Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαθητές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα μαθητές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 25 Ιανουαρίου 2018

Ανακοίνωση της Μαθητικής Αντίστασης και των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ-ΤΕΙ



Το σχέδιο νόμου για τα ΤΕΙ χτυπά φοιτητές και μαθητές! Να αντισταθούμε μαζικά!

Μας στερούν προοπτική, μας τάζουν ένα μέλλον εργασιακού μεσαίωνα, φτώχιας και πολέμων! Η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.-ΑΝ.ΕΛ. ικανοποιεί μία προς μία τις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών μπροστά στο κλείσιμο της «3ης αξιολόγησης». Ψηφίζει ένα βαθιά αντιδραστικό πολυνομοσχέδιο και ξηλώνει εν μία νυκτεί σημαντικές κατακτήσεις του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Καταργούν το δικαίωμα στην απεργία, παίρνουν τα σπίτια του φτωχού λαού μέσα από πλειστηριασμούς και πουλάνε γη και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές.

Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014

Ανακοίνωση της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ για την προσπάθεια τρομοκράτησης των μαθητών

Κάτω τα χέρια από τους μαθητές! 
Αυτοί που τώρα τρομοκρατούν, με του λαού τη πάλη θα λογαριαστούν!

Με νέα μαθητοδικεία και διώξεις μαθητών επιχειρεί η δικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ να ποινικοποιήσει τους μαθητικούς αγώνες, να χτυπήσει και να τρομοκρατήσει το μαθητικό κίνημα, να κάμψει κάθε φωνή αντίστασης μέσα στα σχολεία. Αξιοποιώντας το υπάρχον νομικό πλαίσιο, προχωρεί σε επίδειξη αυταρχισμού εντείνοντας την βιομηχανία των διώξεων, την ιδία στιγμή μάλιστα που εξαπολύει σφοδρή επίθεση στο δικαίωμα στη δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Ταυτόχρονα, όπως αποδεικνύει το σχετικό έγγραφο της ΓΑΔΑ, επιχειρείται η πλήρης αστυνόμευση των σχολείων και η δημιουργία χαφιέδικου μηχανισμού για καθηγητές και μαθητές. Για το λόγο αυτό αστυνομικές δυνάμεις το τελευταίο διάστημα, είτε μπαινοβγαίνουν στα σχολεία είτε κάνουν κλήσεις διευθυντών σε Α.Τ. υπό το πρόσχημα καταγραφής «προβλημάτων και δυσλειτουργιών των σχολείων».

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014

Το «μαθητικό της ασφάλειας» εν έτει 2014...

Τα δύο πρόσφατα περιστατικά αστυνομικής-τρομοκρατικής παρέμβασης σε σχολεία της Αττικής, δείχνουν το μέγεθος της αγωνίας του συστήματος απέναντι σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο αντίστασης στην πολιτική του, αλλά και το γεγονός ότι δεν έχει κανένα άλλο επιχείρημα να πείσει το λαό και τη νεολαία για την πολιτική αυτή.

Στην Αγία Παρασκευή, ένστολοι αστυνομικοί επισκέφτηκαν νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία και ζήτησαν προσωπικά στοιχεία εκπαιδευτικών. Η επίσκεψη έγινε στο πλαίσιο διαταγής της ΓΑΔΑ που εκδόθηκε στις αρχές του Φλεβάρη και αφορά στην καταγραφή των σχολικών μονάδων, τη συλλογή προβλημάτων σχετικών με τις αρμοδιότητες του υπουργείου Δημόσιας Τάξης και της αστυνομίας και σύνταξη σχετικών αναφορών.

Προφανώς, στις «αρμοδιότητες» της αστυνομίας συμπεριλαμβάνονται και κάθε είδους συλλογικές διαδικασίες από πλευράς μαθητών, όπως φάνηκε και στην περίπτωση του Κερατσινίου.

9 και 10 μήνες με τριετή αναστολή καταδικάστηκαν δύο (τότε) μαθητές από τη Δραπετσώνα για διαδήλωση στις 11 Δεκέμβρη του 2008

Ένταση της βιομηχανίας διώξεων
9 και 10 μήνες με τριετή αναστολή καταδικάστηκαν δύο μαθητές από τη Δραπετσώνα για διαδήλωση στις 11 Δεκέμβρη του 2008


Με ποικίλες κατηγορίες -διακεκριμένη φθορά, σοβαρή σωματική βλάβη, παρακώλυση συγκοινωνιών(!) και βέβαια τη γνωστή «αντίσταση κατά της αρχής»- είχαν παραπεμφθεί μια μαθήτρια και ένας μαθητής από σχολεία της Δραπετσώνας. Οι μαθητές ήταν τα θύματα των συλλήψεων στο σωρό που έγιναν στο τέλος της μαθητικής διαδήλωσης στις 11 Δεκέμβρη του 2008, πέντε μέρες μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Αξίζει να σημειωθεί ότι τη μέρα εκείνη το μόνο που έγινε -πέρα από τη μαζική διαδήλωση- ήταν ότι πετάχτηκαν κάποια μπουκαλάκια νερού και μερικά νεράντζια στις αστυνομικές δυνάμεις.

Πέμπτη 7 Μαρτίου 2013

Συλλήψεις και ΜΑΤ στην Ιερισσό


αντιγράφουμε από antigeitonies.blogspot.com

Συνεχίζεται το όργιο καταστολής στη Χαλκιδική. Νωρίτερα πέντε κάτοικοι Ιερισσού και Μεγάλης Παναγίας είχαν συλληφθεί ως ύποπτοι για την εμπρηστική επίθεση στις Σκουριές.


Οι συλληφθέντες μεταφέρθηκαν στην Ιερισσό με συνοδεία 6 κλούβες ΜΑΤ και 7-8 αστυνομικά αυτοκίνητα για να γίνει έρευνα στα σπίτια τους. Οι κλούβες σταμάτησαν στη διασταύρωση για Ξηροποτάμι.
Στο χωριό χτυπήσανε οι καμπάνες και οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο της Αστυνομίας.
Η απάντηση της κυβέρνησης είναι τα ΜΑΤ και το ξύλο.
Αντιγράφουμε χαρακτηριστικά από το ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ:

Αυτή τη στιγμή στην Ιερισσό τα ΜΑΤ "καίνε" την Ιερισσό!!! Χάθηκε κάθε έννοια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!
Καπνογόνα και χημικά έριξαν λιπόθυμους μαθητές και γέρους!
-ΝΤΡΟΠΗ - ΝΤΡΟΠΗ! Να ξεσηκωθεί όλη Η ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ!
Πάνω από δέκα διμοιρίες ΜΑΤ και 20 αυτοκίνητα της ασφάλειας κατέλαβαν το χωριό!
Οπλισμένοι σαν αστακοί τα ΜΑΤ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ την ΙΕΡΙΣΣΟ!
-Αυτή είναι ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!


Οι φωτογραφίες είναι από το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων:  
  
BEvizRxCAAEwxFL BEvhS2xCIAAz1FE-1 BEvhDu6CMAAxgaB

Συνεχής ενημέρωση από το alterthess:

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2013

Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει...


