Όλοι στην απεργία της 14ης Δεκέμβρη! Kάτω η νέα αντιλαϊκή επίθεση!

Οι συζητήσεις κυβέρνησης και ιμπεριαλιστών για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης «καρποφόρησαν».Μπροστά στην εφαρμογή των αντιλαϊκών «προαπαιτούμενων», ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μας καλούν να συμμεριστούμε το «successstory» τους, τη στιγμή που υποθηκεύουν τη χώρα και καταργούν δικαιώματά μας. Μας λένε να είμαστε ευχαριστημένοι και «φρόνιμοι» (μη στραβώσει η δουλειά!) που η ελληνική αστική τάξη και τα αφεντικά της, οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΕΕ, συμφώνησαν στο πρόγραμμα της επίθεσης ενάντια στις κατακτήσεις μας.

8 Δεκέμβρη: Απεργία στον ιδιωτικό τομέα

ΟΛΟΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΜΑΧΗΣ! ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ!

«Πυρετωδώς» εργάζεται η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ πάνω στα θέματα της β’ αξιολόγησης, και δη τα εργασιακά, ενόψει του Eurogroup της 5 Δεκέμβρη. Αφού υπέγραψε το 3^ο μνημόνιο, πέρασε το αντιασφαλιστικό έκτρωμα, ξεπούλησε τα «φιλέτα» του δημόσιου πλούτου, χάρισε το επίδομα ανεργίας στην εργοδοσία, τώρα ετοιμάζει τη συνέχεια στην αντιλαϊκή πολιτική της: χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα και τον συνδικαλισμό, άμεση και έμμεση φοροληστεία, περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές. Η εξάρτηση της χώρας και η ξενοδουλείατης κυβέρνησης στους ιμπεριαλιστές των ΕΕ- ΗΠΑ, που εκδηλώθηκε έντονα κατά την επίσκεψη Ομπάμα, αλυσοδένουν τον λαό και τη νεολαία με νέα αντιλαϊκά μέτρα. Εξ ου και η «διαπραγμάτευση» της ηχεί σαν κακόγουστο αστείο, οι «κόκκινες γραμμές» της έχουν ξεθωριάσει προ πολλού, ενώο όρος «4^ο μνημόνιο» έχει ήδη ειπωθεί από κυβερνητικά χείλη.

Ιδιαίτερα οι αλλαγές στα εργασιακά συνιστούν την πλέον αντιδραστική τομή στα εναπομείναντα κεκτημένα των εργαζομένων. Η θεσμοθέτηση του υπο-κατώτατου θεσμού, η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, η –και τυπική- κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αξιολόγηση δομών και προσωπικού στο Δημόσιο και φυσικά η απαγόρευση της ελεύθερης συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας είναι όσα έχουν βάλει στο τραπέζιντόπιο και ξένο κεφάλαιο.Για μας, τα μέτρα αυτά

• εδράζονται στην στρατηγική επιδίωξη του συστήματος να «ξεφορτωθεί» τις κατακτήσεις που πέτυχε η εργατιά μέσα από τους αγώνες της:τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, τους αξιοπρεπείς μισθούς, τα όργανα και μέσα πάλης της.Βάλλουν ευθέως, δηλαδή, στο ΔΙΚΑΙΩΜΑ στη ΔΟΥΛΕΙΑ, στις ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ, στην ίδια τη ΖΩΗ.

•φανερώνουν τον τρόμο που νιώθει το σύστημααπέναντι στη δύναμη τωνλαϊκώναντιστάσεων, στην οργάνωση των εργαζομένων μέσα στα σωματεία τους και σε γραμμή αναμέτρησης με εκείνο. Γι’ αυτό δίνουν τέτοιο βάρος στον συνδικαλισμό και την απεργία, παρά την αποσυγκρότηση που υφίσταται, με αστικές και ρεφορμιστικές ευθύνες,στους χώρους δουλειάς.

•στοχεύουν να δυσχεράνουν τους συσχετισμούς για τον λαό συνολικά, σε κάθε επίπεδο, είτε πρόκειται για την εργασία είτε για την εκπαίδευση.

ΚΑΙ ΝΑΙ! ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ!

