Για τα γεγονότα στη φοιτητική πορεία της Αθήνας στις 26/10

ΟΣΟ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ,

ΤΟΣΟ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΘΑ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ 

Την Πέμπτη 26/10, στη φοιτητική πορεία που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, ενάντια στον νέο νόμο Γαβρόγλου και για τη διεκδίκηση της άμεσης διανομής των συγγραμμάτων, γίναμε μάρτυρες μιας άκρως διαλυτικής και διασπαστικής στάσης από τις δυνάμεις της ΕΑΑΚ. Πιο συγκεκριμένα, παρά την σχετικά μικρή μαζικότητα της πορείας, ένδειξη της αποσυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος, είδαμε εξαρχής συγκρούσεις μικροηγεμονισμών για το ποιος θα τεθεί στην κεφαλή της πορείας μεταξύ των διαφόρων μερίδων της ΕΑΑΚ, στο πλαίσιο της γνωστής λογικής που αντιμετωπίζει τους συλλόγους με τίτλους ιδιοκτησίας, με αποτέλεσμα να μην είναι σίγουρο για αρκετή ώρα το αν θα πραγματοποιηθεί ενιαία πορεία.

Για τη στάση των ΠΚΣ/ΕΑΑΚ στον φοιτητικό αναβρασμό για το σύγγραμμα

Η αναστολή διανομής των πανεπιστημιακών συγγραμμάτων δεν θα μπορούσε να μην δημιουργήσει αναβρασμό στο φοιτητικό σώμα, γεγονός που εκφράστηκε και με τη συμμετοχή αρκετών φοιτητών στις γενικές συνελεύσεις της προηγούμενης εβδομάδας. Υπάρχει ανάγκη των φοιτητών να εκφραστούν κινηματικά ,με όρους διεκδίκησης του στοιχειώδους και αναφαίρετου δικαιώματος στο δωρεάν σύγγραμμα.

Σε αυτήν την ανάγκη θεωρούμε πως στέκεται τροχοπέδη η στάση των κυρίαρχων δυνάμεων της φοιτητικής Αριστεράς. ΕΑΑΚ και ΠΚΣ παρά τις συνηθισμένες αγωνιστικές κορώνες, απέδειξαν περίτρανα ότι καθόλου διατεθειμένες δεν είναι να συμβάλλουν στην αναγκαία αγωνιστική έκφραση των φοιτητών. Αντιθέτως είναι προθυμότατες να «εκτονώσουν» ένα κλίμα αναβρασμού προκειμένου  να ενισχύσουν εαυτόν ως τους «καλούς» συνδιαχειριστές του συστήματος.

Βερμπαλισμοί, εντυπώσεις και… συμβιβασμός! Τα αδιέξοδα της Αριστεράς «μας»

Οι μεν βρίσκουν τον «παλμό στους αγώνες για τις σύγχρονες ανάγκες μας», οι δε αποφασίζουν την «αισιόδοξη» κοινή κάθοδο στις φοιτητικές εκλογές. Ο λόγος για την ΠΚΣ από τη μία και τις ΕΑΑΚ- ΑΡΕΝ- ΑΡΔΙΝ από την άλλη, ορισμένα από τα αριστερά σχήματα δηλαδή των σχολών μας. Μας καλούν να τα στηρίξουμε για να έρθουν «ανατροπές», προχωρούν σε «τρομερές» υπερβάσεις χάριν της ενότητας, «τολμούν» να καταγράψουν τις «βαθιές τομές» τους για το μέλλον που μας αξίζει…

Όπα, μισό λεπτό.

Μιλάνε για την απαιτητική πορεία οικοδόμησης φοιτητικού κινήματος; Ή για έναν φασαριόζικο περίπατο σε ανώδυνα για το σύστημα μονοπάτια; Θα απαντήσουμε σχολιάζοντας κάποια αιτήματά τους.

Πίπτει ράβδος, μάλλον εκεί που δεν πίπτει καν πολιτικός λόγος και διάλογος... Τέρμα πια σε τέτοιες πρακτικές εκτόνωσης στο πλαίσιο του κινήματος!

Τις τελευταίες μέρες, φαίνεται πως οι σχολές έχουν μετατραπεί σε ρινγκ εκτόνωσης με οργανωτικούς όρους των πολιτικων αδιεξόδων ορισμένων δυνάμεων, που θέλουν μάλιστα να αναφέρονται στο κίνημα και στην αριστερά. Βιώσαμε διάφορα περιστατικά στις σχολές, από την οργανωμένη επίθεση δυνάμεων της ΚΝΕ σε μέλη της ΕΑΑΚ στη σχολή ΣΕΜΦΕ του ΕΜΠ, μέχρι και τις ανάλογες απαντήσεις και κινήσεις και των δυο δυνάμεων ΚΝΕ-Ε.Α.Α.Κ. σε μια σειρα από σχολές (Ιατρική, Φιλοσοφική κ.λπ.).         