Στις 8 Ιανουαρίου του 1991 δολοφονείται στην Πάτρα ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας κατά τη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων της περιόδου 1990-91 ενάντια στο νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας Κοντογιαννόπουλου. Εκείνη την περίοδο, η  κυβέρνηση της ΝΔ έβαλε σε εφαρμογή σχέδιο «ανακατάληψης σχολείων» με ομάδες φασιστών τραμπούκων, που εισέβαλλαν σε σχολεία χτυπώντας δολοφονικά μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Ο Καλαμπόκας, πρόεδρος της τοπικής ΟΝΝΕΔ (νεολαίας της ΝΔ) χτύπησε θανάσιμα τον Τεμπονέρα με λοστό στο κεφάλι κατά τη διάρκεια συγκρούσεων  στο υπό κατάληψη Σχολικό Συγκρότημα 3ου & 7ου Γυμνασίου και Λυκείου Πάτρας. Οι τραμπούκοι της ΟΝΝΕΔ "Κένταυροι και Ρέιντζερ" βαφτίζονται από την κυβέρνηση ομάδες αγανακτισμένων πολιτών (παπάρια μέντολες).
Ο  επικεφαλής των ομάδων αυτών, Καλαμπόκας μαζί με τους υπόλοιπους τραμπούκους, τα φασιστικά κατακάθια, τα τσιράκια του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού, κρατώντας λοστούς και ρόπαλα, επιχείρησαν να μπουκάρουν στο σχολείο και να σπάσουν την κατάληψη, την οποία υποστήριζαν εκτός από τους μαθητές, αρκετοί γονείς και καθηγητές, μεταξύ των οποίων και ο Τεμπονέρας.
Τέτοια φαινόμενα κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας, μας είναι πλεόν γνωστά. Η σύγχρονη - και όχι μόνο - ιστορία αριθμεί πολλούς νεκρούς αγωνιστές, νεολαίους, εργάτες και άλλους. Την καταστολή και τη φασιστικοποίηση, τη βιώνουμε στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια και δεν είναι βέβαια καθόλου καινούργια. Τώρα, ο Δένδιας υλοποιεί την ατζέντα «ανακατάληψη της Αθήνας»  με την εκκένωση της Βίλλα Αμαλίας, με την εισβολή των ΜΑΤ στην ΑΣΟΕΕ και τις καθημερινές πλέον καταπατήσεις ασύλου. Παράλληλα, τα πογκρόμ σε μετανάστες και αγωνιστές, οι συλλήψεις, τα χημικά και η καταστολή στις διαδηλώσεις, η καταπάτηση βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, νομίζω, αποτυπώνουν πολύ καλά αυτή τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής.
Έτσι λοιπόν και τώρα, όπως και τότε, οι σύγχρονοι θύτες του λαού, τα τσιράκια των ξένων και ντόπιων αφεντικών, έχουν ως στόχο να φιμώσουν (με κάθε τρόπο - κυριολεκτικά με κάθε τρόπο) όλους όσους αντιστέκονται και αγωνίζονται, όλους όσους ονειρεύονται και παλεύουν για μια ανθώπινη και αξιοπρεπή ζωή.
Ένας απ' αυτούς ήταν κι ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, ο οποίος θα εμπνέει πάντα τους αγώνες μας.
Τέτοιους ανθρώπους χρειάζεται και το κίνημα. Αυθεντικούς και τολμηρούς, στο πλευρό του λαού και της νεολαίας.

Με αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας...

αναδημοσίευση από Résistance Toujours

Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2010

Οι μαθητές των Χανίων σπάνε τον αστυνομικό κλοιό στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου

Εκατοντάδες μαθητές στα Χανιά στα πλαίσια των κινητοποιήσεων που εξελίσσονται εδώ και δυο βδομάδες έσπασαν τον αστυνομικό κλοιό (δείτε και εδώ ανταπόκριση) και διαδήλωσαν συγκροτημένα και αγωνιστικά διακόπτοντας την παρέλαση. Σ’ αυτή τους την κινητοποίηση έκδηλη ήταν η συμπαράσταση των παρεβρισκόμενων γονιών και κόσμου που ξέσπασαν σε χειροκροτήματα και σε κατακραυγή της παρουσίας της αστυνομίας και των δυνάμεων καταστολής. Αρκετοί πορεύτηκαν μαζί με τα παιδιά τους φανερώνοντας την αλληλεγγύη τους και αναγνωρίζοντας το δίκιο του αγώνα τους.
Αύριο είναι προγραμματισμένη νέα διαδήλωση συμπαράστασης στους 105 διωκόμενους μαθητές στην Ορεστιάδα.
Δυο βδομάδες τώρα οι μαθητές στα Χανιά (παρότι θάβονται από τα ΜΜΕ και όλοι οι άσπονδοι εχθροί των αγώνων αναμένουν να κουραστούν) παίρνουν οι ίδιοι μα και δίνουν μαθήματα με μαζικές διαδηλώσεις και καταλήψεις μέσα από συνελεύσεις που συζητάνε τα πραγματικά τους προβλήματα. Ο αγώνας μπορεί και πρέπει να πάρει πανελλαδικά χαρακτηριστικά.

Το παρακάτω βίντεο είναι από το TVXS και δείχνει την επίθεση των ΜΑΤ στους μαθητές που "αμαύρωσαν"(!) την επέτειο του ΟΧΙ

Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

Αθώοι οι καταληψίες μαθητές της Ορεστιάδας

Αθώοι κρίθηκαν σήμερα το πρωί από το δικαστήριο ανηλίκων Ορεστιάδας οι 115 μαθητές της Ορεστιάδας οι οποίοι κατηγορούνταν για τις καταλήψεις που έκαναν πέρυσι το φθινόπωρο.    Την ώρα της δίκης, 300 μαθητές, εκπαιδευτικοί γονείς και πολυμελής αντιπροσωπεία της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Ορεστιάδας, συγκεντρώθηκαν έξω από το κτίριο του δικαστηρίου, συμπαραστεκόμενοι στους ανήλικους κατηγορούμενους. Νωρίτερα πραγματοποίησαν συγκένtρωση και πορεία στους κεντρικούς δρόμους της πόλης.
από alfavita.gr

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Περιπολίες αστυνομικών σε σχολεία

Αντιγράφουμε από Αντίσταση στις Γειτονιές
 
Μπροστά στο φόβο των καταλήψεων, και με στόχο την τρομοκράτηση των μαθητών, άρχισαν και οι περιπολίες των αστυνομικών γύρω απ’ τα σχολεία. Στο Βύρωνα, οι περιπολίες είναι αυξημένες, πρωί και βράδυ, γεγονός που οδήγησε τους μαθητές στα Νταμάρια να τους «υποδεχθούν» με συνθήματα. Στον Πειραιά, ο αστυνομικός διευθυντής έδωσε εντολή να γίνονται νωρίς το πρωί περιπολίες στα σχολεία με στόχο ν’ αποτρέψουν απόπειρες κατάληψής τους. Στο Καματερό και στο Ίλιον καλούν γονείς και καθηγητές στο τμήμα για καταθέσεις και για το αν έχουν να καταγγείλουν "κάτι". Σε σχολεία, ιδιαίτερα σε γυμνάσια από κάποιους διευθυντές αλλά και καθηγητές δυστυχώς, εκτοξεύονται απειλές του τύπου "αν κάνετε κατάληψη θα συλλάβουν τους γονείς σας". Αυτά είναι λίγα παραδείγματα από την προσπάθεια εκφοβισμού που εκτυλίσσεται σε όλη την Ελλάδα. 
Και η δίκη των δολοφόνων του Γρηγορόπουλου μπορεί να τέλειωσε με την αυστηρή τιμωρία τους, αναγκαστικά για το φόβο των αντιδράσεων, συνεχίζονται όμως δεκάδες δίκες από συλληφθέντες του '08 αλλά και μαθητών μεταγενέστερων καταλήψεων. Ακόμη και με τις διατάξεις του τρομονόμου. Στη Λάρισα, στην Ορεστιάδα και αλλού. Ενόψει του νέου γύρου επίθεσης, και στο μέτωπο της παιδείας, η κυβέρνηση προειδοποιεί και προετοιμάζεται για την καταστολή των νεολαιίστικων αγώνων που θα ξεσπάσουν. 
Οι μαθητές όμως απαντάνε:  
Με ΜΑΤ και βία δεν γίνεται παιδεία! Δεν υποχωρούμε! Οργανωνόμαστε! Αντιστεκόμαστε! Αγωνιζόμαστε!
Kαι ΄μεις είμαστε μαζί τους!

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

Ούτε ένας, ούτε δύο αλλά ....105 μαθητές οδηγούνται σε δίκη!

