ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ (…made in USA) ΓΡΥΣΠΟΛΑΚΗ

Προτάσεις κόλαφος για τα φοιτητικά δικαιώματα οι προτάσεις Γρυσπολάκη, πρύτανη του πανεπιστημίου Χανίων, που κατατέθηκαν στην 63η σύνοδο των πρυτάνεων. Ο Γρυσπολάκης δε μασά τα λόγια του, όπως κάνουνε τα περισσότερα κυβερνητικά έγγραφα και αποφάσεις που αφορούν το πανεπιστήμιο. Μιλά χύμα και τσουβαλάτα, εκφράζοντας τα πιο αντιδραστικά κέντρα του συστήματος που έχουν κυριολεκτικά ξεσαλώσει μετά την προσφυγή στο μηχανισμό ΕΕ, ΔΝΤ. Λέει τις αλήθειες του συστήματος για το μέλλον που ετοιμάζουν για τη σπουδάζουσα νεολαία. Την αλήθεια που συστηματικά και για χρόνια προσπαθούσε να αποκρύψει ο πολιτικός λόγος των ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και οι ανοησίες περί αντεπίθεσης και αντιπροτάσεων της Αριστεράς στα πανεπιστήμια. Μια αλήθεια που πλέον λέγεται στυγνά και με τον αέρα του ρεβανσισμού από το κεφάλαιο.

Αλλά ας δώσουμε το λόγο και στον ίδιο. Διαβάζουμε από την εισαγωγή του κειμένου του για τα κακώς κείμενα, κατά τον ίδιο, του νόμου 1268/1982: 

«(α) η συνδιοίκηση και η υπερβολική συμμετοχή των φοιτητών στα εκλεκτορικά σώματα ανάδειξης οργάνων διοίκησης

(β) η φοίτηση άνευ -κατ' ουσίαν- χρονικού περιορισμού και

(γ) το μη υποχρεωτικό της παρακολούθησης των μαθημάτων και συνακόλουθα η εντατικοποίηση των σπουδών

(δ) η άνευ κόστους για το φοιτητή απώλεια μαθημάτων

(ε) η χωρίς κριτήρια χορήγηση δωρεάν συγγραμμάτων

(στ) η καταστρατήγηση της έννοιας του ασύλου και η ανοχή όλων μας λόγω της τρομοκρατίας και της ασκούμενης βίας που ασκείται εκ μέρους μειοψηφιών στα πανεπιστημιακά όργανα διοίκησης έχουν καταστροφικές συνέπειες στη λειτουργία και την απόδοση των Πανεπιστημίων και στον εκμαυλισμό των συνειδήσεων των νέων ανθρώπων. Επιπλέον, η τύποις και μόνον αξιολόγηση των Πανεπιστημίων έχει αδρανήσει μία εκ των ων ουκ άνευ ακαδημαϊκή λειτουργία τους λόγω της έλλειψης πόρων για τη συνέχιση της εξωτερικής αξιολόγησης».

Στο κυρίως κείμενο φυσικά διευκρινίζει ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια για παρερμηνείες. Να τι λέει για τους ταξικούς φραγμούς μέσα στο πανεπιστήμιο: «Τα εν λόγω Σώματα πρότειναν η διάρκεια φοίτησης (4, 5 ή 6 έτη) να προσαυξάνεται το πολύ κατά ένα ή δύο έτη και όχι κατά 100%, όπως προβλέπει ο νόμος. Με αυτό τον τρόπο, επιτυγχάνεται η επιβαλλόμενη υποχρεωτική παρακολούθηση των μαθημάτων.» Με ένα σμπάρο, λοιπόν, δύο τρυγόνια για τον κύριο Γρυσπολάκη: και υποχρεωτική παρακολούθηση μαθημάτων και διάρκεια φοίτησης ν+1 από 2ν όπως το προβλέπει ο νόμος-πλαίσιο 3549/2007 (όπου ν τα έτη σπουδών).

63η Σύνοδος των Πρυτάνεων: βήμα κλιμάκωσης της επίθεσης!