Να αποσαφηνίσουμε από την αρχή ανάγνωσης αυτού του κειμένου, πως κάθε συλλογικότητα και αγωνιστής, που εμπιστεύεται τη δύναμη των συλλογικών αγώνων της νεολαίας και αναφέρεται στην αριστερά και στο κίνημα, πρέπει να διατηρεί συγκεκριμένη στάση απέναντι σε αυτά τα περιστατικά. Η στάση αυτή δεν μπορεί να είναι ο ρόλος του διαιτητή στο ρινγκ εντυπώσεων που έχουν στήσει! Πρέπει να είναι στάση καταγγελίας, γιατί τέτοια παιχνίδια οργανωτικής αναμέτρησης στις πλάτες του κινήματος δεν ανεχόμαστε να στήνονται!

Εκλογική σύμπραξη ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ: Μετάβαση εντός των τειχών του συστήματος

Στις φοιτητικές εκλογές της 18ης του Μάη, ΕΑΑΚ-ΑΡΕΝ-ΑΡΔΙΝ θα κατέβουν μαζί σε κοινό εκλογικό σχήμα. Το μαγείρευαν εδώ και καιρό και τελικά… το ανακοίνωσαν! Με ύφος, μάλιστα, χιλίων καρδιναλίων, θριαμβευτικούς τόνους και βερμπαλισμούς με το τσουβάλι. «Τέρμα», λένε, «στη διάσπαση, ήρθε η ώρα της ενότητας».

Μέσα στον κόσμο και μαζί μ' αυτόν ή χωρίς τον κόσμο και εξ ονόματός του;

Την ώρα που το σύστημα έχει εξαπολύσει την πιο άγρια επίθεση στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, την ώρα που το υπουργείο απολύει κατά εκατοντάδες τους εργαζόμενους των πανεπιστημίων, την ώρα που οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΕΚΠΑ και ΕΜΠ απεργούν για 11η εβδομάδα, την ίδια ώρα λοιπόν η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ πανελλαδικά καλεί ΔΣ σε όλες τις σχολές. Κι αυτό [εννοείται] όχι για να συγκαλέσει κάποια γενική συνέλευση ή να απαντήσει στα ζητήματα των φοιτητών, αλλά για να περάσει ψήφισμα ενάντια στον αγώνα των διοικητικών με πρόσχημα ότι οι φοιτητές θέλουν να ανοίξουν οι σχολές τους. Παραβλέπουν βέβαια το γεγονός ότι υπάρχουν σχολές (πχ του Μουσικού ΑΠΘ), που κλείνουν όχι λόγω της απεργίας αλλά λόγω των απολύσεων. Πώς απαντάμε όμως σ' αυτό;


ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΑΠΘ
Δεδομένου ότι η ΔΑΠ στη σχολή έχει αυτοδυναμία (5 στις 9 έδρες) και άρα θα μπορούσαν να περάσουν το ψήφισμα ανεμπόδιστοι, κινητοποιηθήκαμε, μπήκαμε σε μαθήματα και βγάλαμε ανακοινώσεις. Εκεί ενημερώσαμε τους φοιτητές για τις προθέσεις της ΔΑΠ και τους καλέσαμε να παρακολουθήσουν το ΔΣ, να διαπιστώσουν οι ίδιοι τι κάνει η ΔΑΠ με την αυτοδυναμία και κατά πόσο υπολογίζει το σύλλογο, να πάρουν θέση και στη συνέχεια να γράψουμε όλοι μαζί μια καταγγελία. Λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωσή μας, μέλος της ΔΑΠ μας ενημέρωσε πως τελικά δε θέλουν να γίνει ΔΣ και πως δεν έχουν κάποιο ψήφισμα για να κατεβάσουν. Φάνηκε λοιπόν πως η ΔΑΠ φοβούμενη το πολιτικό κόστος που θα είχε από αυτή την κίνηση, υποχώρησε από το στόχο της.





ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΠΘ
Δεδομένου της μη μαζικότητας του σχήματος μας δεν μπορέσαμε να ενημερώσουμε όλα τα έτη (ανακοίνωση έγινε μόνο στο 2ο έτος). Αντίθετα επικράτησε μια διαφορετική αντίληψη από τους Νηπιαγωγούς. Συγκεκριμένα, αντί να κινητοποιηθούν οι φοιτητές του τμήματος, οι «υπερεπαναστάτες» του κινήματος (ΕΑΑΚ, ΣΣΠ και αναρχοαυτόνομοι) αποφάσισαν πως πρέπει να αναλάβουν οι ίδιοι να δώσουν την απάντηση. Έτσι, συγκεντρώθηκαν στην πτέρυγα των Πολιτικών Μηχανικών και απαίτησαν να μην κατέβει το ψήφισμα. Συνεπείς στην άποψή τους, την πρώτη μέρα αναποδογύρισαν τραπεζάκια με αποτέλεσμα να αναβληθεί το ΔΣ. Ενώ τη δεύτερη μέρα, παρότι η ΔΑΠ δεν κατέβασε το ψήφισμα, μετά τη λήξη του ΔΣ, «απάντησαν» στις διαθέσεις του συστήματος ξυλοφορτώνοντας μερικούς Δαπίτες. Αυτό όχι μόνο δεν κινητοποίησε κόσμο, αλλά τον απώθησε, για να μην πούμε ότι αθώωσε και την ίδια τη ΔΑΠ στα μάτια του.