Είχαμε ξαναγράψει για το θέμα το Γενάρη που μας πέρασε (Μαθητοδικείων συνέχεια...). Μαθητές καλούνταν να δώσουν καταθέσεις και τους ζητούσαν να καταδώσουν συμμαθητές τους και καθηγητές τους για τη στάση που κρατούσαν κατά τη διάρκεια των διήμερων καταλήψεων. Και όχι απλά αν συμμετείχαν στις καταλήψεις ή όχι αλλά και το τι άποψη είχαν γι' αυτές. Τώρα η κρατική τρομοκρατία συνεχίζεται.

Εκατόν πέντε μαθητές θα βρεθούν ενώπιον του Μονομελούς Δικαστηρίου Ανηλίκων της Ορεστιάδας στις 29 Οκτωβρίου. Πρόκειται για τα 15μελή συμβούλια των Λυκείων και των Γυμνασίων της περιφέρειας Ορεστιάδας. Η κατηγορία που αντιμετωπίζουν είναι ότι το φθινόπωρο είχαν παρεμποδίσει τη λειτουργία των σχολείων προχωρώντας σε κατάληψη για δύο ημέρες.

Εναντίον των μαθητών δεν υπήρξε καμιά κατηγορία ούτε από τις διευθύνσεις των σχολείων, ούτε από καθηγητές, ούτε από γονείς. Δεν υπάρχει επιπλέον καμιά κατηγορία για φθορές δημόσιας περιουσίας ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αποκλειστικά για παρεμπόδιση της λειτουργίας των σχολείων για δύο ημέρες. Την όλη διαδικασία κίνησε η εισαγγελέας αυτεπάγγελτα.

Οι μαθητές έλαβαν ένα ειδοποιητήριο ώστε να προσέλθουν στην Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων μαζί με τους γονείς και τους κηδεμόνες τους προκειμένου να συζητήσουν με την επιμελήτρια ανηλίκων και να προετοιμαστούν ψυχολογικά για το δικαστήριο (να και η κοινωνική μέριμνα του της ευαίσθητης εξουσίας!).  

Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010

Δύσκολη σχολική χρονιά απειλεί η Διαμαντοπούλου!

από το blog Αντίσταση στις Γειτονιές!

"Η πιο δύσκολη σχολική χρονιά της μεταπολίτευσης». Με την παραδοχή αυτήν η Αννα Διαμαντοπούλου υποδέχτηκε χθες στο υπουργείο Παιδείας τους νέους διευθυντές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, δίνοντας έτσι το στίγμα της νέας σχολικής χρονιάς που ξεκινάει στις 13 Σεπτεμβρίου."

Και αυτό αφού προηγήθηκε ένα καλοκαιρινό μπαράζ επίθεσης στους εκπαιδευτικούς από τα ΜΜΕ οι οποίοι ανερυθρίαστα και εν μέσω κρίσης ζητάνε διορισμούς, τάξεις το πολύ μέχρι 25 παιδιά κ.λπ., κ.λπ. ενώ όλα είναι ωραία και καλά και το μόνο που χρειάζεται είναι ο εξορθολογισμός και το σωστό μοίρασμα των καθηγητών. Μάλιστα. H ουσία είναι ότι η δωρεάν εκπαίδευση απαξιώνεται και καταργείται ουσιαστικά
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Διαβάζοντας ρεπορτάζ από τη συνέντευξη της Διαμαντοπούλου σταθήκαμε σε αρκετά σημεία. Προς το παρών ξεχωρίζουμε τα εξής (ή μάλλον τις εξής απειλές):
"Το δεύτερο μήνυμα είναι ότι τα στελέχη της Διοίκησης θα κριθούν για το πάθος τους για δουλειά, την επίτευξη στόχων, αλλά και για την αντίστασή τους σε θέματα όπως είναι η ανομία."
Kαι αυτό σε συνδυασμό με:
" 2. Προληπτική και έγκαιρη αντιμετώπιση του φαινομένου των καταλήψεων
  9. Αντιμετώπιση φαινομένων σχολικής βίας και επιθετικότητας
10. Αντιμετώπιση του φαινομένου καταστρατήγησης του κανονιστικού πλαισίου για τις απουσίες μαθητών"
Αυτό και αν είναι ευθεία απειλή προς τους μαθητές και το κίνημά τους! Καταλαβαίνουν και οι ίδιοι ότι οι πολιτικές τους οδηγούν σε αντιστάσεις και αγώνες, οπότε απειλούν από τώρα τους μαθητές και μάλιστα εντάσουν την αξιολόγηση των διευθυντάδων και με βάση την αντίστασή τους στις καταλήψεις! 

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Η ταξικότητα της εκπαίδευσης με αριθμούς

Ερευνα ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ
Η ταξικότητα της εκπαίδευσης με αριθμούς

Μία ακόμη έρευνα του ΚΑΝΕΠ της ΓΣΕΕ (Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής) δημοσιεύτηκε και αποτέλεσε υλικό για δημοσιεύματα στον Τύπο τις τελευταίες μέρες. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού τα στοιχεία που καταγράφονται είναι χαρακτηριστικά για τη ροή του μαθητικού πληθυσμού και σκιαγραφούν την αβεβαιότητα που έχουν σήμερα οι μαθητές και οι οικογένειέςτους. Πολύ περισσότερο, αποδεικνύουν τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης που διαπερνά όλες τις βαθμίδες.

Η ροή του μαθητικού πληθυσμού
 Αν από τα στοιχεία της έρευνας παρατηρήσουμε εκείνα τα οποία αφορούν τη ροή του μαθητικού πληθυσμού κατά τα έτη 2004-2007 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έχουμε αυτάπου φαίνονται στον πίνακα 1. Στον πίνακα φαίνεται ο μαθητικός πληθυσμός για κάθε τάξη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2004-2005, 2005-2006 και 2006-2007. Τα βέλη απεικονίζουν τη ροή των μαθητών από τη μία τάξη στην άλλη, ενώ οι απώλειες ανά τάξη κατά απόλυτο νούμερο και ποσοστό φαίνονται στα ενδιάμεσα κουτιά.

Από αυτά προκύπτουν μια σειρά από χρήσιμα συμπεράσματα. Το πέταγμα των μαθητών έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία ξεκινάει ήδη από το γυμνάσιο, εν μέσω δηλαδή της λεγόμενης υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Αν δούμε τα απόλυτα νούμερα, ένας αριθμός από 6.000 έως 7.700 μαθητές εγκαταλείπει το σχολείο κατά τη διάρκεια του γυμνασίου και αυτό είναι ήδη ένα αρκετά μεγάλο νούμερο. Το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα, όμως, γίνεται στη μετάβαση από το γυμνάσιο στο λύκειο, όπου κατά μέσο όρο περίπου 1 στους 4 μαθητές(23,87% ή 24.543 μαθητές) δεν συνεχίζουν τις σπουδές τους.Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν με τον πιο φανερό τρόπο αυτό που βιώνει ο μαθητικός πληθυσμός και στο σύνολό του ο λαός της χώρας. Μεγάλα ποσοστά μαθητών και από μικρές ηλικίες έρχονται αντιμέτωποι με ένα σχολείο που δεν τους χωράει. Κι αν οι υπεύθυνοι της έρευνας αδυνατούν να το εξηγήσουν επειδή η διακοπή των σπουδών γίνεται "απότομα", κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και "χωρίς εξηγήσεις", υπάρχει και η πολιτική πλευρά του ζητήματος που μπορεί να φωτίσει την κατάσταση. Είναι πολιτική επιλογή για το σύστημα και τις κυβερνήσεις του να δημιουργούν στρατιές αμορφωσιάς. Πρόκειται για εκείνη την τεράστια δεξαμενή από όπου θα αντληθούν οι αυριανοί άνεργοι, εξαθλιωμένοι, οι αμειβόμενοι με μισθούς πείνας, οι ελαστικά εργαζόμενοι, οι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα και ασφάλιση. Κι αν τα στοιχεία για τους πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι επίσης απαισιόδοξα σε σχέση με την ανεργία και τα καταπατημένα δικαιώματα, μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό για τις χιλιάδες νέων που δεν τελειώνουν καν το γυμνάσιο. Αν ρίξουμε μια ματιά και στα στοιχεία που αφορούν τη δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα (Πίνακας 2).
Εδώ φαίνεται καθαρά ότι η τεχνική εκπαίδευση αδυνατεί να κρατήσει τους μαθητές στους κόλπους της και ο λόγος είναι ότι... γι' αυτό φτιάχτηκε. Για να αποσυμφορήσει τη γενική εκπαίδευση από μερικές χιλιάδες κόσμου και κατ' επέκταση να μειώσει κατά πολύ τον αριθμό των νέων που απαιτούν μια θέση στην τρίτη βαθμίδα. Οσα ακούγονται για την αναμόρφωση των τεχνικών σχολείων με βάση και τα αποτελέσματα του πρόσφατου διαλόγου στοχεύουν στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης των μαθητών με την τεχνική εκπαίδευση και στο να την κάνουν περισσότερο ελκυστική προκειμένου να αποτελέσει πόλο έλξης. Χωρίς βεβαίως να προσφέρουν τίποτα περισσότερο από παχιά λόγια και μηδενική προοπτική.
Αν αυτά είναι τα στοιχεία της μαθητικής διαρροής, ποιες είναι αυτές οι χιλιάδες μαθητών; Από ποιες περιοχές προέρχονται και ποια η ταξική τους καταγωγή; Ρητορικό το ερώτημα, αλλά ας δούμε και τα στοιχεία.