Σε μια περίοδο που η γενικευμένη επίθεση Κυβέρνησης – ΕΕ- ΔΝΤ γκρεμίζει καταχτήσεις και δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας ενός αιώνα, σε μια περίοδο που η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και του ΛΑΟΣ ξεπουλά όσο- όσο τον δημόσιο πλούτο, υποθηκεύει τη χώρα στο ξένο κεφάλαιο μετατρέποντας την σε σύγχρονο κάτεργο… Σε μια τέτοια περίοδο, ο γνωστός για τις αντιδραστικές του απόψεις πρύτανης Ι. Γρυσπολάκης, παρουσίασε στη πρόσφατη 63^η Σύνοδο των Πρυτάνεων εισήγηση η οποία θα αποτελέσει και τη βάση για την πρόταση τους προς το Υπουργείο Παιδείας και Δια βίου Μάθησης. Οι πρυτανικές αρχές, ο πανεπιστημιακός μηχανισμός και οι μεγαλοκαθηγητάδες που τον πλαισιώνουν αποδεικνύονται για πολλοστή φορά «βασιλικότεροι του βασιλέως», γίνονται «ο λαγός» για να κλιμακωθεί η επίθεση στα δικαιώματα της νεολαίας που σπουδάζει στα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Έτσι προωθούν:

1.      ΣΥΜΠΙΕΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΔΙΑΓΡΑΦΩΝ. Δεν τους φτάνει η δαμόκλειος σπάθη των διαγραφών μετά από 2ν χρόνια σπουδών (όπου ν ο «κανονικός» χρόνος σπουδών) που επέβαλλε ο κακόφημος Νόμος Πλαίσιο του 2007 και που ήδη λειτουργεί τρομοκρατικά στις σπουδές των φοιτητών. Προτείνουν «η διάρκεια φοίτησης να προσαυξάνεται το πολύ κατά ένα ή δύο έτη». Έτσι «επιτυγχάνεται η επιβαλλόμενη υποχρεωτική παρακολούθηση των μαθημάτων» όπως λένε. Θέλουν να μετατρέψουν τα ΑΕΙ –ΤΕΙ σε φυλακή εντατικοποίησης και αποθάρρυνσης από τις σπουδές. Όπου οι φοιτητές με σκυμμένο το κεφάλι θα αποδεχτούν τις πιστοποιήσεις και τους δύο κύκλους σπουδών αντί για πτυχία με επαγγελματικά δικαιώματα. Την προοπτική της ανεργίας και των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Να γίνουν αδιαμαρτύρητα οι γενιές των 500 ευρώ όπως  έχει προαποφασίσει γι αυτούς το «Μνημόνιο» Κυβέρνησης- ΕΕ – ΔΝΤ..

2.      ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ. Δεν τους φτάνει η διάταξη του Νόμου Πλαίσιου που ουσιαστικά διαλύει το Άσυλο σαν δικαίωμα του λαού και της νεολαίας, ούτε οι δεκάδες παραβιάσεις του από τα ΜΑΤ και την αστυνομία τα τελευταία χρόνια. Καλούν την Πολιτεία (sic!) « να καταργήσει την θεοποιημένη λέξη “άσυλο”». Θέλουν να οχυρώσουν την αντιδραστική πολιτική τους με μέτρα καθημερινής και απροκάλυπτης αστυνόμευσης και καταστολής μέσα στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ, γιατί γνωρίζουν πως η περίοδος που ανοίγεται θα έχει αγώνες και ξεσπάσματα.

3.      ΔΙΔΑΚΤΡΑ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΩΡΕΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ, ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΕΓΑΣΗΣ  

α) Δεν τους φτάνει πως οι φοιτητές- σπουδαστές ήδη πληρώνουν δεκάδες σημειώσεις για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στην εντατικοποίηση των σπουδών και τις εξεταστικές – σφαγεία. Θέλουν να καταργηθεί η δωρεάν χορήγηση βιβλίων για τη συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών-σπουδαστών. Λένε: «τα συγγράμματα να χορηγούνται δωρεάν στους φοιτητές, οι οποίοι αποδεδειγμένα έχουν χαμηλό οικογενειακό εισόδημα κατά προτίμηση με μορφή κουπονιού».