Από τη μία πλευρά, λοιπόν, έχουμε στους νηπιαγωγούς την πραγματική απάντηση που στηρίζεται στις δυνάμεις του κόσμου. Απαντάει στη ρίζα του προβλήματος, ενεργοποιεί τους φοιτητές και βάζει τις βάσεις για μια αληθινή αντιπαράθεση (ακόμα και με μαζική σύγκρουση αν προκύψει). Από την άλλη, στους πολιτικούς μηχανικούς έχουμε τη λογική του τραμπουκισμού, του εικονικού συνδικαλισμού που νομίζει ότι εξολοθρεύει τον «αντίπαλο» σαν ζορό-τιμωρός, πέρα και έξω από τον απλό φοιτητή. Μάλιστα, αυτές οι «υπερεπαναστατικές» πράξεις δεν είναι τυχαίο ότι γίνονται από τα ίδια σχήματα που έχουν μετατρέψει τους συλλόγους σε «σφραγίδες», που εμφανίζονται ως δια μαγείας σε πανό και απόψεις για λογαριασμό των φοιτητών. Μάλιστα, την ίδια ώρα που δέρνουν τους ΔΑΠίτες σαν λύση, «παρακαλάνε» τη σύγκλητο να παραιτηθεί για να λυθούν όλα μας τα προβλήματα.
Για τις Αγωνιστικές Κινήσεις είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχουν «έξυπνες» και «εύκολες» λύσεις στα προβλήματα. Αυτό που λείπει δεν είναι οι «σωτήρες», αλλά η πραγματική ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος. Αυτό θα συμβεί μόνο όσο ανοίγονται τα ζητήματα στους ίδιους τους φοιτητές, ακουμπάνε τις ανάγκες και τις αγωνίες τους, όταν αγκαλιάσουν ξανά μαζικά τις γενικές τους συνελεύσεις. Στην κατεύθυνση την μαζικής επίμονης αντίστασης ενάντια στην πολιτική, που τους στερεί το δικαίωμα στις σπουδές και το μέλλον. Αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε σαν Αγωνιστικές Κινήσεις σε ΑΕΙ-ΤΕΙ και καλούμε κάθε φοιτητή να κινηθεί μαζί μας σε αυτή την κατεύθυνση.

ΔΑΠ-ΝΟΘΕΙΑ-ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΙΑ

Καταγγέλλουμε σε όλους τους φοιτητές το πρωτοφανές όργιο νοθείας κατά τη διάρκεια των φοιτητικών εκλογών στο σύλλογο της Παντείου από την κυβερνητική παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις στο φοιτητικό σύλλογο της Παντείου έλαβαν 40 ψήφους (τις οποίες έχουμε σφραγισμένες και υπογεγραμμένες από την Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή) και η Πορεία 73. Μετά το τέλος της καταμέτρησης η ΚΕΦΕ όπως και όλες οι παρατάξεις που συμμετέχουν σε αυτήν (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ, ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, ΑΡΕΝ) εξαφανίστηκαν από τη σχολή και δεν επικύρωσαν τα αποτελέσματα. Στη συνέχεια η ΚΕΦΕ επικύρωσε αλλοιωμένα εκλογικά αποτελέσματα ΟΜΟΦΩΝΑ, με τις Αγωνιστικές Κινήσεις να εμφανίζονται με 20 ψήφους λιγότερους και η Πορεία με 23 λιγότερους. Με αυτό τον τρόπο αναπαράγει η καθεστωτική παράταξη της ΔΑΠ την αυτοδυναμία της και την πρωτοκαθεδρία στο σύλλογο. Με τον κυβερνητικό και σάπιο συνδικαλισμό που αναπαρήγαγαν χρόνια τώρα ΔΑΠ και ΠΑΣΠ και έβαλαν το φοιτητικό κίνημα στο γύψο. Με τον ίδιο τρόπο που η ΠΑΣΠ χρόνια τώρα νοθεύει την εκλογική διαδικασία στην ΑΣΟΕΕ (ούτε παραβάν για να ψηφίσουν οι φοιτητές δεν υπήρχαν) φέρνοντας «πούλμαν» με υπέργηρους για να ψηφίσουν. Αυτό που θέλουν χρόνια, τώρα να καταφέρουν είναι να αλλοιώσουν το κινηματικό νόημα των φοιτητικών εκλογών, από εκλογές που το φοιτητικό κίνημα εκλέγει τα όργανα πάλης του, να τις μετατρέψουν σε κοινοβουλευτικού χαρακτήρα εκλογές που στην καλύτερη θα βγάζει εκπροσώπους στη συνδιοικήση, για να πηγαίνουν οι φοιτητοπατέρες να ΠΑΖΑΡΕΥΟΥΝ τα φοιτητικά δικαιώματα με τους πρυτάνεις και τους μεγαλοκαθηγητές. Έτσι αναπαράγουν αυτές οι δυνάμεις την κυριαρχία τους με τη βία και τη νοθεία. Έτσι θέλουν τα φοιτητικά όργανα απονεκρωμένα και διαλυμένα, στα χέρια τους, για να περνάνε και να εφαρμόζουν πιο εύκολα τους νόμους πλαίσιο και τα φοιτητικά μνημόνια, για να μην υπάρξει ούτε μια φωνή αντίστασης όταν σε λίγο καιρό θα αρχίσουν οι πρώτες διαγραφές.