Σήμερα,τα παιδιά των φτωχών και λαϊκών οικογενειών καλούνται να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του Πανεπιστημίου του μνημονίου, πλήττονται σοβαρά από τους ταξικούς φραγμούς και την εντατικοποίηση. Για να ανταπεξέλθουν, είτε βασίζονται στο πενιχρό εισόδημα των γονιών τους είτε εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους.Έχουν ήδη δει ή βιώσει, επομένως, τι σημαίνει μισθός πείνας, ανασφάλιστη εργασία, ελαστικό ωράριο, εργοδοτική αυθαιρεσία.Το κρίσιμο, όμως, είναι, ότι το μέλλον τους δεν είναι μακριά από αυτά. Το χτύπημα σε σπουδές- δουλειά- ελευθερίεςωθεί βίαια τη νεολαία στον εργασιακό μεσαίωνα, την ανεργία, τη μετανάστευση, τον ατομικό δρόμο και τη μοιρολατρία.

Απέναντι σε αυτά, έχουμε χρέος να σηκώσουμε κεφάλι, με όπλα τους συλλόγους και τις συνελεύσεις μας! 

Να στηρίξουμε την απεργία στις 8 Δεκέμβρη,στο πλευρό του λαού και των εργαζομένων!Κόντρα στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που σπέρνουν τον εφησυχασμό στον κόσμο της δουλειάς και καλούν σε 24ωρες απεργίες- τουφεκιές στον αέρα, οι οποίες αυτή τη φορά δεν φρόντισαν καν να συμπέσουν (24 Νοέμβρη- 8 Δεκέμβρη)!Κόντρα στη λογική του ΠΑΜΕ, που, μετά τις καταθέσεις προτάσεων νόμων στη βουλή, κινήθηκε ξανά στα όρια που θέτει το σύστημα, προσκολλημένο τώρα στις ημερομηνίες για απεργία που πρότεινανΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Να δώσουμε δυναμικό «παρών» στην απεργιακή συγκέντρωση, στον δρόμο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ- ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ, για ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ!

Όλοι στην απεργία στις 7 Απρίλη! Να μην περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχοντας εμπεδώσει πολύ καλά το ρόλο του συνεχιστή της αντιλαϊκής πολιτικής και του «καλού» και «υπεύθυνου» παιδιού για τους «εταίρους» σε Ε.Ε. και ΔΝΤ, έρχεται για άλλη μια φορά να τσακίσει δικαιώματα και κατακτήσεις. Τα παράλληλα προγράμματα της πάνε περίπατο και φανερώνουν ότι το πρόγραμμα είναι ένα, το τρίτο Μνημόνιο και καθορίζεται από τους ιμπεριαλιστές! Οι πιέσεις που δέχτηκε η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα από τις μαζικές κινητοποιήσεις των αγροτών και εργαζομένων, με επιστέγασμα την αρκετά μαζική απεργία στις 4 Φλεβάρη, μπορεί να την οδήγησαν στην παράταση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου για λίγο αργότερα αλλά...

"Για τα παιδιά της απεργίας"

Ετοιμάζομαι να δώσω αύριο το τελευταίο μου μάθημα για το πτυχίο. Όπως είναι λογικό, το μυαλό μου πολύ δύσκολα συγκεντρώνεται στο στόχο μου. Πολλές σκέψεις με ταλαιπωρούν στριφογυρίζοντας στο κεφάλι μου. Πώς περάσανε τα τελευταία χρόνια, όμορφες και δύσκολες στιγμές και τα δεδομένα της ζωής μου που θα είναι εντελώς διαφορετικά σε σχέση με τις συνήθειες των τελευταίων χρόνων. Είναι λίγο και το άγχος για την κατάσταση που έχω να αντιμετωπίσω όπως και όλοι οι νέοι που ξεμπερδεύουν με την εκπαίδευση και βγαίνουν στην αγορά εργασίας. Λίγο η ανεργία, λίγο η οικονομική κατάσταση, προκαλούν το αναμενόμενο άγχος. Κι όμως, δεν είναι αυτό που βασανίζει το μυαλό μου, δεν είναι αυτό που κυριαρχεί στη σκέψη μου. Ο νους μου τρέχει στα εκεί, δίπλα στα παιδιά της απεργίας. Στους απεργούς της Κοκα-Κολα που έχουν οργώσει τη Βόρεια Ελλάδα και όχι μόνο, που είναι στους δρόμους 24 ώρες κάθε μέρα, για 144 μέρες αύριο, αγωνιζόμενοι για το δικαίωμα στη δουλειά τους, προωθώντας το μποϋκοτάζ των προϊόντων της 3Ε και ζητώντας την ταξική συμπαράσταση του λαού. Που τα έχουν βάλει με θεούς και δαίμονες, που κοντράρονται με μια εταιρεία κολοσσό, που αμφισβητούν στην πράξη τον αρνητικό συσχετισμό μέσα στην κοινωνία.

