειρά φαίνεται πως θα πάρουν τα πανεπιστήμια. Στην πρόσφατη σύνοδο των πρυτάνεων στην Κω, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολάκης κατέθεσε μελέτη που περιλαμβάνει συγχωνεύσεις τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ, καθώς και σχολών ομοειδούς επιστημονικού αντικειμένου.

Η Σύνοδος Πρυτάνεων αποδέχτηκε τη μελέτη και συνέστησε επιτροπή αποτελούμενη από πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις, με συντονιστή τον πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Μάλιστα, η επιτροπή μέχρι τις αρχές Ιουνίου πρέπει να έχει υποβάλει ολοκληρωμένη πρόταση στη Σύνοδο Πρυτάνεων, η οποία θα διεξαχθεί στη Βόρειο Ελλάδα στα τέλη του ίδιου μήνα, προκειμένου να υπάρξει απόφαση η οποία θα υποβληθεί στο υπουργείο Παιδείας. Ο κ. Γρυσπολάκης επισημαίνει:
«Σε όλες τις χώρες του κόσμου, η ανάπτυξη των πανεπιστημίων γίνεται έπειτα από μια μελέτη για το τι χρειαζόμαστε και όχι για το πώς θα βολέψουμε τις τοπικές κοινωνίες.
Στο Παρίσι, για παράδειγμα, δώδεκα μεγάλες σχολές συνενώθηκαν στο Paris Institute of Technology. Στη Δανία, δεκαεπτά πανεπιστήμια έχουν συνενωθεί ήδη σε τρία. Στην Ελλάδα γίνεται ακριβώς το αντίθετο.
Είδαμε τα δύο πανεπιστήμια που υπήρχαν μέχρι το 1965 να γίνονται τέσσερα, ορθώς.
Μετά έγινε το Πανεπιστήμιο Θράκης, το Θεσσαλίας, το Πανεπιστήμιο και το Πολυτεχνείο στην Κρήτη, το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Κάπου εκεί έπρεπε να σταματήσουμε. Ομως βλέπουμε πως τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου σε πέντε πόλεις, άρχισε να επεκτείνεται το Πανεπιστήμιο Αιγαίου -που έγινε για εθνικούς σκοπούς- σε τρία νησιά και σήμερα καλύπτει έξι.
Υπάρχουν απαιτήσεις ακόμη και από την Κω για τη δημιουργία Ιατρικής Σχολής. Εγινε το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας με ένα Τμήμα στη Λιβαδειά κι ένα στη Λαμία, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με τρία τμήματα στη Φλώρινα, δύο στην Κοζάνη και τώρα θέλουν να κάνουν κι ένα στην Καστοριά.
Εγινε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας με δύο τμήματα στο Αγρίνιο κ.ά.», τόνισε ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης».
Ο ίδιος έκανε λόγο για «μια χυδαία διασπορά των πανεπιστημίων, που έχει σαν αποτέλεσμα τον εκμαυλισμό των τοπικών κοινωνιών, την αντικατάσταση των πλουτοπαραγωγικών πηγών μιας κοινωνίας με την κατανάλωση από τους μεταφερόμενους φοιτητές, σπουδαστές, υπαλλήλους.
Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν είναι τόσο σε θέμα συνδιοίκησης όσο και σε θέματα χρονικής διάρκειας των σπουδών, της ισοτιμίας του πτυχίου με μάστερ, των επαγγελματικών δικαιωμάτων, τα θέματα της φοιτητικής μέριμνας, της ανανέωσης των προγραμμάτων σπουδών, των εγκαταστάσεων, του τρόπου διοίκησης και λήψης αποφάσεων του πανεπιστημίου. Απαιτητή είναι η αξιολόγηση, εσωτερική και εξωτερική, όπως και το να συγχωνευθούν πανεπιστήμια και ομοειδή τμήματα. Να περιορίσουμε δηλαδή τη σπατάλη και να αξιοποιήσουμε αυτούς τους πόρους που διατίθενται επ' ωφελεία των ίδιων των πανεπιστημίων».
Επίσης, ο νέος πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Γιώργος Παναγιωτάκης επισημαίνει στην «Ε»:
«Οταν έρθει προς συζήτηση αυτό το θέμα, θα πρέπει να το δούμε πολύ προσεκτικά και με αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια. Οχι με κριτήρια οικονομικά ή οικονομίστικα. Σίγουρα διαφωνώ με ένα μοντέλο που υπάρχει μέχρι τώρα: κάθε πόλη και πανεπιστήμιο. Είναι μεγάλο ακαδημαϊκό λάθος». *