Όσο για τις άλλες δυνάμεις (ΠΚΣ, ΕΑΑΚ, ΑΡΕΝ)που επικύρωσαν εν γνώσει τους και έπειτα από συμφωνία τα ψεύτικα εκλογικά αποτελέσματα, το φοιτητικό κίνημα δεν έχει να περιμένει ΤΙΠΟΤΑ. Στηρίζουν και αναπαράγουν τον υποταγμένο φοιτητικό συνδικαλισμό, δεν μπορούν να δουν κανέναν αγώνα πέρα από τα πλαίσια της αστικής νομιμότητας του κράτους και του αστικού συστήματος. Αλήθεια ας μας απαντήσουν οι συνάδελφοι της ΠΚΣ και του ΜΑΣ που καιρό τώρα φτιάχνουν επιτροπές αγώνα, γιατί τάχα μου οι Γενικές Συνελεύσεις και οι σύλλογοι έχουν εκφυλιστεί, Η ΝΟΘΕΙΑ στην οποία συμφώνησαν με τη ΔΑΠ δεν είναι εκφυλισμός; Το να δέχεσαι από το μακρύ χέρι της κυβέρνησης και της Τρόικα να αλλοιώνονται τα εκλογικά αποτελέσματα άλλων αριστερών δυνάμεων πως εναντιώνεται στην διάλυση των συλλόγων;

Ας μας απαντήσουν οι συνάδελφοι των ΕΑΑΚ, που είναι με την αριστερά της ανατροπής όπως διατυμπανίζουν, η ανατροπή αυτή θα πρέπει να έχει και την επικύρωση των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ όπως τα εκλογικά αποτελέσματα; Η μήπως δεν μπορούν να φανταστούν το φοιτητικό κίνημα ακηδεμόνευτο και μαχητικό για αυτό και σκύβουν το κεφάλι μπροστά στους αρνητικούς συσχετισμούς;

Ας μας απαντήσουν οι συνάδελφοι της ΑΡΕΝ που είναι με την αλληλεγγύη την αυτοοργάνωση και την αξιοπρέπεια, πόσο αξιοπρεπείς και αλληλέγγυοι νοιώθουν όταν υπογράφουν και δέχονται τη νοθεία της ΔΑΠ και αν η αυτοοργάνωσή τους σημαίνει την υποταγή στους συσχετισμούς της κυβερνητικής παράταξης;

Καλούμε τους φοιτητές να γυρίσουν την πλάτη στην πιο σάπια εκδοχή του συστήματος την ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ. Να ξέρουν ότι δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την ξεπουλημένη και υποταγμένη αριστερά που άλλωστε χρόνια τώρα κάθεται στα στρογγυλά τραπέζια της συνδιοίκησης, με τους πρυτάνεις και τους μεγαλοκαθηγητάδες. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις κάνουν ξεκάθαρο ότι θα τιμήσουν στο έπακρο και τον τελευταίο φοιτητή που τις στήριξε, αλλά και αυτούς που δεν μας στήριξαν στις εκλογές και θα συνεχίσουν να παλεύουν για την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της νεολαίας.

* Απαιτούμε την επικύρωση των πραγματικών αποτελεσμάτων από την ΚΕΦΕ της Παντείου.

* Μόνη λύση είναι οι αγώνες μας.

* Μόνος τρόπος η ανασυγκρότηση των φοιτητικών συλλόγων και των οργάνων πάλης μας.

* Μόνη διέξοδος η οργάνωση και η πάλη.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ (Τραμπουκισμοί και εκλογικοί κρετινισμοί)