Ζωντανή και μαζική η εκδήλωση για τους απεργούς της Coca Cola στη Σφεντόνα

Ζωντανή και μαζική εκδήλωση (με περισσότερα από 80 άτομα) πραγματοποιήθηκε στο στέκι ΣΦΕΝΤΟΝΑ στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή 19/1/14 για την ενίσχυση της απεργίας των εργατών της ΚΟΚΑ ΚΟΛΑ 3Ε. Οι ίδιοι οι απεργοί που διένυαν την 114η μέρα αγώνα, εξέπεμπαν ηχηρό το μήνυμα της αποφασιστικότητας και της μαχητικότητας. Όπως είπανε «ο μόνος χαμένος αγώνας, είναι αυτός που δε δίνεται». Ομιλητές ήταν ο Γρηγόρης (πρόεδρος του σωματείου), ο Άρης (οργανωτικός γραμματέας της ομοσπονδίας: ΠΟΕΕΠ) και ο Γιώργος (εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Νέων Εργαζομένων Ανέργων, από την πλευρά των διοργανωτών της εκδήλωσης). Με ερωτήσεις και τοποθετήσεις το λόγο πήραν μέλη επιτροπών γειτονιάς, εργαζόμενοι-άνεργοι, φοιτητές και ένας μαθητής.

Εκδήλωση με τους απεργούς της Κόκα-Κόλα στο στέκι σφεντόνα

Οι φοιτητές στο πλευρό των απεργών της COCA-COLA 3E

Δυο μήνες τώρα, οι εργαζόμενοι στην COCA-COLA 3E βρίσκονται σε κινητοποιήσεις ενάντια στις απολύσεις 33 συναδέλφων τους και στο κλείσιμο του εργοστασίου στην Ελλάδα, και τη μεταφορά αυτού στη γειτονική Βουλγαρία. Διεξάγουν έναν αγώνα που δεν είναι απλά δικός τους, είναι ολόκληρου του λαού μιας και έρχεται σε ρήξη με τις επιλογές του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου για να κάνουν κρανίου τόπο την χώρα, να χτυπήσουν το δικαίωμα στη δουλειά, να φτωχοποιήσουν εκτεταμένα κομμάτια του λαού για να μπορούν ευκολότερα να τα ξεζουμίζουν, να επιβάλλουν, τελικά, την ανεργία, την περιπλάνηση, τη φτώχεια και την εξαθλίωση.

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ! ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΜΑΣ!

Βδομάδες και μήνες μετράει ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων. Με κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις, καθημερινές απεργιακές περιφρουρήσεις των κτιρίων και συχνές μαζικές γενικές συνελεύσεις που αποφασίζουν κατά συντριπτική πλειοψηφία τη συνέχιση της απεργίας. Δυναμικά  και παρατεταμένα οι εργαζόμενοι διατρανώνουν την απόφασή τους να παλέψουν για τις δουλειές τους και την ίδια τους τη ζωή. Ενάντια στην πολιτική που τους απολύει και τους ρίχνει στον καιάδα της ανεργίας. Κόντρα στην ολομέτωπη επίθεση που έχουν εξαπολύσει το ξένο και το ντόπιο κεφάλαιο, επιδιώκοντας να αναιρέσουν το σύνολο των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων του λαού και της εργατικής τάξης.

Ανακοίνωση για την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων του ΑΠΘ

ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ!

Η κυβέρνηση αποφάσισε να εφαρμόσει το μέτρο της διαθεσιμότητας στο διοικητικό προσωπικό του ΑΠΘ. Το μέτρο αυτό σημαίνει απόλυση εργαζομένων που είναι απαραίτητοι για την λειτουργία του πανεπιστημίου. Οι διοικητικοί υπάλληλοι του ΑΠΘ όπως και οι συνάδελφοι τους πανελλαδικά αποφάσισαν από σήμερα να απεργήσουν!
Η απόλυση του διοικητικού προσωπικού, που παρουσιάζεται σαν πλεονάζων δεν γίνεται τυχαία. Θα συνδυαστεί με τις συγχωνεύσεις και το κλείσιμο σχολών που ξεκίνησε από πέρυσι με το σχέδιο Αθηνά. Θα συνδυαστεί με την κατάργηση της δωρεάν στέγασης σαν φυσικό επακόλουθο της έλλειψης προσωπικού στις φοιτητικές εστίες. Και φυσικά με τη κατάργηση της δωρεάν σίτισης, με την ιδιωτικοποίηση της φοιτητικής λέσχης, που ήδη δρομολογείται . Η κυβέρνηση δηλαδή θα απολύσει τους διοικητικούς και παράλληλα θα πετάξει έξω απ’ το πανεπιστήμιο μεγάλο κομμάτι των φοιτητών!