Ταξική η προέλευση της διαρροής
Οι περιοχές στις οποίες εμφανίζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά διακοπής των σπουδών στο γυμνάσιο είναι η Δυτική Αττική, ο Πειραιάς, η Ροδόπη και η Ξάνθη. Σε σύνολο 54 περιοχών σε επίπεδο εκπαίδευσης, η Δυτική Αττική κατέχει την 47η θέση, η Ροδόπη την 54η και η Ξάνθη την 53η. Σε σύνολο 52 περιοχών και όσον αφορά το δείκτη κινδύνου φτώχειας, η Ροδόπη κατέχει την 44η θέση και η Ξάνθη την 45η. Ο κατάλογος αντίστοιχων αριθμών και δεικτών είναι μακρύς. Οσο όμως και να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα στοιχεία αυτά, το συμπέρασμα μένει το ίδιο. Οι φτωχότερες  περιοχές της χώρας είναι εκείνες στις οι οποίες εμφανίζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά απόρριψης των μαθητών από την εκπαιδευτική διαδικασία.Και δεν πρόκειται για μια οποιαδήποτε απόρριψη, αλλά για τα αποτελέσματα μιας εκπαίδευσης βαθιά ταξικής. Που για χρόνια ολόκληρα μεταρρυθμίζεται και αναμορφώνεται με μοναδικό σκοπό να κρατήσει και να διευρύνει αυτό το χαρακτήρα.
Τέτοια θα είναι και τα χαρακτηριστικά του νέου γύρου επίθεσης που ανοίγει το σύστημα. Οι  επικείμενες αλλαγές και σε νομοθετικό επίπεδο θα έρθουν να σκληρύνουν τους ήδη δυσβάσταχτους όρους σπουδών της νεολαίας στη δεύτερη βαθμίδα. Και αυτή η πολιτική είναι που θα ξαναβγάλει στους δρόμους τους μαθητές, αντιμέτωπους με ένα σύστημα που τσαλαπατάει το μέλλον και τη ζωή τους.
Πηγές: Ερευνα ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ, Νοέμβρης
2009

Αναδημοσίευση από Προλεταριακή Σημαία, 30/01/2010 φ634

Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Να καταδικαστούν οι δολοφόνοι του Αλέξη και η πολιτική που τους οπλίζει!

Την Τετάρτη 20 Γενάρη ξεκίνησε η δίκη των δολοφόνων του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η μεταφορά της δίκης στην Άμφισσα, παρά την απαίτηση του κόσμου και της οικογένειας του Αλέξη να γίνει η δίκη στην Αθήνα, δεν ήταν τυχαία… Εντάσσεται στην προσπάθεια να πέσουν οι δολοφόνοι στα μαλακά, όπως έγινε και στο παρελθόν με τον Καλτεζά, τον Τεμπονέρα και πολλούς άλλους δολοφονημένους αγωνιστές. Θέλουν να σβηστεί η δολοφονία από τη μνήμη του λαού και της νεολαίας, καθώς και το ξέσπασμα που ακολούθησε το επόμενο διάστημα ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί δικαιώματα, όνειρα και τελικά και την ίδια τη ζωή.

Είδαμε άλλωστε, με ποιό τρόπο τίμησε το σύστημα την επέτειο της δολοφονίας. Πάνω από χίλιες συλλήψεις και προσαγωγές, όργιο καταστολής και αστυνομοκρατίας σε ολόκληρη τη χώρα, παραβίαση του πανεπιστημιακού ασύλου και ξύλο σε αγωνιστές. Αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης του κινήματος από τη μεριά του συστήματος είναι αποτέλεσμα της ίδιας πολιτικής που ακολουθείται ίδια και απαράλλαχτη και σήμερα, παρά την αλλαγή κυβέρνησης… Μιας πολιτικής που στερεί τα δικαιώματα του λαού και θέλει τη νεολαία να σκύβει το κεφάλι και να μην διεκδικεί τα δίκια της.

Το σύστημα θέλει αυτή η δίκη να περάσει στα ψιλά επειδή ξέρει πολύ καλά πως η νεολαία θυμάται όσα έγιναν τον περασμένο Δεκέμβρη και πως οι αιτίες που την έβγαλαν στο δρόμο να διαδηλώνει την οργή της μαζικά συνεχίζουν να υπάρχουν. Ακόμα και τώρα, 13 μήνες μετά τη δολοφονία, το αίτημα της καταδίκης των δολοφόνων, που εκφράστηκε στα περσινά γεγονότα, παραμένει ανεκπλήρωτο. Ταυτόχρονα, η κρατική τρομοκρατία και καταστολή, που καταγγέλθηκε από το μαζικό κίνημα, δυναμώνει…

Με αυτή τη δίκη, το σύστημα θα προσπαθήσει να διαγράψει από τις μνήμες του λαού και της νεολαίας το Δεκέμβρη του αγώνα μας και να αθωώσει, αν όχι τους δικούς του ανθρώπους, την πολιτική του που θα συνεχίσει να μας βγάζει στο δρόμο να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας. Το μαθητικό κίνημα και η νεολαία δεν ξεχνούν! Με αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας!

ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ!

ΚΑΤΩ Η ΚΡΑΤΙΚΗ BIA ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ!

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ!

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


Παρασκευή 15 Ιανουαρίου 2010

Μαθητοδικείων συνέχεια...

από το Έθνος 15/01/10 :

Oργή στον Eβρο για την ανάκριση μαθητών


Kαταθέσεις καλούνται να δώσουν μαθητές και εκπαιδευτικοί, ενώ οι αστυνομικοί μεταξύ άλλων τους ζητούν να κατονομάσουν ποιοι είχαν ταχθεί υπέρ της κατάληψης

Σάλο έχει προκαλέσει στον Βόρειο Εβρο η προανακριτική διαδικασία που ξεκίνησε η Αστυνομία με εισαγγελική εντολή για τις μαθητικές καταλήψεις του περασμένου Οκτωβρίου σε σχολεία της περιοχής.