Μάλλον τον τελευταίο καιρό τα ΕΑΑΚ βρήκαν τον ταξικό τους αντίπαλο στους φοιτητικούς συλλόγους. Μάλλον τα μέλη των ΕΑΑΚ για κάποιο λόγο αγχώνονται απ’ την παρέμβαση των Αγωνιστικών Κινήσεων. Ενώ λοιπόν το φοιτητικό κίνημα έχει να αντιμετωπίσει τη μεγαλύτερη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών, ενώ ο λαός στενάζει κάτω από τα απανωτά μνημόνια και το σύστημα εντείνει τη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής, τα μέλη των ΕΑΑΚ στρέφονται ενάντια στις Αγωνιστικές Κινήσεις. Όπως έγινε χθες στο Πα.Πει. όπου αφού μας έδωσαν τελεσίγραφο ότι θα κατεβάσουν τις αφίσες μας σε χώρο που παρεμβαίνουμε εδώ και 5 χρόνια, άρχισαν να μας βρίζουν με τον πιο χυδαίο τρόπο, να μας απειλούν και να μας τραμπουκίζουν, ώσπου κατέληξαν να σκίζουν τις αφίσες μας, να σπρώχνουν και τα επιτίθενται στους συναγωνιστές μας.
Αλήθεια, τι τους πείραξε; Μήπως το αφισάκι που καλούσε τους φοιτητές να απέχουν από τα όργανα συνδιοίκησης, στα οποία τα ΕΑΑΚ συμμετέχουν με τα μπούνια, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να έχουν ψηφίσει πρύτανη στο Ε.Μ.Π και στο Πολυτεχνείο Κρήτης; Ή μήπως το γεγονός ότι οι Αγωνιστικές Κινήσεις δε δέχονται να ονομάσουν γενική συνέλευση άμαζες διαδικασίες μερικών δεκάδων φοιτητών και να καπελώσουν τον σύλλογο;
Υπεροψία και αλαζονεία σε όλο της το μεγαλείο. Μέσα σε όλη τη χυδαία φρασεολογία που ακούσαμε στο Πα.Πει. ενημερωθήκαμε κιόλας ότι η παρέμβασή μας είναι ελλιπής, λέγοντάς μας «στα Ψηφιακά τα ΕΑΑΚ θα πάρουν διπλάσιες ψήφους απ’ ότι εσείς σε όλο το πανεπιστήμιο». Επίσης ότι «αν δεν υπήρχαν τα ΕΑΑΚ οι Αγωνιστικές Κινήσεις δεν θα υπήρχαν μέσα στο Πα.Πει.». Ας μας ενημερώσουν οι σωτήρες και «κομμουνισταράδες» των ΕΑΑΚ τη σωστή συνταγή της σωστής παρέμβασης. Εμείς πάντως απορούμε γιατί δεν την ακολουθούν οι ίδιοι αλλά έχουν χωριστεί σε δύο διαφορετικά σχήματα (όπως και σε πολλούς άλλους συλλόγους). Ακόμη περισσότερο γιατί ενώ στο Πα.Πει. υπάρχουν δυο σχήματα των ΕΑΑΚ (ω! τι τύχη!) και ακολουθούν και τη σωστή συνταγή, η ΔΑΠ παίρνει 61%.
Και για να τελειώνει το παραμύθι, οι Αγωνιστικές Κινήσεις υπάρχουν στο Πα.Πει (όπως και σε κάθε άλλο σύλλογο) γιατί πάλεψαν την πολιτική τους άποψη με τις δικές τους πλάτες. Αντίθετα οι συνάδελφοι των ΕΑΑΚ από την πρώτη στιγμή μας προβόκαραν και είδαν εχθρικά την παρέμβασή μας.
Οι πολιτικές μας διαφορές με τα ΕΑΑΚ είναι ξεκάθαρες. Οι Αγωνιστικές Κινήσεις δεν είναι συνονθύλευμα δυνάμεων που τους ενώνει εκλογικά η εκλογική καταγραφή. Είμαστε με το μαζικό φοιτητικό κίνημα στο πλευρό του λαού και της εργατικής τάξης για ανατροπή της επίθεσης. Ενώ αυτοί με τις εποικοδομητικές προτάσεις στο σύστημα και την διαχείρηση της κρίσης και τη δημιουργία κυβερνητικών προγραμμάτων. Εμείς είμαστε με την οργάνωση του λαού σε συλλόγους, σωματεία και γειτονιές και την σύγκρουση λαού και νεολαίας με το σύστημα της εκμετάλλευσης. Ενώ αυτοί με τις κινήσεις εντυπωσιασμού και τις πεντάλεπτες εικονικές συγκρούσεις με τα ΜΑΤ μπροστά απ’ τις κάμερες. Εμείς είμαστε με την κοινή δράση και τη δημιουργία εστιών αντίστασης και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας. Ενώ αυτοί με την ηγεμονία στην αριστερά που επιβάλλεται με τραμπουκισμούς και βρισίδια.
Οι Αγωνιστικές Κινήσεις είναι μια αριστερή φοιτητική δύναμη που πιστεύει ότι για να παραμείνει αριστερή πρέπει να έχει αριστερή πολιτική και πρακτική, αριστερό ήθος και το θάρρος να παλεύει την άποψή της ενάντια στο σύστημα και τις δυνάμεις του, αλλά και στους κόλπους του κινήματος για την αγωνιστική του κατεύθυνση.
Το ήθος λείπει απ’ τους συναδέλφους των ΕΑΑΚ όταν μας τραμπουκίζουν με τον χειρότερο τρόπο. Όσο για το θάρρος… ΤΣΑΜΠΑ ΜΑΓΚΕΣ όταν βλέπουν τον αντίπαλό τους στις Αγωνιστικές Κινήσεις, ιδιαίτερα σε μια σχολή με αυτοδυναμία ΔΑΠ.
Καταγγέλλουμε αυτούς τους τραμπουκισμούς και καλούμε τους φοιτητές να απομονώσουν αυτές τις λογικές. Μαζί με αυτές όμως να ξεπεράσουν και τις λογικές της ήττας που τις συνοδεύουν και να παλέψουν για την ανασυγκρότηση σε πολιτική βάση των φοιτητικών συλλόγων. Να παλέψουν για το δικαίωμά τους στις σπουδές και στη ζωή και να οργανωθούν απέναντι στη λυσσαλέα επίθεση του συστήματος.

17/4/2013

 

Με αφορμή μια «κριτική»...