Συνάδελφοι,
Πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι απολύοντας το προσωπικό χτυπάνε το δικό μας δικαίωμα στις σπουδές. Δεν είναι δυνατόν το ΑΠΘ να λειτουργήσει φυσιολογικά την επόμενη μέρα. Ήδη μετά την περσινή εφεδρεία υπάρχει έλλειψη προσωπικού. Πέρσι οι απολύσεις των εργολαβικών υπαλλήλων οδήγησαν στο να μην υπάρχει επαρκές προσωπικό για τις βασικές ανάγκες του Πανεπιστημίου (καθαριότητα κτλ). Ήδη ανακοινώθηκε ότι το ΤΕΙ Κρήτης αδυνατεί να λειτουργήσει γιατί δε χρηματοδοτήθηκε φέτος. Δε υπάρχει λοιπόν περιθώριο να ακούσουμε τους εφησυχασμούς και τις συκοφαντίες των καναλιών και της κυβέρνησης. Αυτή και μόνο είναι υπεύθυνη για το αν τα πανεπιστήμια θα λειτουργήσουν κανονικά με το προσωπικό στη θέση του.
Αυτή τη στιγμή ξεκινάει ένας απεργιακός αγώνας που πρέπει όλοι να τον στηρίξουμε. Οι φοιτητές πρέπει να συμπαρασταθούμε στους διοικητικούς. Πέρα από αυτό έχουμε ανάγκη να φτιάξουμε μαζί τους μέτωπο απέναντι σε μια πολιτική που μας χτυπάει κοινά. Γιατί μας στερούν το δικαίωμα στις δωρεάν σπουδές και καταργούν το δικαίωμα στη δουλειά των εργαζομένων. Ο αγώνας στα πανεπιστήμια πρέπει να συνδεθεί με τον αγώνα των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων στην υγεία που παλεύουν ενάντια στις απολύσεις. Αυτούς και μόνο θα πρέπει να λογαριάζουμε σαν συμμάχους και όχι τους πρυτάνεις που με την πρώτη ευκαιρία θα ταχθούν ενάντια μας υπηρετώντας όπως πάντα την κυβέρνηση!

Να μην ισχύσει η διαθεσιμότητα στο ΑΠΘ.

Να μην καταργηθεί-συγχωνευτεί καμία σχολή.

Δωρεάν σπουδές με σίτιση στέγαση για κάθε φοιτητή.

20 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

Με επιμονή και αποφασιστικότητα, με την σιγουριά ότι οι λαϊκές μάζες θα αγωνιστούν, με την πεποίθηση ότι η ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ και ΠΑΛΗ είναι αναγκαιότητα απέναντι στην επιταχυνόμενη επίθεση της κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, οι δυνάμεις της Πρωτοβουλίας για την Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, κάνουν δική τους υπόθεση την επιτυχία της απεργίας της 20 Φλεβάρη. Με παρεμβάσεις- επισκέψεις σε χώρους δουλειάς (στα εργοστάξια ΟΤΑ Ευόσμου, Πολίχνης, Δημαρχεία, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ, στα ΙΚΑ Αριστοτέλους, Νεάπολης, Τούμπας, Ευόσμου, Αμπελοκήπων, στους ΟΑΕΔ Παπαναστασίου, Δωδεκανήσου, Νεάπολης, στην ΕΛΒΟ, στον ΟΑΣΘ, στις γειτονιές (Αμπελόκηπους, Εύοσμο, Νεάπολη, Τούμπα, Κέντρο), ΔΕΗ Παπαναστασίου, στα ΕΠΑΣ και στο πανεπιστήμιο, καλούν τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, τους μαθητές να συμμετέχουν στην απεργία της 20 Φλεβάρη και στην απεργιακή συγκέντρωση, με ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ στις 10πμ και ΠΟΡΕΙΑ με την απεργιακή συγκέντρωση.