Επειτα από αυτεπάγγελτη παρέμβαση του εισαγγελέα Ορεστιάδας, στην Αστυνομική Διεύθυνση της πόλης καλούνται τις τελευταίες μέρες μαθητές και διευθυντές γυμνασίων και λυκείων του Βορείου Εβρου και δίνουν καταθέσεις για τη συμμετοχή τους στις καταλήψεις.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, που προκάλεσαν την οργή της εκπαιδευτικής κοινότητας, μεταξύ άλλων, οι αστυνομικοί ζητούν από τους μαθητές να κατονομάσουν συμμαθητές τους που είχαν ταχθεί υπέρ της κατάληψης κι αυτούς που διαφώνησαν, ποια στάση κράτησαν οι εκπαιδευτικοί, αν συμμετείχαν εξωσχολικοί, καθώς και αν -κι από ποιους- προκλήθηκαν φθορές στο σχολικό κτίριο.

«Πρόκειται για μια απαράδεκτη πρακτική, που πρέπει να σταματήσει με παρέμβαση του υπουργείου Παιδείας», είπε στο «Εθνος» ο πρόεδρος της Β’ ΕΛΜΕ Εβρου, Χ. Κουσινίδης, και πρόσθεσε: «Οι μαθητές βέβαια αρνούνται να δώσουν ονόματα, αλλά μπορεί κάποιος υπό την πίεση της Αστυνομίας να αρχίσει να λέει πως εγώ δεν ήθελα την κατάληψη και την ήθελε ο τάδε».

Με ανακοίνωσή της, η Β’ ΕΛΜΕ δηλώνει την αντίθεσή της με την ανάμειξη της Εισαγγελίας και της Αστυνομίας στη σχολική ζωή και δράση, με τη «μαγκούρα του παιδονόμου», και ζητεί την κατάργηση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου του 1999, που ως «ιδιώνυμο» δίνει αυτήν τη δυνατότητα.

Οι διευθυντές και τα μέλη των μαθητικών συμβουλίων του γυμνασίου και του λυκείου Βύσσας έχουν δώσει μέχρι τώρα καταθέσεις, παρουσία εκπροσώπων της εκπαιδευτικής κοινότητας, που συγκεντρώθηκαν έξω από την αστυνομική διεύθυνση ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Τις επόμενες μέρες αναμένεται να κληθούν μαθητές και εκπαιδευτικοί από τα σχολεία της Ορεστιάδας και του Διδυμοτείχου.

Την αντίδρασή τους εξέφρασαν με ανακοινώσεις τους το ΚΚΕ και η Νεολαία Συνασπισμού, κάνοντας λόγο για στήσιμο «μαθητοδικείων».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ

Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2010

19 χρόνια μετά ο Νίκος Τεμπονέρας ζει στους αγώνες του σήμερα

Το ’90-91 ήταν χρονιά μεγάλων αγώνων της νεολαίας απέναντι στο πολυνομοσχέδιο του τότε υπουργού Παιδείας Βασίλη Κοντογιαννόπουλου. Το σύνολο σχεδόν των σχολείων και των σχολών τελούσαν υπό κατάληψη ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η αρχή του 1991 βρίσκει μαθητές και φοιτητές να παίρνουν από την πρώτη μέρα αποφάσεις για κατάληψη των σχολείων και των σχολών σε κάθε μέρος της χώρας. Η κυβέρνηση έρχεται σε αδιέξοδο και χρησιμοποιεί κάθε μέτρο καταστολής και τρομοκρατίας για να υπερασπίσει την πολιτική της. Προσπαθεί να σπάσει τις καταλήψεις στα σχολεία και να σταματήσει των αγώνα των μαθητών με κάθε μέσο.
Στην Πάτρα κινητοποιείται η ΟΝΝΕΔ με επικεφαλής τον τότε πρόεδρό της και δημοτικό σύμβουλο Γιάννη Καλαμπόκα, και τα στελέχη της Σπίνο και Μαραγκό επιτίθενται στα σχολεία με στόχο να διώξουν τους καταληψίες, εκτελώντας κατά γράμμα τις εντολές της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Στις 9 του Γενάρη, μετά από ένα όργιο βίας κατά των μαθητών, που αποτέλεσμα είχε τον τραυματισμό πολλών από αυτούς, ανακαταλαμβάνουν το 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο της πόλης. Καταφτάνει άμεσα έξω από το σχολείο πολύς κόσμος, ανάμεσά τους και ο καθηγητής και μέλος του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ) Νίκος Τεμπονέρας, ο οποίος στην προσπάθεια να μπει στο προαύλιο του σχολείου δολοφονείται με λοστό από τον Καλαμπόκα.
Το ίδιο βράδυ γίνεται διαδήλωση από χιλιάδες κόσμο στην Πάτρα. Το άλλο πρωί ξεσπούν άμεσα διαδηλώσεις σε κάθε πόλη της χώρας. Στις 11 του μήνα, εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου κατεβαίνει στους δρόμους. Η κυβέρνηση, παίζοντας το τελευταίο της χαρτί, χτυπάει άγρια την πορεία. Ξυλοδαρμοί, δακρυγόνα και συλλήψεις δεν καταστέλλουν τους διαδηλωτές και τα επεισόδια συνεχίζονται όλη την ημέρα. Στο κτίριο του Κ. Μαρούση σκοτώνονται 4 άτομα από πυρκαγιά που ξεκίνησε από δακρυγόνο των δυνάμεων καταστολής. Η οργή του κόσμου αναγκάζει την κυβέρνηση να αποσύρει το πολυνομοσχέδιο και ο υπουργός παραιτείται. Ο Καλαμπόκας καταδικάζεται αρχικά σε ισόβια, για να αποφυλακιστεί 3 χρόνια μετά από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ενώ οι συνεργοί του φυλακίζονται για λίγους μήνες.
Τόσα χρόνια μετά ο Νίκος Τεμπονέρας δείχνει ακόμα το δρόμο στους αγώνες της νεολαίας. 19 χρόνια μετά, εμπνέει ακόμα το λαό και τη νεολαία που παλεύουν για τα δικαιώματά τους, που αντιστέκονται στα σχέδια του συστήματος και δεν τρομοκρατούνται από κανέναν.

Σάββατο 28 Νοεμβρίου 2009

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΜΑΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ

Δεν ήταν μόνο μια αφορμή αλλά και μια επιπλέον αιτία, η δολοφονία του Αλέξη για αυτό το ξέσπασμα οργής της νεολαίας τον περσινό Δεκέμβρη. Γιατί στο πρόσωπο του Αλέξη η νεολαία έβλεπε τον εαυτό της, έβλεπε το πόσο αξίζει η ζωή σ' αυτό το σύστημα. Και την συντάραξε! Βέβαια η νεολαία τα είχε πάρει τα μαθήματά της από χιλιάδες άλλα «περιστατικά» ...

Γιατί ο δολοφονημένος Αλέξης ήταν η φυσική κατάληξη της διαρκούς κρατικής τρομοκρατίας και βίας απέναντι στο φοιτητικό ξεσηκωμό (νόμος πλαίσιο, άρθρο 16), των εισαγγελικών επεμβάσεων στα σχολεία και των μαθητοδικείων.

Γιατί ο δολοφονημένος Αλέξης δένεται με ένα αόρατο νήμα με τα εκατοντάδες χιλιάδες δολοφονημένα παιδιά του Ιράκ, του Πακιστάν, της Παλαιστίνης που θάφτηκαν κάτω από τις αμερικανοΝΑΤΟικές βόμβες και τα ισραηλινά τανκς. Με τα εκατομμύρια παιδιά που συνεχίζουν να πεθαίνουν από έλλειψη τροφής και νερού, στην ξεχασμένη Αφρική, στις φαβέλες της Λατινικής Αμερικής. στις φτωχογειτονιές των πόλεων και των χωριών της Ασίας.

Επομένως η νεολαία μέσα από τη δολοφονία ενός από αυτήν διαπίστωσε την απανθρωπιά του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος. Που η ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για μεγαλύτερα κέρδη δεμένη αδιάλυτα με τον ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών για νέες αγορές φέρνει πολέμους και εξαθλίωση, επιβάλλει την μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δουλοπάροικους. Και ότι όλα αυτά δεν αφορούν κάποιους άλλους. Αλλά αφορούν όλες τις χώρες, όλους τους λαούς και τη νέα γενιά. Αφορούν την ίδια!