β) Δεν τους φτάνει πως για την πλειοψηφία των φοιτητών είναι άγνωστη λέξη η δωρεάν στέγαση. Θέλουν τη κατάργηση της ακόμα και για τους σπουδαστές των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων: «στις φοιτητικές εστίες να διαμένουν οι φοιτητές με χαμηλό οικογενειακό εισόδημα πληρώνοντας ένα συμβολικό ποσόν της τάξης των 400-500 ευρώ» και «υπό την προϋπόθεση ότι αυτός έχει πολύ καλές έως άριστες επιδόσεις».  

γ) Δεν τους φτάνει που οι οικογένειες των χιλιάδων φοιτητών αιμορραγούν οικονομικά για τις σπουδές των παιδιών τους. Θέλουν να επιβάλλουν ΔΙΔΑΚΤΡΑ: «Οι φοιτητές-μέσω δανείων εάν δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα-να πληρώνουν δίδακτρα για κάθε μάθημα το οποίο δεν ολοκλήρωσαν επιτυχώς την πρώτη φορά(συμπεριλαμβανομένης της επαναληπτικής εξέτασης του Σεπτεμβρίου) που ενεγράφησαν δωρεάν σε αυτό». 

Τώρα μπορεί να γίνει φανερό πόσο παραλυτική-διαλυτική ήταν για το κίνημα η γραμμή «μη εφαρμογή του νόμου στην πράξη»  που προώθησε η υποταγμένη αριστερά(ΠΚΣ, ΑΡΕΝ)  τις μέρες ψήφισης του Νόμου Πλαίσιο τον Μάρτη του 2007. Που όπως απέδειξε η πραγματικότητα ήταν τελικά γραμμή εφαρμογής του νόμου στην …πράξη, ήταν γραμμή ήττας και συνθηκολόγησης με την επίθεση. Όπως και μπορεί να γίνει ολοφάνερο πια που οδηγήθηκε το κίνημα με το δήθεν προωθημένο ερώτημα «μετά το νόμο τι», που έβαζε η ΕΑΑΚ, τη στιγμή που ο φοιτητόκοσμος πάλευε για την κατάργηση του Νόμου Πλαίσιου. Για να καταλήξει τελικά και η ΕΑΑΚ να ταυτιστεί με τη γραμμή της συνθηκολόγησης της επίσημης αριστεράς…

Οι φοιτητές βρίσκονται λοιπόν ξανά μπροστά στο πραγματικό δίλημμα: δημιουργία κινήματος αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης ή προτάσεις υποταγής (δεξιές, κεντρώες ή «αριστερές») στο σύστημα και την πολιτική του. Γιατί είναι φανερό πως η εκπαιδευτική αντιμεταρρύθμιση δεν έχει σταματήσει. Και δεν θα σταματήσει εάν δεν την σταματήσουμε εμείς. Μπορεί η κυβέρνηση να έχει μα το μέρος της τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ, τα ΜΜΕ και τις δυνάμεις καταστολής, τα φερέφωνα των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, τους Πρυτάνεις και τον Πανεπιστημιακό μηχανισμό. Εμείς όμως έχουμε το δίκιο και είμαστε πολλοί, έχουμε τη δύναμη της μαζικής πάλης, των συλλογικών μας διαδικασιών. Αρκεί να τα «ανακαλύψουμε» και να (ξανα)κάνουμε την υπόθεση της αντίστασης και της ανατροπής της επίθεσης δική μας υπόθεση!