20 ΦΛΕΒΑΡΗ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ!

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΠΟΜΕΝΟΥΣ ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΕΝΩΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!

Η κυβέρνηση Σαμαρά, σε πλήρη ευθυγράμμιση με τους ιμπεριαλιστές πάτρωνές της, εντείνει την επίθεση με στόχο να υποτάξει τον λαό στην εξαθλίωση. Όπου ο λαός αντιστέκεται και αμφισβητεί τις βάρβαρες πολιτικές της, αντιμετωπίζεται με την πλήρη ανάπτυξη των μηχανισμών καταστολής. ΜΑΤ, δικαστήρια, ΜΜΕ, χημικά, ασφαλίτες όλοι σε εντεταλμένη υπηρεσία. Συλλαμβάνουν απεργούς, σέρνουν αγωνιστές σε δίκες, ΜΑΤ παντού, όπου ξεκινάει ένας αγώνας, οι απεργίες καταγράφονται σαν βία και ανομία. 

Οκτώ μήνες με αναστολή για τους 11 συλληφθέντες του ΑΠΘ

Σε 8 μήνες φυλάκιση με 3ετή αναστολή καταδίκασε το δικαστήριο της Θεσσαλονίκης τους 11 απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο  που είχαν συλληφθεί μετά την εισβολή των ΜΑΤ την Παρασκευή στο Ιδρυμα.  Το πρωί πραγματοποιήθηκε πορεία που ξεκίνησε από το ΑΠΘ και πήγε προς το Δικαστικό Μέγαρο Θεσσαλονίκης όπου η δίκη ξεκίνησε στις 1:30.
Οι 11 εργαζόμενοι θα ασκήσουν έφεση κατά της απόφασης που τους θέτει σε ομηρία για 3 χρόνια.
Στο μεταξύ, νέα εισαγγελική παραγγελία διετάχθη γιατί το Ιδρυμα εξακολουθεί να τελεί υπό κατάληψη από εργαζόμενους και φοιτητές.

αντιγραφή από antigeitonies.blogspot.com

Κάτω τα χέρια από τους απεργούς εργολαβικούς – Καμία δίωξη

Εισβολή των ΜΑΤ στο ΑΠΘ πραγματοποιήθηκε τα ξημερώματα της Παρασκευής 30/11 και συγκεκριμένα στο κτήριο διοίκησης, όπου βρισκόταν εργολαβικοί εργαζόμενοι, και έγιναν 11 συλλήψεις. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι βρίσκονται εδώ και πάνω από 70 μέρες σε απεργία και έχουν προχωρήσει σε κατάληψη της Πρυτανείας, ζητώντας τη μονιμοποίησή τους, αντιστεκόμενοι στις απολύσεις και τις μειώσεις μισθών που τους επιβάλει η Πρυτανεία και ο εργολάβος. Από τις προηγούμενες μέρες, ο Πρύτανης του ΑΠΘ Ιωάννης Μυλόπουλος, είχε ζητήσει εισαγγελική παρέμβαση και η απόφαση του εισαγγελέα, πάρθηκε ήδη από την Τρίτη.

Η καταπάτηση του ασύλου τείνει πλέον να γίνει συνήθεια το τελευταίο διάστημα, από την αστυνομία, ειδικά μετά την ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου, που καταργεί θεσμικά το άσυλο.

Βέβαια, αυτό δεν γίνεται σε τυχαία περίοδο. Τη στιγμή που μια σειρά κλάδοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις, από τους ΟΤΑ, μέχρι τους Νοσοκομειακούς και τους εργαζόμενους στα Μέσα μαζικής μεταφοράς, με την σειρά να παίρνουν οι μόνιμοι εργαζόμενοι του ΑΠΘ, η κυβέρνηση θέλει να δείξει πυγμή. Θέλει να τσακίσει κάθε αντίσταση ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, της φτώχειας και της υποτέλειας. Είναι το μόνο όπλο που της έχει μείνει, για να επιβάλει την πολιτική της και τις επιταγές της Τρόικα. Ξέρει ότι δεν έχει κανένα έρεισμα στο λαό και ότι δεν πιάνει πλέον σε κανέναν το παραμύθι για τις θυσίες που θα μας σώσουν και θα μας βγάλουν απ’ την κρίση. Όσο για την ανάπτυξη που ευαγγελίζεται, ο λαός ξέρει ότι δεν θα αλλάξουν την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση. Ίσα-ίσα, που θα φέρουν έναν μόνιμο εφιάλτη στο λαό και στη νεολαία, με τις ειδικές οικονομικές ζώνες, το ξεπούλημα όλου του δημόσιου πλούτου στους Ιμπεριαλιστές, την απαγόρευση κάθε συνδικαλιστικής δράσης, τη διάλυση κάθε εργασιακού δικαιώματος, την εργοδοτική τρομοκρατία να μην έχει όρια, την αμοιβή με ένα ξεροκόμματο και όλα αυτά για τα συμφέροντα μιας χούφτας κεφαλαιοκρατών.