Όπως εκρηκτικά ήταν αυτά που ζούσε και έβλεπε η νεολαία στο σχολείο και τις σχολές, στο σπίτι, στη γειτονιά, στις απάνθρωπες πόλεις ή τα σχεδόν ερειπωμένα χωριά. Το ατέλειωτο τρέξιμο για να ανταπεξέλθουν σε ένα σχολείο που δεν είναι φτιαγμένο γι αυτά. Τις διαγραφές, την ξέφρενη εντατικοποίηση, την κατάργηση των δωρεάν παροχών, την μετατροπή των πτυχίων σε κουρελόχαρτα πιστοποίησης που καθιστούν αφιλόξενα για τη φοιτητική και σπουδαστική πλειοψηφία τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Την απόγνωση των πατεράδων για το μεροκάματο που δεν φτάνει, για το χωράφι που δίνεται προίκα στη τράπεζα. Την απελπισία της απολυμένης μάνας, και των φίλων του που συμπληρώνουν τις ουρές των ανέργων ή δουλεύουν «πακετάδες» για ένα κομμάτι ψωμί. Την απογοήτευση του «τυχερού» γιου της γειτόνισσας, που φτιάχνει, με το(α) πτυχίο(α) του και τα σεμινάριά του, συνεχώς βιογραφικά αναζητώντας δουλειά. Το αγκομαχητό του μετανάστη και των παιδιών του να τα βγάλουν πέρα σε ένα σύστημα που τους λέει «λαθραίους» και τους θεωρεί φτηνές μηχανές παραγωγής κερδών.

Και ΞΕΣΠΑΣΕ! Όπως τα ορμητικά νερά ενός χειμάρρου, που έχουν μπαζώσει την κοίτη του. Τρομάζοντας το σύστημα και τους εκφραστές του (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) που έβγαλε τους πραιτωριανούς του στο δρόμο και τους πληρωμένους δημοσιογράφους του στα κανάλια-εφημερίδες του, να τρομοκρατήσουν και να «συνετίσουν» τη νεολαία. Και όταν είδε ότι αυτό δεν ήταν αρκετό κάλεσε την Αλέκα και τον Αλέκο στο Μαξίμου απαιτώντας να συμβάλλουν στο σταμάτημα της νεανικής έκρηξης. Και το πράξανε περισσότερο ή λιγότερο. Το ΚΚΕ στάθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος εχθρικό απέναντι στην έκρηξη. Ο ΣΥΡΙΖΑ αφού έπαιξε λίγο για ψηφοθηρικούς λόγους με τη νεανική έκρηξη προσαρμόστηκε γρήγορα στα όρια που του έχει θέσει το σύστημα. Με δύο λόγια ο Δεκέμβρης έθεσε ξανά την επίσημη «αριστερά» μπροστά στα υποταγμένα χαρακτηριστικά της και τον ρεφορμιστικό προσανατολισμό της.

Ο Δεκέμβρης ανέδειξε ταυτόχρονα τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες και την σύγχυση μεγάλου μέρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς. Κυριάρχησαν η εκλογικοποίηση του αγώνα («κάτω η κυβέρνηση»), η απαξίωση του μαζικού κινήματος και οι φαντασιώσεις περί των κέντρων αγώνα «ομφαλού» της εξέγερσης. Έτσι εξαντλήθηκαν οι κινηματικοί όροι αλλά και δεν διαμορφώθηκαν οι πολιτικοί που θα μετασχημάτιζαν τον Δεκέμβρη σε μαζικό αγωνιστικό κίνημα νεολαίας-λαού.

Έμεινε έτσι ο αναρχικός, αντιεξουσιαστικός χώρος. Που θεώρησε την εξέγερση δική του και μέγιστο προσόν της ακριβώς εκείνες τις αδιέξοδες και προς εκμετάλλευση από τον αντίπαλο μορφές που πήρε αυτή, αποτέλεσμα της κατάστασης του κινήματος και έλλειψης μιας μαζικής επαναστατικής αριστεράς. Γι αυτό το λόγο και δεν ήθελε να συμβάλλει στη μετουσίωση της νεανικής έκρηξης σε μαζικό νεολαιίστικο κίνημα. Μόνο που έτσι αποκάλυψε τον στενό του ορίζοντα και τις περιορισμένες στοχεύσεις του! Οι οποίες εξαντλούνται στην ταύτιση του συστήματος με τον μπάτσο, στον ατομικιστικό παραδειγματισμό της «βολεμένης κοινωνίας» και στέκονται μακριά από την πάλη για την ανατροπή του συστήματος.

Ένα χρόνο μετά οι αιτίες που έσπρωξαν μαζικά τη νεολαία στο δρόμο της εξέγερσης όχι μόνο παραμένουν αλλά έχουν μεγαλώσει. Η κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος σε παγκόσμιο επίπεδο καθορίζει και την ένταση της επίθεσης σε όλα τα μέτωπα. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, διαλύει γοργά τις αυταπάτες που είχε σπείρει. Εξαπολύει σε όλο το φάσμα των δικαιωμάτων και των καταχτήσεων λαού και νεολαίας ένα νέο γύρο επίθεσης. Πιο άγριο, πιο βαθύ, από τους προηγούμενους. Έχει βάλει μπροστά τη μηχανή κατεδάφισης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων. Κλιμακώνει και επεκτείνει την επιβολή των ελαστικών σχέσεων εργασίας, τη σύγχρονη δουλεία. Προχωρά σε ένα νέο κύκλο ακόμα πιο σκληρής λιτότητας, παίρνει νέα φορομπηχτικά μέτρα, ενισχύει κατακόρυφα τις πολιτικές της φτώχειας και της ανεργίας. Έτσι με στόχο να αντιμετωπίσει την γενικευμένη κρίση, και να αποκαταστήσει τη κερδοφορία του κεφαλαίου, προχωρά ακόμα πιο γρήγορα στην οικοδόμηση ενός νέου εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα. Γεγονός που επιβάλλει την εκτίναξη της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής στα ύψη. Γιατί η αστική τάξη μπροστά στο κίνδυνο των νέων εκρήξεων που γεννά η πολιτική της θωρακίζει το σύστημά της, θέλει με τη βία να καθυποτάξει λαό και νεολαία.

Μέσα στο λογαριασμό της νέας κυβέρνησης είναι και η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Υποκλίνονται στους αμερικανούς και στους σχεδιασμούς τους για Βαλκάνια - ορμητήριο στη πάλη τους για παγκόσμια κυριαρχία, αποδέχονται τη ΝΑΤΟποίηση του Αιγαίου, συναινούν σε λύσεις διχοτόμησης της Κύπρου. Λειτουργούν σαν ατζέντηδες της πολιτικής της ιμπεριαλιστικής ΕΕ. Προκειμένου να διασώσουν και να αναπαράγουν την κυριαρχία τους επάνω στο λαό και τη νεολαία δεν διστάζουν να προωθήσουν όλα εκείνα τα μέτρα που μετατρέπουν χώρα σε έρμαιο των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων και το λαό δούλο και επαίτη στο τόπο του: αποβιομηχάνιση, ξεκλήρισμα της αγροτιάς, ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο.