«Αναγνωρίζουμε τις Αγωνιστικές Κινήσεις ως συναγωνιστές μας, αλλά πιστεύουμε πως παραμένουν υπερβολικά στα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε τόσο στη σχολή μας, όσο και κοινωνικά. Με το να αναλύουμε συνεχώς και να κλαίμε για τα πλαφόν και την εντατικοποίηση στα μαθήματα, δε θα έρθει η αλλαγή. Προχωρώντας ένα βήμα πολιτικά, οι αλλαγές δε θα έρθουν ούτε καν αν γενικώς και απροσδιορίστως περιμένουμε την ανατροπή του συστήματος, χωρίς καν να προτείνουμε την ανατροπή της κυβέρνησης. Αντίθετα, η αλλαγή έρχεται μέσα από το πρόταγμα για μια άλλη κοινωνία με δημόσια και δωρεάν παιδεία, ανθρώπινη δουλειά για όλους, κάτι που οι αγωνιστικές κινήσεις δεν οραματίζονται».

(ΑΤΑΞΙΑ ΕΑΑΚ στους νηπιαγωγούς)

   Αυτή είναι η άποψη των συναγωνιστών από τα ΕΑΑΚ για τις Αγωνιστικές Κινήσεις. Μόνο που αυτή δεν είναι μια άποψη αλλά ένα μείγμα αντιφατικών απόψεων για μια πολύ ξεκάθαρη άποψη, τη δική μας.

   Ας μας εξηγήσουν λοιπόν οι συναγωνιστές πως γίνεται από τη μια να μας κατηγορούν ότι παραμένουμε υπερβολικά στα ζητήματα της σχολής και της κοινωνίας (άκου να δεις τι κάνουμε!) και από την άλλη ότι παλεύουμε γενικά για την ανατροπή του συστήματος;(κάτι τόσο απλό και γενικό για τους ίδιους!)

   Βέβαια αυτοί που υποτίθεται πως προτάσσουν το όραμα για μια άλλη κοινωνία καταλήγουν να προτείνουν  την ανατροπή της κυβέρνησης, ως σταθμό για την αλλαγή του συστήματος.

   Ξεχνούν μάλλον ότι τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει τόσες κυβερνήσεις αλλά ότι η επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας εντείνεται! Μάλλον φταίει ότι θεωρούν πως η επίθεση που δέχεται ο λαός τα τελευταία χρόνια είναι αποτέλεσμα κακής διαχείρισης του συστήματος και όχι η ίδια η εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος. Γι' αυτό και ζητούν (εμμέσως πλην σαφώς) μια άλλη διαχείριση (κυβέρνηση θέλαμε να πούμε), πιο «αριστερή».

   Σαν Αγωνιστικές Κινήσεις φυσικά παλεύουμε και θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τα καθημερινά προβλήματα που αναδεικνύει η ταξική πάλη και η συμμετοχή μας σ' αυτήν.

   Γιατί πιστεύουμε ότι το πρόταγμα για μια άλλη κοινωνία, για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για δουλειά για όλους δεν είναι ένα ωραίο, άπιαστο όνειρο στα κεφάλια κάποιων μικροαστών «υπερεπαναστατών» , αλλά μια αναγκαιότητα για την πλειοψηφία του λαού.

Για να μπορέσει να σπουδάσει, να δουλέψει , να ΖΗΣΕΙ!

   Γι' αυτό θα συνεχίσουμε να «απογοητεύουμε» τους συναγωνιστές από τα ΕΑΑΚ συμμετέχοντας καθημερινά στην ανάδειξη των προβλημάτων που δημιουργεί αυτό το σάπιο σύστημα.

   Θα συμμετέχουμε ενεργά στην αντίσταση απέναντι στην επίθεση, στην οργάνωση του κόσμου στους συλλόγους και τα όργανα πάλης του για την ανατροπή των αρνητικών, για το κίνημα, συσχετισμών (αυτή τη στιγμή) και για την ΑΝΑΤΡΟΠΗ αυτού του συστήματος.

   Θα συνεχίσουμε να τους «απογοητεύουμε» πιστεύοντας ακόμα ότι η μόνη λύση βρίσκεται στους μαζικούς και ανυποχώρητους αγώνες και όχι στις θέσεις συνδιαλλαγής στα όργανα και τους μηχανισμούς του κράτους. 

Γιατί εμείς προτάσεις για τη βελτίωση αυτού του συστήματος δε θα κάνουμε!

   Εμείς θα συνεχίσουμε στο δρόμο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, της ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ και της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ, όπως τον έχουν χαράξει μέχρι τώρα η εξέγερση του Πολυτεχνείου, η ανατροπή του ν.815, το κίνημα του '06-'07...

  ...γιατί  τα όνειρά μας δε χωρούν στο βάρβαρό τους κόσμο...

 ... ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ ΖΟΥΝ ΣΤΙΣ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ!