Γι’ αυτό χτυπάνε τον αγώνα των εργολαβικών υπαλλήλων. Γιατί ο αγώνας τους είναι αγώνας ενάντια σε όλη την βάρβαρη πολιτική των Μνημονίων και της εξάρτησης. Γιατί φοβούνται το λαό που σιγά-σιγά οργανώνεται και φωνάζει «δε θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας». Γιατί φοβούνται ότι μπορεί αυτή η απεργία να βρει σύντομα συμμάχους, τους μόνιμους εργαζόμενους και τους φοιτητές, που πλήττονται άμεσα από αυτή την πολιτική. Γιατί με το πρόσχημα της υποχρηματοδότησης, απολύουν τους εργολαβικούς, με το ίδιο πρόσχημα απολύουν τους μόνιμους, με το ίδιο θα πετάξουν χιλιάδες φοιτητές έξω από το Πανεπιστήμιο, βάζοντας δίδακτρα και καταργώντας όλη τη φοιτητική μέριμνα, που ήδη έχει δρομολογηθεί.

Γι’ αυτό κατήργησαν το άσυλο, για να μπορούν πλέον και μέσα στους χώρους του πανεπιστημίου, όπου αναμένουν μαζικές αντιδράσεις, να φέρνουν τα όργανα καταστολής τους, για να εμποδίσουν τους φοιτητές αλλά και συνολικά το λαό, να έχει έναν χώρο, όπου θα μπορεί ελεύθερα να δρα, να οργανώνεται και να αγωνίζεται.

Γι’ αυτό το λόγο, πρέπει κι εμείς οι φοιτητές να σταθούμε στο πλευρό των εργαζομένων, να παλέψουμε μαζί για το δικαίωμα στη δουλειά, με αξιοπρεπείς όρους, στη δημόσια-δωρεάν παιδεία, στις ελευθερίες έκφρασης και δράσης, μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις, να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας και να ορθώσουμε ένα μέτωπο αντίστασης απέναντι σ’ αυτήν την πολιτική.

·       Άμεση απελευθέρωση των συλληφθέντων

·       Δικαίωση του αγώνα και των αιτημάτων τους

·       Κάτω τα χέρια από το Άσυλο

Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών! Νίκη στον αγώνα των εργολαβικών

Η απεργία των εργολαβικών υπαλλήλων στο ΑΠΘ και η κατάληψη της πρυτανείας για τη μη καταβολή των δεδουλευμένων τους από τον Ιούλιο, κλείνει πάνω από δύο μήνες. Οι εργαζόμενοι έμειναν απλήρωτοι από τον εργολάβο εδώ και μήνες, με το πρόσχημα της υποχρηματοδότησης του ΑΠΘ λόγω του περιβόητου ελληνικού χρέους.

Ενώ οι εργαζόμενοι έχουν γίνει το επίκεντρο διάφορων μικροπολιτικών παιχνιδιών, οι συμβάσεις των μισών έχουν λήξει και έχουν μείνει ξεκρέμαστοι! Οι πρυτανικές αρχές ξεπουλάνε τον αγώνα τους, προτείνοντας την υπογραφή νέων συμβάσεων των 586 ευρώ (στο πλαίσιο του μνημονίου) προκειμένου να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας.

 Αποκορύφωμα της προδοτικής στάσης των πρυτανικών αρχών αποτελεί η επιστολή που συνυπέγραψαν με καθηγητές και κοσμήτορες, με την οποία ζήτησαν τη συμβολή της δικαιοσύνης για τη λήξη της απεργίας. Αποτέλεσμα ήταν η εισαγγελική παρέμβαση που παραγγέλλει στην αστυνομία να επέμβει στο Πανεπιστήμιο και να συλλάβει με την αυτόφωρη διαδικασία τούς καταληψίες, προκειμένου να τους αποδοθούν οι προβλεπόμενες ποινικές ευθύνες.