14-06-2010

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ  ΑΕΙ -ΤΕΙ

Σχέδιο Γρυσπολάκη - Εισήγηση στην 63η Σύνοδο Πρυτάνεων Μέρος α

ΣΧΕΔΙΟ
Ιωακείμ Γρυσπολάκης
Εισήγηση υποβληθείσα στην 63η Σύνοδο Πρυτάνεων

το βρήκαμε εδώ
Κατεβάστε το από εδώ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Α. Εισαγωγή σελ. 2
Β. Στους νόμους διάρθρωσης και λειτουργίας σελ. 3
Γ. Στο νομικό καθεστώς οικονομικής και διοικητικής διαχείρισης σελ. 4
Δ. Ακαδημαϊκό Άσυλο σελ. 5
Ε. Δημιουργία πιλοτικών Πανεπιστημίων σελ. 6
ΣΤ. Αλλαγή καθεστώτος Φοιτητικής Μέριμνας σελ. 8
Ζ. Στελέχωση Ακαδημαϊκών Μονάδων σελ. 9
Η. Πρόσβαση στα Πανεπιστήμια σελ. 10
Θ. Αυτοτέλεια - Αυτοδιοίκηση σελ. 12

Α. Εισαγωγή
Το ισχύον νομοθετικό καθεστώς, το οποίο επεβλήθη με τον νόμο 1268/82 και το οποίο τροποποιήθηκε με σωρεία νόμων, έχει προ πολλού επιτελέσει την αποστολή του, έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του και δεν δύναται πλέον να ανταποκριθεί στις σημερινές απαιτήσεις ενός σύγχρονου πανεπιστημίου. Μάλιστα, έχει προ πολλού διαπιστωθεί ότι ορισμένες από τις διατάξεις του, όπως είναι:
(α) η συνδιοίκηση και η υπερβολική συμμετοχή των φοιτητών στα εκλεκτορικά σώματα ανάδειξης οργάνων διοίκησης
(β) η φοίτηση άνευ - κατ' ουσίαν - χρονικού περιορισμού και
(γ) το μη υποχρεωτικό της παρακολούθησης των μαθημάτων και συνακόλουθα η εντατικοποίηση των σπουδών
(δ) η άνευ κόστους για τον φοιτητή απώλεια μαθημάτων
(ε) η χωρίς κριτήρια χορήγηση δωρεάν συγγραμμάτων
(στ) η καταστρατήγηση της έννοιας του ασύλου και η ανοχή όλων μας, λόγω της τρομοκρατίας και της ασκούμενης βίας που ασκείται εκ μέρους μειοψηφιών στα πανεπιστημιακά όργανα διοίκησης
έχουν καταστροφικές συνέπειες στην λειτουργία και την απόδοση των Πανεπιστημίων και στον εκμαυλισμό των συνειδήσεων των νέων ανθρώπων. Επιπλέον, η τύποις και μόνον αξιολόγηση των Πανεπιστημίων έχει αδρανήσει μία εκ των ων ουκ άνευ ακαδημαϊκή λειτουργία τους, λόγω της έλλειψης πόρων για τη συνέχιση της εξωτερικής αξιολόγησης.

Νέα για τα εκπαιδευτικά

αναδημοσίευση από Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

ΣΥΝΟΔΟΣ ΠΡΥΤΑΝΕΩΝ: ΑΠΟΔΕΧΘΗΚΕ ΜΕΛΕΤΗ

Τέλη Ιουνίου για «Καλλικράτη» και σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Μετά τον «Καλλικράτη» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, σειρά φαίνεται πως θα πάρουν τα πανεπιστήμια. Στην πρόσφατη σύνοδο των πρυτάνεων στην Κω, ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολάκης κατέθεσε μελέτη που περιλαμβάνει συγχωνεύσεις τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ, καθώς και σχολών ομοειδούς επιστημονικού αντικειμένου.

Η Σύνοδος Πρυτάνεων αποδέχτηκε τη μελέτη και συνέστησε επιτροπή αποτελούμενη από πρυτάνεις και αντιπρυτάνεις, με συντονιστή τον πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης.
Μάλιστα, η επιτροπή μέχρι τις αρχές Ιουνίου πρέπει να έχει υποβάλει ολοκληρωμένη πρόταση στη Σύνοδο Πρυτάνεων, η οποία θα διεξαχθεί στη Βόρειο Ελλάδα στα τέλη του ίδιου μήνα, προκειμένου να υπάρξει απόφαση η οποία θα υποβληθεί στο υπουργείο Παιδείας. Ο κ. Γρυσπολάκης επισημαίνει:
«Σε όλες τις χώρες του κόσμου, η ανάπτυξη των πανεπιστημίων γίνεται έπειτα από μια μελέτη για το τι χρειαζόμαστε και όχι για το πώς θα βολέψουμε τις τοπικές κοινωνίες.
Στο Παρίσι, για παράδειγμα, δώδεκα μεγάλες σχολές συνενώθηκαν στο Paris Institute of Technology. Στη Δανία, δεκαεπτά πανεπιστήμια έχουν συνενωθεί ήδη σε τρία. Στην Ελλάδα γίνεται ακριβώς το αντίθετο.
Είδαμε τα δύο πανεπιστήμια που υπήρχαν μέχρι το 1965 να γίνονται τέσσερα, ορθώς.
Μετά έγινε το Πανεπιστήμιο Θράκης, το Θεσσαλίας, το Πανεπιστήμιο και το Πολυτεχνείο στην Κρήτη, το Πανεπιστήμιο του Αιγαίου. Κάπου εκεί έπρεπε να σταματήσουμε. Ομως βλέπουμε πως τα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου σε πέντε πόλεις, άρχισε να επεκτείνεται το Πανεπιστήμιο Αιγαίου -που έγινε για εθνικούς σκοπούς- σε τρία νησιά και σήμερα καλύπτει έξι.
Υπάρχουν απαιτήσεις ακόμη και από την Κω για τη δημιουργία Ιατρικής Σχολής. Εγινε το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδας με ένα Τμήμα στη Λιβαδειά κι ένα στη Λαμία, το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας με τρία τμήματα στη Φλώρινα, δύο στην Κοζάνη και τώρα θέλουν να κάνουν κι ένα στην Καστοριά.
Εγινε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας με δύο τμήματα στο Αγρίνιο κ.ά.», τόνισε ο πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης».
Ο ίδιος έκανε λόγο για «μια χυδαία διασπορά των πανεπιστημίων, που έχει σαν αποτέλεσμα τον εκμαυλισμό των τοπικών κοινωνιών, την αντικατάσταση των πλουτοπαραγωγικών πηγών μιας κοινωνίας με την κατανάλωση από τους μεταφερόμενους φοιτητές, σπουδαστές, υπαλλήλους.
Οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν είναι τόσο σε θέμα συνδιοίκησης όσο και σε θέματα χρονικής διάρκειας των σπουδών, της ισοτιμίας του πτυχίου με μάστερ, των επαγγελματικών δικαιωμάτων, τα θέματα της φοιτητικής μέριμνας, της ανανέωσης των προγραμμάτων σπουδών, των εγκαταστάσεων, του τρόπου διοίκησης και λήψης αποφάσεων του πανεπιστημίου. Απαιτητή είναι η αξιολόγηση, εσωτερική και εξωτερική, όπως και το να συγχωνευθούν πανεπιστήμια και ομοειδή τμήματα. Να περιορίσουμε δηλαδή τη σπατάλη και να αξιοποιήσουμε αυτούς τους πόρους που διατίθενται επ' ωφελεία των ίδιων των πανεπιστημίων».
Επίσης, ο νέος πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Γιώργος Παναγιωτάκης επισημαίνει στην «Ε»:
«Οταν έρθει προς συζήτηση αυτό το θέμα, θα πρέπει να το δούμε πολύ προσεκτικά και με αυστηρά ακαδημαϊκά κριτήρια. Οχι με κριτήρια οικονομικά ή οικονομίστικα. Σίγουρα διαφωνώ με ένα μοντέλο που υπάρχει μέχρι τώρα: κάθε πόλη και πανεπιστήμιο. Είναι μεγάλο ακαδημαϊκό λάθος». *