Βασικό τμήμα της γενικευμένης αντιλαικής επίθεσης αποτελεί και η συνέχιση της εκπαιδευτικής αντιμεταρρύθμισης. Βασικοί πυλώνες της είναι ο ΝΟΜΟΣ ΠΛΑΙΣΙΟ, ο νόμος για τα ΚΕΣ και η ευρωπαϊκή οδηγία 36/05, η αξιολόγηση και η δια βίου εκπαίδευση. Αυτή στοχεύει στο χτύπημα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, στην ένταση των ταξικών φραγμών. Που ήδη δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο σπουδών ώστε να δημιουργηθεί το έδαφος πάνω στο οποίο θα προωθηθεί ένας κεντρικός στόχος του συστήματος και της ΕΕ: το σπάσιμο των ενιαίων σπουδών μας σε κύκλους, περιόδους και υποπεριόδους. Ώστε να μείνουν «λίγοι κι εκλεχτοί» αυτοί που θα φτάνουν στο τέλος των σπουδών. Ώστε για τους πολλούς να έρθει το τέλος των πτυχίων με κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Ώστε να εμπεδωθεί στους σημερινούς φοιτητές η αυριανή τους «προοπτική»: εργαζόμενοι που θα περιπλανιόνται στο φαύλο κύκλο της εργασιακής ανασφάλειας, της ανεργίας, της μισής δουλειάς, της μισής ζωής, χωρίς δικαιώματα, έρμαια των αδηφάγων ορέξεων του κεφαλαίου.

Ρωτάμε λοιπόν: αυτή η πολιτική διορθώνεται; Με προτάσεις, με διαβούλευση, με διάλογο; Διορθώνεται με τις εποικοδομητικές προτάσεις στα όργανα συνδιοίκησης; Μπορούμε να την αντιπαλέψουμε με δήθεν προτάγματα «λαϊκής εξουσίας» ή «αριστερής διακυβέρνησης» μέσα στο καπιταλισμό; Μπορούμε να δώσουμε αγωνιστική διέξοδο με δήθεν ριζοσπαστικές προτάσεις μπαλώματος της αστικής εκπαίδευσης; Μπορούμε να φτιάξουμε κίνημα αρνούμενοι την κοινή δράση για την οικοδόμηση μετώπου αντίστασης λαού και νεολαίας και απαιτώντας από τους άλλους την υιοθέτηση της δικής μας άποψης σαν την υπέρτατη αλήθεια, όπως κάνουν οι δυνάμεις της επίσημης αλλά και πολλές από τις δυνάμεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και των παρατάξεών τους στα πανεπιστήμια;

Η πολιτική αυτή του συστήματος δεν διορθώνεται. ΑΝΑΤΡΕΠΕΤΑΙ! Με μαζικούς, παρατεταμένους, ανυποχώρητους αγώνες της νεολαίας και του λαού. Αυτό το δρόμο μας δείχνει ο η νεανική αντιπολεμική πλημμυρίδα του 2003, ο αγώνας της γαλλικής νεολαίας ενάντια στο CPE, φοιτητικός ξεσηκωμός 2006-2007 η νεανική εξέγερση του περσινού Δεκέμβρη, οι αγώνες που διεξάγει αυτές τις μέρες η νεολαία της Γερμανίας, της Αυστρίας, του Βελγίου. Αυτό τον δρόμο δείχνουν οι παλαιστίνιοι πιτσιρικάδες, η νεπαλέζικη νεολαία.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες, ας τιμήσουμε τον δολοφονημένο Αλέξη, όπως του αξίζει. Ξεδιπλώνοντας την πάλη μας ενάντια στην αντιδραστική κυβερνητική πολιτική, ενάντια στη πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ. Ας μετατρέψουμε την επέτειο του ενός χρόνου από τη δολοφονία του Αλέξη σε βήμα έκφρασης του κινήματος μας και των δικαιωμάτων μας. Μαζί με την μαθητική και εργαζόμενη νεολαία, τους άνεργους νέους και νέες, τους εργαζόμενους. Ας προετοιμάσουμε έναν Δεκέμβρη λαϊκής και νεολαιίστικης ανάτασης. Εφαλτήριο για την οικοδόμηση ΜΕΤΩΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ λαού και νεολαίας με στόχο την ΑΝΑΤΡΟΠΗ αυτής της πολιτικής που δολοφονεί κάθε μέρα τα δικαιώματά μας και τα όνειρά μας. Ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, της φτώχειας και των πολέμων και της ταξικής εκπαίδευσης.

ΟΛΟΙ στις ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΜΑΣ !

ΝΑ ΞΑΝΑΠΙΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ !

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ, ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ !

- ΚΑΤΩ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

- ΟΛΟΙ στον ΑΓΩΝΑ για ΔΗΜΟΣΙΑ- ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ , για ΣΤΑΘΕΡΗ και ΜΟΝΙΜΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, για ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ-ΔΡΑΣΗΣ.

- ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΠΕΡΣΙΝΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΧΩΡΙΣ ΟΡΟΥΣ, ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ . ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ -ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΑΛΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ :

  1. ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ την ΚΥΡΙΑΚΗ 6 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ. ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ.
  2. ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ.
    ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΦΟΙΤΗΤΩΝ-ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ-ΜΑΘΗΤΩΝ και ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ τη ΔΕΥΤΕΡΑ 7 του ΔΕΚΕΜΒΡΗ.
  3. ΝΕΕΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ με ΚΑΤΕΛΛΕΙΜΕΝΕΣ τις ΣΧΟΛΕΣ.

25 ΝΟΕΜΒΡΗ 2009

Αγωνιστικές Κινήσεις

σε ΑΕΙ-ΤΕΙ

Συνάντηση Πρωτοβουλίας Συντονισμού Μαθητών - Φοιτητών

Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2009

Ο Τεμπονέρας Ζει με Πέτρουλα Λαμπράκη στους Αγώνες της εποχής μας μας οδηγεί!