Παράλληλα, οι πρυτανικές αρχές με τους Κοσμήτορες και τους Προέδρους   αποφάσισαν τη διοργάνωση εθελοντικής εκστρατείας  καθαρισμού του Πανεπιστημίου,  που εστάλη σε όλα τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ήδη τα ΜΑΤ έξω από το πανεπιστήμιο έδωσαν το παρόν, ενώ η απεργοσπαστική εθελοντική συγκομιδή σκουπιδιών από τους πρυτάνεις έχει δρομολογηθεί.

Απέναντι σε όλες αυτές τις εξελίξεις και παρόλο που ο αγώνας τους βάλλεται από παντού, οι εργαζόμενοι συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους, απαιτώντας την καταβολή των δεδουλευμένων τους και διεκδικούν το δικαίωμά τους για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

Ο δίκαιος αυτός αγώνας πρέπει να συνεχιστεί! Γιατί αυτή είναι η μόνη λύση στα προβλήματα των εργαζομένων. Η συγκρότηση των εργαζομένων, η συνειδητοποίηση των κοινών τους προβλημάτων και πως αυτά μπορούν να λυθούν μόνο συλλογικά, η ανάδειξη των εχθρών τους και η πάλη απέναντί τους. Και σ’ αυτήν την κατεύθυνση είναι που θα πρέπει να αναζητηθεί και η μαζικοποίηση του αγώνα που είναι και αυτή που μπορεί και θα φέρει αποτελέσματα.

·                    ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΔΕΔΟΥΛΕΥΜΕΝΩΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

·                    ΕΞΩ ΟΙ ΕΡΓΟΛΑΒΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΘ – ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΙΚΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

·                    ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

·                    ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ – ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΤΑΞΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Ο ΟΥΡΙΟΣ ΑΝΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ… ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ «ΘΥΣΙΕΣ»

Έτσι είναι. Όταν είσαι «υπεύθυνη αντιπολίτευση» και αξιώνεσαι να αναλάβεις «υπεύθυνα» κυβερνητικό ρόλο, τότε πρέπει να κρατάς και μια «υπεύθυνη» στάση.

Στην περίπτωσή μας, υπάρχουν πολλά πρόσφατα παραδείγματα. Από την ΑΤΕ και τη Χαλυβουργία, μέχρι τους εργολαβικούς του ΑΠΘ.

Την περασμένη Δευτέρα 29/10, έγινε πρόταση στο προεδρείο του σωματείου για λήξη της απεργίας, προκειμένου να πληρωθούν για 2 μήνες, και να εξασφαλιστεί η θέση τους μόνο για τους επόμενους 2 με μείωση μισθού, μέχρι το Γενάρη. Οι εργαζόμενοι στη Γενική τους Συνέλευση αποφάσισαν τη συνέχιση της απεργίας και της κατάληψης ενάντια στον εκβιασμό και το κλίμα που διαμορφώνουν Σύγκλητος – καθηγητές – ΜΜΕ.

Η πρόταση αυτή έγινε από τις πρυτανικές αρχές και συγκεκριμένα από τον αντιπρύτανη Παντή. Μέχρι εδώ όλα αναμενόμενα. Ένα διοικητικό όργανο, ένα κομμάτι του κρατικού μηχανισμού εφαρμόζει τις επιταγές της κυβέρνησης και τους ψηφισμένους νόμους και φυσικά προς όφελος του εργολάβου.

Δε θα γινόταν θέμα αν αυτό το μέλος του εν λόγω μηχανισμού δεν τύχαινε στέλεχος του – πάντα κινηματικού – ΣΥΡΙΖΑ !

Απ’ ότι μαθαίνουμε από δημοσιεύματα στον τύπο (Μακεδονία 31/10), και παραδέχονται και οι ίδιοι, υπάρχει μια διχογνωμία στο εσωτερικό του όσον αφορά την απεργία των εργολαβικών. Η πλειοψηφία τάσσεται υπέρ της λήξης της απεργίας, ενώ η μειοψηφική τάση φέρεται να είναι και δυσαρεστημένη με τους χειρισμούς των πρυτανικών αρχών. Αυτό όμως που αποτυπώνεται με βάση τις εξελίξεις και αυτό που τις διαμορφώνει είναι το πρώτο.