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΑΠΘ

ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΑΑΚ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΕΑΑΚ

Μίλησε κανείς για «ελευθερία διακίνησης ιδεών»; Τον τελευταίο καιρό στη σχολή μας, πάντως, τα ΕΑΑΚ μας δίνουν σπουδαία χειροπιαστά δείγματα για το πώς την εννοούν. Ο χώρος στον οποίο παρεμβαίνουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις, σύμφωνα με αυτούς, είναι κάτι που «δικαιωματικά» τους ανήκει, γι’ αυτό και αποφάσισαν να τον «οικειοποιηθούν» με αφίσες και τραπεζάκι. Τι κι αν φιμώνεται μια άλλη συλλογικότητα; «Αρκεί να εκφράζεται το σχήμα», θα μας πουν οι συναγωνιστές από τα ΕΑΑΚ. Οι συνειρμοί που προκύπτουν αβίαστα με το «ένα είναι το κόμμα» είναι σίγουρα δικαιολογημένοι.
Σε μια περίοδο, λοιπόν, στην οποία το σύστημα έχει βαλθεί να καταργήσει κάθε δικαίωμά μας στις σπουδές με το σχέδιο «Αθηνά», την ίδια στιγμή που το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο απογειώνουν την επίθεσή τους στο λαό και τη νεολαία, κάποιοι ενοχλήθηκαν από την παρέμβαση μιας πολιτικής δύναμης, όπως οι Αγωνιστικές Κινήσεις, που θέλει να συμβάλει με όλες της τις δυνάμεις στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του νεολαιίστικου κινήματος. Δεν εξηγείται αλλιώς η πρεμούρα που έχει πιάσει τους συναγωνιστές να καταλάβουν και το συγκεκριμένο χώρο, λες και δεν υπάρχουν άλλοι χώροι μέσα σε ολόκληρη σχολή. Λες και το γεγονός της αριθμητικής τους υπεροχής, τους δίνει το «δικαίωμα» να αντιμετωπίζουν τη σχολή σαν τσιφλίκι τους.
Για άλλη μια φορά, τα ΕΑΑΚ επιλέγουν να υπηρετήσουν μικροπολιτικά συμφέροντα, ακόμα και αν αυτό έχει σαν συνέπεια να ξεπέφτουν στο επίπεδο των χειρότερων αντιδημοκρατικών συμπεριφορών, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις και προσπάθειες από τη μεριά μας να διευθετηθεί συναγωνιστικά το ζήτημα. Τι κι αν σε αυτές τις πρακτικές μας έχει συνηθίσει κατά κύριο λόγο η ΔΑΠ; Μάλλον όσο περνάνε οι μέρες, οι εκλογές μυρίζουν όλο και πιο έντονα και αυτό δεν επιτρέπει στους συναγωνιστές να σκεφτούν καθαρά…
Εμείς από τη μεριά μας καταδικάζουμε κάθε πρακτική φίμωσης και διεκδικούμε το δικαίωμα της πολιτικής και συνδικαλιστικής μας έκφρασης. Το θεωρούμε τουλάχιστον υποχρέωση μας, όντας μάλιστα σε μια συγκυρία στην οποία οι δυνάμεις του κεφαλαίου θέλουν να τσακίσουν ότι έχει σχέση με Άσυλο, σύλλογο και δημοκρατικές ελευθερίες. Τέτοιες συμπεριφορές δεν μπορούν να έχουν καμία σχέση με το κίνημα και την Αριστερά και όχι μόνο δεν χτίζουν όρους για την ανάπτυξη αντίστασης απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ, αλλά υπονομεύουν την απαραίτητη για αυτή ενότητα και κοινή δράση των αγωνιστικών δυνάμεων στα πλαίσια του κινήματος.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Αγ. Κινήσεις Ιατρικής Αθήνας: ΠΟΙΟΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ....«ΑΝΤΑΡΣΥΑ»;;;

Πάντως σίγουρα όχι το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.


Την ώρα που το κεφάλαιο ντόπιο και ξένο, ετοιμάζεται με όλα τα μέσα που διαθέτει για τον νέο γύρο επίθεσης στο λαό μας, τα μέλη και τα στελέχη της ΕΑΑΚ στην Ιατρική Αθήνας, βρήκαν τον πραγματικό εχθρό της νεολαίας : Την παράταξη των Αγωνιστικών Κινήσεων, που «τόλμησε» να καταθέσει οργανωμένα τις απόψεις της στο σύλλογο και να ρίξει τις δυνάμεις της στην υπόθεση της ανασυγκρότησης και ανάπτυξης του φοιτητικού κινήματος. Έτσι τα μέλη της ΕΑΑΚ, συνεχίζοντας τη μικροκομματική τακτικής τους, αποφάσισαν ότι σε ολόκληρο το κτίριο της Ιατρικής δεν υπήρχε άλλος χώρος να κρεμάσουν το πανό του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις «Αναιρέσεις», παρά στο χώρο που παρενέβαιναν με τραπεζάκι οι Αγωνιστικές Κινήσεις (υπερασπίζοντας έτσι έμπρακτα το Άσυλο και την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών....). Κάτι που είχαν ξαναεπιχειρήσει προεκλογικά με αντίστοιχο προεκλογικό πανό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Πέρα από το γεγονός ότι τέτοιου είδους πρακτικές χαρακτηρίζουν τις παρατάξεις του συστήματος (ΔΑΠ-ΠΑΣΠ) και για κάποιο λόγο η ΕΑΑΚ ζήλεψε τις δόξες του τραμπουκισμού και του αυταρχισμού τους,  καλό θα ήταν οι πολιτικές οργανώσεις που καθοδηγούν πολιτικά τα σχήματα της ΕΑΑΚ να μάθουν επιτέλους ότι η σχολή δεν είναι τσιφλίκι κανενός, όσες ψήφους και αν παίρνει στις εκλογές. Και επίσης, ότι οι ηγεμονισμοί «της πεντάρας» μέσα στη γυάλα μιας σχολής, με σαφή προεκλογικό προσανατολισμό, δε χτίζουν αγωνιστικές συνειδήσεις παρά μόνο ντοπάρουν ψηφοφόρους λίγο πριν μπουν στο παραβάν.


Τα προβλήματα των φοιτητών και των οικογενειών τους, του λαού μας γενικά, απαιτούν τη μετωπική και συναγωνιστική σύμπραξη και κοινή δράση όλων των δυνάμεων που τάσσονται με την πλευρά των λαϊκών αγώνων και κινημάτων, για την ισχυροποίηση των αντιστάσεων και των αγώνων που θα κληθούμε να δώσουμε και πάλι από κοινού από την επόμενη των εκλογών. Γιατί τα βάσανα του λαού από την επίθεση των ιμπεριαλιστών και των  ντόπιων τρωκτικών θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετεκλογικά ακόμα και αν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπει στη Βουλή (ή μήπως όχι;;;...)


Εχθρός μας δεν είναι οι άλλες παρατάξεις της Αριστεράς, ακόμη και όταν πάρουν και αυτές λίγες ψήφους σε μια εκλογική μάχη.  Εχθρός μας είναι ο ιμπεριαλισμός και το κεφάλαιο. Είναι ένας εχθρός έτοιμος για όλα εναντίον μας, και η αναμέτρηση μαζί του θα χρειαστεί θυσίες, χρόνο και μαχητική αποφασιστικότητα και γι' αυτό απαιτεί τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση δυνάμεων,  στα πλαίσια του κινήματος.


Τέτοιου είδους... «ΑΝΤΑΡΣΥΕΣ» λοιπόν όχι μόνο δεν τρομάζουν την Τρόικα, την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΔΝΤ αλλά είναι βούτυρο στο ψωμί τους, αφού προκαλούν τη διάσπαση και παραπέρα εκφυλισμό του φοιτητικού και λαϊκού κινήματος και όχι την αγωνιστική του ενότητα. Όχι μόνο δε  φέρνουν παραπάνω ψήφους (μιας και έχετε και αυτό το άγχος συναγωνιστές...), αλλά κυρίως (και αυτό είναι το δικό μας, τουλάχιστον, άγχος) υποσκάπτουν κάθε προοπτική αγωνιστικής και επαναστατικής ανασυγκρότησης του κινήματος μας.


Τελικά όλα στη ζωή είναι θέμα ιεραρχήσεων....

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Ένα γράμμα προς τους συναγωνιστές της ΕΑΑΚ

Με αφορμή τις πρόσφατες διαδικασίες αποσυντονισμού των φοιτητικών συλλόγων στη Θεσσαλονίκη

Αυτή τη στιγμή το φοιτητικό κίνημα βαδίζει μπροστά σε μια ιστορική μάχη ενάντια στο Μνημόνιο, τη συνθήκη της Μπολόνια και την ελληνική κυβέρνηση. Η κατάθεση του νόμου-πλαίσιο θα σημάνει την ισοπέδωση των ιστορικών δικαιωμάτων που έχουν οι έλληνες φοιτητές. Η ανατροπή του μπορεί να γίνει το πρώτο ραγισμένο τζάμι του Μνημονίου, μπορεί να αποτελέσει πυροδότη της λαϊκής έκρηξης. Θα έλεγε λοιπόν κανείς ότι οι δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά και δη στη ριζοσπαστική θα έπρεπε να έχουν τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να διδαχθούν από τα λάθη τους. Αν δεν γνώριζε τον ανιστόρητο οπορτουνισμό που έχει καταβάλει για ακόμα μια κρίσιμη στιγμή τους συναγωνιστές μας!

Η ουσία του ζητήματος είναι ότι για την ΕΑΑΚ ο στόχος αυτός (η πτώση του νόμου) είναι «λίγος» και δεν ανταποκρίνεται στην περίοδο. Διαπιστώνουν οι δυνάμεις της ΕΑΑΚ ότι «χρειάζεται ένα συνολικό πλαίσιο για να αλλάξουν ριζικά τα πράγματα στην παιδεία, ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα» (διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών, απαγόρευση των απολύσεων κ.τ.λ.). Προβάλλοντας για ακόμα μία φορά την ανιστόρητη αυτή αντίληψη, ότι δήθεν τα κινήματα δεν συγκροτούνται πάνω σε αιχμές, αλλά σε γραφειοκρατικές χαρτούρες προγραμμάτων που χρειάζονται 4 σελίδες πλαίσιο για να αναλυθούν και να ψηφιστούν(;) από τους φοιτητικούς συλλόγους.