Στις 9 του Γενάρη συμπληρώνονται 18 χρόνια από τη δολοφονία του καθηγητή και μέλους του ΕΑΜ, Ν. Τεμπονέρα. Εξαρχής τονίζουμε πως η δολοφονία αυτή ήταν πολιτική και όχι αποτέλεσμα ενός συγκυριακού γεγονότος. Η αναφορά στο Ν. Τεμπονέρα, όπως και σε κάθε αγωνιστή του κινήματος, δε γίνεται επετειακά και υπό τη μορφή μνημόσυνου. Τιμάμε τους αγωνιστές αυτούς και τους θυμόμαστε μέσα από τη συμμετοχή και την ενίσχυση των σύγχρονων κινημάτων. Διδασκόμαστε και εμπνεόμαστε από την ιστορία για την αποτελεσματικότερη συμβολή στους αγώνες του σήμερα.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τα γεγονότα του ’91 χρειάζεται να γίνει μια σύντομη περιγραφή της τότε περιόδου και των χαρακτηριστικών της.
Αν ξεκινήσουμε για το τι συνέβαινε τότε εκτός Ελλάδας, σίγουρα αυτό που κυριαρχούσε ήταν η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης. Έκλεινε μια περίοδος και άνοιγε μια νέα. Για τους λαούς και τα κινήματα τελείωνε μια διαδικασία που είχε ξεκινήσει 4 δεκαετίες πριν στην ΕΣΣΔ. ‘Επικυρωνόταν’ με ένα τρόπο η ήττα των κινημάτων, με όλα τα αρνητικά που περιλαμβάνει ο όρος αυτός.
Για το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές άνοιγε μια νέα ευκαιρία για ανακατάταξη δυνάμεων σύμφωνα με το νέο συσχετισμό που είχε δημιουργηθεί -εξαιτίας της πτώσης του Ανατολικού μπλοκ- αλλά και ‘ξαναμοίρασμα του κόσμου’ και των σφαιρών επιρροής.
Την ίδια περίοδο έβγαιναν στη φόρα τα αστικά ιδεολογήματα όπως το ‘Τέλος της ιστορίας’ , ‘Παγκοσμιοποίηση’ κτλ κά τέτοια κίβδηλα οράματα.
Για την ΕΟΚ και τον σκληρό πυρήνα της, αναδυόταν η ιστορική ευκαιρία να αναβαθμίσει το ρόλο της σε διεθνές επίπεδο. Αυτό, βέβαια, περνούσε πάνω από το τσάκισμα των δικαιωμάτων των εργαζομένων, σε εκείνη την περίοδο ψηφίσθηκε το Μάαστριχ.
Για την Ελλάδα, τι σήμαιναν όλα αυτά; Τον εγκαινιασμό της πιο ακραίας πολιτικής και τον ενταφιασμό των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας.
‘Εκσυγχρονισμός’ , ‘Λιγότερο κράτος’, ‘Ανάπτυξη’ , ‘Παραγωγικότητα’ τα ιδεολογικά όπλα της αστικής τάξης προκειμένου να εφαρμόσει την πολιτική της.
Στο τιμόνι της κυβέρνησης, μετά από 3 εκλογικές αναμετρήσεις, αναδεικνύεται η ΝΔ η οποία σε όλα τα επίπεδα χτίζει το πιο επιθετικό προφίλ.
Στην κοινωνία αρχίζει να επικρατεί αναβρασμός εξαιτίας των ιδιωτικοποιήσεων αλλά και λόγω τωμ ‘προβληματικών εργοστασίων’ που θέλουν να κλείσουν. Ξεκινάνε απεργίες και καταλήψεις εργοστασίων.
Ο χώρος της παιδείας παίζει για άλλη μια φορά την ατμομηχανή του κινήματος. Το αίτιο αυτή τη φορά είναι το ‘Πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία’ του υπουργού (νυν βουλευτή του ΠΑΣΟΚ!) Κοντογιανόπουλου, το οποίο λίγο ως πολύ ήταν ο προάγγελος των μέτρων που πάνε σήμερα να εφαρμόσουν.
Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν το φθινόπωρο του ’90 και αγκάλιασαν από τα γυμνάσια και τα λύκεια ως και τα αει τει της χώρας, σε πολύ μεγάλη κλίμακα συμμετοχής.
Η ΝΔ ευελπιστούσε πως τα Χριστούγεννα θα λειτουργούσαν εκτονωτικά. Έπεσε έξω όμως. Πολλές καταλήψεις συνέχισαν και μέσα στις διακοπές στέλνοντας το μήνυμα πως αυτός ο αγώνας δε θα τελείωνε έτσι εύκολα. Προκειμένου να ελέγξει την κατάσταση η κυβέρνηση χρησιμοποίησε τυς κρατικούς μηχανισμούς και το παρακράτος προκειμένου να τρομοκρατήσει. Επιστρατεύτηκαν ‘αγανακτισμένοι γονείς’ έξω από τα σχολεία αλλά και διευθυντές που κατέδιδαν τα ονόματα των μαθητών του 15μελούς στην ασφάλεια για εκφοβισμό. Σημαντικό ρόλο κλήθηκαν να παίξουν και οι ομάδες τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ ονόματι ‘ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ’ που έκαναν βόλτες έξω από τα κατειλημμένα σχολεία και τρομοκρατούσαν τους μαθητές.
Στην Πάτρα, στις 8/1/’91 ο νομάρχης Τάγαρης σε σύσκεψη διευθυντών των σχολείων λέει: «Οι καταλήψεις είναι παράνομες. Οι ανακαταλήψεις από οποιοδήποτε είναι νόμιμες»
Την ίδια μέρα σε σύσκεψη της ΟΝΝΕΔ Πάτρας με παρευρισκόμενους τους Καλαμπόκα, Μαραγκό, Γραμματίκα, Σπίνο, Σ. Σπηλιοτόπουλο κά μπαίνει το σχέδιο ανακατάληψης των σχολείων με βίαια μέσα (λοστούς , καδρόνια, ξύλο) ο κύβος είχε ριφθεί.
Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια στο Πολυκλαδικό λύκειο, 25-30 τραμπούκοι των ΚΕΝΤΑΥΡΩΝ με επικεφαλή τον Καλαμπόκα κατευθύνονται προς το 3ο γυμνάσιο λύκειο , όπου μετά τον ξυλοδαρμό μαθητών του 15μελούς καταφέρνουν να ανακαταλάβουν με σκοπό να λειτουργήσει από την επόμενη μέρα.
Το γεγονός μαθαίνετε στην πόλη και διάφορος κόσμος μαζεύεται έξω από το ‘ανακατειλημμένο’ σχολείο(καθηγητές , γονείς, μαθητές, ο δήμαρχος) εκτός βέβαια από την αστυνομία που αν και επανειλημμένα είχε καλεστεί δεν πήγε, κάνοντας τις πλάτες στους δολοφόνους. Στη θέα όλου αυτού του κόσμου οι ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ τους βρίζουν, τους απειλούν και πετάνε αντικείμενα προς τα έξω. Όταν ο Ν. Τεμπονέρας μαθηματικός και καθηγητής του συγκεκριμένου σχολείου επιχειρεί να εισέλθει στο προαύλιο του σχολείου μαζί με κλιμάκιο της ΟΛΜΕ ο αρχιΟΝΝΕΔίτης και δ. Σύμβουλος Καλαμπόκας του επιτίθεται και τον χτυπάει με ένα λοστό στο κεφάλι.
Ο Ν. Τεμπονέρας σωριάζεται κάτω κλινικά νεκρός.. οι δολοφόνοι βρίσκουν ασυλία στο σπίτι του δικηγόρου και αργότερα προέδρου της ΝΔ Αχαΐας Μαρίκη.
Τα νέα μαθαίνονται αστραπιαία. 2000 κόσμος με αυθόρμητη πορεία προς τη Νομαρχία φωνάζει ‘Νομάρχης – Καλαμπόκας φασίστες δολοφόνοι’ και ζητάει να συλληφθούν οι ένοχοι. Τα κυβερνητικά επιτελεία βρίσκονται σε αναβρασμό για το πώς θα καλύψουν το έγκλημα. Μάταια όμως. Στις 10 του Γενάρη στο συλλαλητήριο της Αθήνας για τη δολοφονία του Ν. Τεμπονέρα η συμμετοχή του κόσμου είναι πολύ μεγάλη. Τα ΜΑΤ μέσα από αλόγιστη χρήση δακρυγόνων και βίας προσπαθούν να ελέγξουν την κατάσταση. Στο Κ. Μαρούσης 4 άνθρωποι καίγονται από τα δακρυγόνα.
Σε όλη την Ελλάδα την ίδια μέρα γίνονται μαζικότατες πορείες και χιλιάδες κόσμου καταδικάζει τους ενόχους.
Τα συνθήματα’ Ένας στο χώμα χιλιάδες στον αγώνα’, ‘ Ο Τεμπονέρας ζει!’ κά κυριαρχούν.
Ο Κ. Μητσοτάκης προκειμένου να εκτονώσει την κατάσταση παραιτεί τον Κοντογιανόπουλο και αποσύρει το πολυνομοσχέδιο.
Η δολοφονία του Τεμπονέρα, δεν μπορεί παρά να ειδωθεί υπό το πρίσμα της πολιτικής επιλογής της ΝΔ να αντιμετωπίσει με αυτόν τον τρόπο το κίνημα του ‘90-‘91(σ.σ την ίδια μέρα έγιναν σε όλη την χώρα πάνω από 70 ανάλογες επιθέσεις σε σχολεία). Ένοχοι δεν είναι μόνο ο Καλαμπόκας και οι ΚΕΝΤΑΥΡΟΙ αλλά και τα κυβερνητικά επιτελεία που κάνουν τέτοιους σχεδιασμούς. Ο Καλαμπόκας μετά από μια χρόνια διαδικασία δικών σε Πάτρα, Βόλο, Λάρισα καταδικάζεται σε 17 χρόνια φυλακή για να έρθει λίγα χρόνια μετά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και να τον απαλλάξει!!! 

Αναμφίβολα, ο Τεμπονέρας και μαζί με αυτόν το κίνημα του ‘90-’91 αποτελούν ορόσημο των τελευταίων δεκαετιών και ειδικά για τη νεολαία για τα συμφέροντα της οποίας ‘έπεσε’ υπερασπιζόμενος.

Τιμάμε τη μνήμη του με τους αγώνες του σήμερα ενάντια στην αναθεώρηση, το Ν.Πλαίσιο, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, άσυλο.

Τιμάμε τον Τεμπονέρα υπερασπίζοντας τα δικαιώματα μας!