Και φυσικά δεν αφήνει ανεπηρέαστη και την ΑΡΕΝ, όπου κομμάτια της, τάσσονται έμμεσα υπέρ του συμβιβασμού και της λήξης της απεργίας, καθώς «η απεργία βρίσκεται σε αδιέξοδο» και «δεν έχει ζορίσει καθόλου την κυβέρνηση, ίσα-ίσα τη συμφέρει» και φυσικά μια σειρά κλάδοι και αγώνες, μεταξύ τους και οι εργολαβικοί, «δεν θα βρουν λύση αν δεν πέσει η κυβέρνηση» (!!!). Ίσως στο ΣΥΡΙΖΑ υπολογίζουν να έχουν γίνει κυβέρνηση κατά το Γενάρη, οπότε και να διώξουν τον εργολάβο και να προσλάβουν τους εργαζόμενους απ’ ευθείας στο ΑΠΘ, καθώς με στέλεχος αντιπρύτανη και πολιτικό φλερτ με τον πρύτανη δε θα ‘ναι δύσκολο!

Αυτή η τραμπάλα ανάμεσα στο κίνημα και το κοινοβουλευτικό παιχνίδι έχει οδηγήσει την ΑΡΕΝ στο να συμμετέχει στη συγκέντρωση του πρύτανη για πορεία (που τελικά δεν έγινε λόγω μαζικότητας) στις αρχές του Οκτώβρη, από την οποία απείχαν οι εργολαβικοί διότι δεν έχουν αυταπάτες για τα όργανα αυτά. Να πιστεύει πως η «πανεπιστημιακή κοινότητα» θα μπλοκάρει τα Συμβούλια Διοίκησης, μόνο για να πέσει από τα σύννεφα μόλις διεξαχθούν ηλεκτρονικά οι εκλογές και οι «σύμμαχοι» καθηγητές και λέκτορες συμμετάσχουν κατά 75% σε αυτές.

Αυτό δεν είναι ανεξήγητο φαινόμενο, ούτε προκύπτει από λανθασμένη εκτίμηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ προετοιμάζεται να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα. Η σκέψη για κοινό σχήμα με την ΠΑΣΚΕ, μια σειρά επαφές με ηγετικά συνδικαλιστικά στελέχη από τη ΔΕΗ μέχρι την Αστυνομία, μαρτυρούν την αγωνία του να διαμορφώσει σχέσεις, να εγκολπώσει «δυσαρεστημένους» που βλέπουν σε αυτόν τη νέα κυβέρνηση, άρα και τη συνέχιση της σταδιοδρομίας τους και συγχρόνως μια άφεση αμαρτιών για περασμένα ατοπήματα (βλ Κατσέλη, Μυλόπουλος κλπ) για να γλιτώσουν από τη λαϊκή οργή. Από την άλλη για το ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αυτοί που θα στελεχώσουν τον κρατικό μηχανισμό, όταν γίνει κυβέρνηση, καθώς στην κατάσταση που βρίσκεται δεν μπορεί να επανδρώσει το κράτος από μόνος του.

Πρέπει όμως να δώσει και δείγματα γραφής στο σύστημα, ότι μπορεί να διαχειριστεί καταστάσεις ώστε να μην ξεφύγουν και αρχίσουν να γίνονται επικίνδυνες. Άλλωστε το προηγούμενο διάστημα καλούσε τον κόσμο να τον ψηφίσει για να μην υπάρξουν κοινωνικές εκρήξεις. Η παρέμβαση αυτή στην απεργία των εργολαβικών, και μάλιστα στο πιο κρίσιμο και αποφασιστικό σημείο της, αποτελεί μια κατάπτυστη απόπειρα χειραγώγησης ενός δυναμικού αγώνα και ο μόνος που ωφελείται από αυτή είναι το σύστημα. Η δεξιά μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως δεν έχει σταματημό και, από εδώ και πέρα, όταν τα πράγματα σκουραίνουν θα γίνεται ακόμα πιο έντονη καθώς θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα στο κίνημα και την αστική νομιμότητα.

Δεν πρέπει να έχουμε καμιά αυταπάτη για το ρόλο που επιφυλάσσει το σύστημα σε όσους θέλουν να το εξανθρωπίσουν. Μόνη λύση για τους εργολαβικούς, να συνεχίσουν αταλάντευτα τον αγώνα τους μέχρι τη νίκη. Μόνη λύση για όλους η σύγκρουση με το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης.