ΣΧΕΔΙΟ ΑΘΗΝΑ: Η δική τους εφαρμογή άρχισε, να βάλουμε και εμείς σε εφαρμογή την κατεύθυνση του αγώνα.

Την εφαρμογή του σχεδίου «Αθηνά» ετοιμάζει πυρετωδώς η κυβέρνηση μέσα από 36 προεδρικά διατάγματα που θα κάνουν πράξη το επόμενο βήμα της αντιδραστικής επίθεσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πιο συγκεκριμένα κάθε προεδρικό διάταγμα περνάει πρώτα από το ΣτΕ για να πάρει και την έγκριση της «ανεξάρτητης» δικαιοσύνης. Το οποίο με την σειρά του προφανώς και τα εγκρίνει κάνοντας εμφανές με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πως όλοι αυτοί που καλούσαν τους φοιτητές να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους, μέσω της νομικής οδού, είτε εξυπηρετούσαν συγκεκριμένα συμφέροντα και σκοπούς, είτε στην καλύτερη περίπτωση χαρακτηρίζονταν από ιδιαίτερη αφέλεια.

Το τι περιλαμβάνει το σχέδιο είναι λίγο πολύ γνωστό. Συγχωνεύσεις-Καταργήσεις σχολών και τμημάτων, μείωση εισακτέων και πέταγμα χιλιάδων φοιτητών από τη τριτοβάθμια εκπαίδευση με έμμεσο τρόπο, είτε μέσω της αναγκαστικής εσωτερικής μετανάστευσης, είτε μέσω της ασφυκτικής κατάστασης που ήδη έχει δημιουργηθεί και θα ενταθεί με την εφαρμογή του σχεδίου αλλά και άλλων νόμων που έχουν περάσει. Η ουσία του σχεδίου «Αθηνά» λοιπόν είναι η δημιουργία ενός ακόμα πιο ταξικού πανεπιστημίου με λιγότερα δικαιώματα, ως συνέχεια και όλων των νόμων που έχουν περάσει κατά καιρούς οι κυβερνήσεις, με τις οδηγίες αμερικάνων και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Μη ξεχνάμε εξάλλου πως και οι τελευταίες αλλαγές στην εκπαίδευση ήρθαν ως κομμάτι του μνημονίου Νο3. Επίσης ένα βασικό στοιχείο που σχετίζεται με την μείωση των εισακτέων είναι το κλείσιμο του δρόμου για την νεολαία προς την τριτοβάθμια εκπαίδευση και ειδικά για τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα.

Ακόμα και η επιλογή του χρόνου, για να προχωρήσει η επίθεση από την κυβέρνηση δεν είναι τυχαία. Ήδη οι περισσότερες σχολές, έχουν μπει στην περίοδο λίγο πριν την εξεταστική και οποιαδήποτε προσπάθεια συγκροτημένης απάντησης έχει αρκετά εμπόδια να ξεπεράσει. Δεν είναι εξάλλου η πρώτη φορά που το βλέπουμε αυτό, αν θυμηθούμε, ο νόμος πλαίσιο πέρασε καλοκαίρι, με τις σχολές να είναι κλειστές ενώ και το σχέδιο «Αθηνά» άνοιξε για πρώτη φορά, σε περίοδο εξεταστικής. Επίσης το πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό των εκπαιδευτικών, καθώς η κυβέρνηση επέλεξε να ανοίξει το ζήτημα των απολύσεων μέσα στις πανελλαδικές εξετάσεις και να τους επιστρατεύσει και από πάνω μόνο στην σκέψη της απεργίας. Το σύστημα λοιπόν φαίνεται να θωρακίζεται απέναντι στις λαϊκές αντιστάσεις, εντείνοντας όλο και περισσότερο την φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής, στοχοποιώντας τις δυνάμεις του κινήματος εξισώνοντας τις με την φασιστική «χρυσή αυγή» μέσω της θεωρίας των δύο άκρων, ενώ προσπαθούν να απαγορέψουν ακόμα και τις διαδηλώσεις.

Μόνο οι συλλογικοί αγώνες μπορούν να βάλουν φραγμό στην επίθεση. Πρέπει να σπάσουμε την αδράνεια και την ήττα και να μπούμε ξανά στις συλλογικές διαδικασίες. Παρότι οι συσχετισμοί φαίνονται και είναι αρνητικοί, έχουν γίνει αρκετά βήματα και θα γίνουν πολλά ακόμα. Το ποτάμι εξάλλου δεν μπορεί να γυρίσει πίσω και αυτό το ξέρει καλά το σύστημα, γι' αυτό χτυπάει τις εστίες αντίστασης εν τη γενέσει τους. Είναι αναγκαίο να βάλουμε ξανά την πολιτική στα αμφιθέατρα όχι με την μορφή του κυβερνητικού συνδικαλισμού αλλά στην λογική ο κάθε ένας από μας να αναγνωρίζει τις συλλογικές διαδικασίες ως δικιές του και τον εαυτό του ως ένα μέρος της απάντησης. Με την λογική της κοινής δράσης να παλέψουμε για την πλατιά συσπείρωση δυνάμεων στην κατεύθυνση του αγώνα πάνω στους στόχους πάλης που μπορούν να μας ενώσουν. Ανοίγοντας παράλληλα την συζήτηση και την πολιτική αντιπαράθεση στα πλαίσια του κινήματος προσπαθώντας να ξεκαθαρίσουμε τις σωστές και τις λάθος απόψεις. Στήνοντας πρωτοβουλίες κοινής δράσης ανατρέποντας συσχετισμούς και δημιουργώντας όρους καλύτερης απάντησης από την σκοπιά του κινήματος.Υπερασπιζόμενοι τα όργανα του φοιτητικού κινήματος, κόντρα στα όργανα του κρατικού συνδικαλισμού όπως η συνδιοίκηση. Στοχεύοντας τους πραγματικούς εχθρούς, την ντόπια εξαρτημένη αστική τάξη και τους ιμπεριαλιστές προστάτες της που θέλουν το λαό δούλο του 21ου αιώνα. Με τους αγώνες μας να τσακίσουμε την αντιλαϊκή πολιτική.

Ο ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

· Όχι στο σχέδιο «Αθηνά»

· Κάτω τα μέτρα Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ

Σάββατο 16/2 στη Σφεντονα: Εκπαίδευση του Μνημονίου: Επιχειρηματικό ή Ταξικό πανεπιστήμιο;

Προς κατάργηση των «αιώνιων» φοιτητών προχωρά το Υπουργείο Παιδείας

Eνα προς ένα είναι η αναλογία «κανονικών» και «αιώνιων» φοιτητών σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας «Τα Νέα». Σε σύνολο 596.964 φοιτητών- σπουδαστών, 303.026 είναι πέραν των κανονικών εξαμήνων φοίτησης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ίδιου δημοσιεύματος (παρμένα από την ΕΣΥΕ για τη διετία 2006- 2008) κάθε χρόνο από τους 40.000 εισακτέους στα ΑΕΙ οι πτυχιούχοι είναι 33.000, ενώ στα ΤΕΙ από τους 40.000 εισακτέους οι πτυχιούχοι φτάνουν τους 18.000. Αυτό σημαίνει πως 7.000 φοιτητές (17%) και 22.000 σπουδαστές (55%!) που πετυχαίνουν την εισαγωγή τους δεν αποφοιτούν ποτέ. Με στοιχεία του ίδιου δημοσιεύματος (από έρευνα του Χαροκόπειου Πανεπιστήμιου) 4 στους 10 φοιτητές εργάζονται
μόνιμα ή περιστασιακά για να τελειώσουν τις σπουδές τους.

Τα νούμερα είναι εκπληκτικά. Η πολιτική των ταξικών φραγμών στο χώρο της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχει δώσει πολύ ξεκάθαρα αποτελέσματα. Καταλαβαίνει κανείς πως η εφαρμογή της ρύθμισης περί «αιώνιων» φοιτητών θα ξεδιαλύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, αφού θα πετάξει
στην ημιαπασχόληση-ανεργία χωρίς πτυχία εκατοντάδες χιλιάδες νέους. Γίνεται επίσης κατανοητό πως η υλοποίηση αυτών των μέτρων πάει χέρι χέρι με την καθιέρωση των πιστωτικών μονάδων και του ατομικού μητρώου προσόντων. Η υλοποίηση αυτής της πολιτικής θα ανοίξει τις ορέξεις του κεφαλαίου για την εισαγωγή ΔΙΔΑΚΤΡΩΝ και την πλήρη χειραγώγηση των φοιτητών σπουδαστών.
Ψηλαφίζοντας«την κοινωνική σύνθεση του φοιτητικού πληθυσμού θα διαπιστώσουμε ότι σε εκείνες τις σχολές στις οποίες παρουσιάζονται μεγάλα ποσοστά καθυστέρησης ή εγκατάλειψης των σπουδών υπάρχει μια υπεραντιπροσώπευση των χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων, ενώ αντίθετα στις υπόλοιπες σχολές (π.χ. ΕΜΠ, Ιατρική κ.λπ.) υπάρχει μια υπεραντιπροσώπευση των ευνοημένων κοινωνικών
στρωμάτων.», σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα. Βλέπει κανείς πως αυτήν η πολιτική δίνει «σάρκα και οστά», διαμορφώνει το πανεπιστήμιο των λίγων και εκλεκτών.

Είναι σαφές. Από αυτή την πολιτική η μεγάλη μάζα των φοιτητών σπουδαστών δεν μπορεί να περιμένει παρά την ανεργία και τη λιτότητα, πτυχία χωρίς αντίκρυσμα, δουλειά χωρίς δικαιώματα, μισή δουλειά-μισή ζωή. Το μόνο που μένει να κάνει το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα είναι να αγωνιστεί και να ανατρέψει αυτή την πολιτική που τσαλαπατά τα δικαιώματα της φοιτητικής και σπουδάζουσας νεολαίας.

Αναδημοσίευση από Προλεταριακή Σημαία, 30/01/2010 φ634

Η ταξικότητα της εκπαίδευσης με αριθμούς

Ερευνα ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ
Η ταξικότητα της εκπαίδευσης με αριθμούς

Μία ακόμη έρευνα του ΚΑΝΕΠ της ΓΣΕΕ (Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής) δημοσιεύτηκε και αποτέλεσε υλικό για δημοσιεύματα στον Τύπο τις τελευταίες μέρες. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, αφού τα στοιχεία που καταγράφονται είναι χαρακτηριστικά για τη ροή του μαθητικού πληθυσμού και σκιαγραφούν την αβεβαιότητα που έχουν σήμερα οι μαθητές και οι οικογένειέςτους. Πολύ περισσότερο, αποδεικνύουν τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης που διαπερνά όλες τις βαθμίδες.

Η ροή του μαθητικού πληθυσμού
 Αν από τα στοιχεία της έρευνας παρατηρήσουμε εκείνα τα οποία αφορούν τη ροή του μαθητικού πληθυσμού κατά τα έτη 2004-2007 στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έχουμε αυτάπου φαίνονται στον πίνακα 1. Στον πίνακα φαίνεται ο μαθητικός πληθυσμός για κάθε τάξη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατά τα ακαδημαϊκά έτη 2004-2005, 2005-2006 και 2006-2007. Τα βέλη απεικονίζουν τη ροή των μαθητών από τη μία τάξη στην άλλη, ενώ οι απώλειες ανά τάξη κατά απόλυτο νούμερο και ποσοστό φαίνονται στα ενδιάμεσα κουτιά.

Από αυτά προκύπτουν μια σειρά από χρήσιμα συμπεράσματα. Το πέταγμα των μαθητών έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία ξεκινάει ήδη από το γυμνάσιο, εν μέσω δηλαδή της λεγόμενης υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Αν δούμε τα απόλυτα νούμερα, ένας αριθμός από 6.000 έως 7.700 μαθητές εγκαταλείπει το σχολείο κατά τη διάρκεια του γυμνασίου και αυτό είναι ήδη ένα αρκετά μεγάλο νούμερο. Το μεγάλο ξεσκαρτάρισμα, όμως, γίνεται στη μετάβαση από το γυμνάσιο στο λύκειο, όπου κατά μέσο όρο περίπου 1 στους 4 μαθητές(23,87% ή 24.543 μαθητές) δεν συνεχίζουν τις σπουδές τους.Τα στοιχεία αυτά αποδεικνύουν με τον πιο φανερό τρόπο αυτό που βιώνει ο μαθητικός πληθυσμός και στο σύνολό του ο λαός της χώρας. Μεγάλα ποσοστά μαθητών και από μικρές ηλικίες έρχονται αντιμέτωποι με ένα σχολείο που δεν τους χωράει. Κι αν οι υπεύθυνοι της έρευνας αδυνατούν να το εξηγήσουν επειδή η διακοπή των σπουδών γίνεται "απότομα", κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και "χωρίς εξηγήσεις", υπάρχει και η πολιτική πλευρά του ζητήματος που μπορεί να φωτίσει την κατάσταση. Είναι πολιτική επιλογή για το σύστημα και τις κυβερνήσεις του να δημιουργούν στρατιές αμορφωσιάς. Πρόκειται για εκείνη την τεράστια δεξαμενή από όπου θα αντληθούν οι αυριανοί άνεργοι, εξαθλιωμένοι, οι αμειβόμενοι με μισθούς πείνας, οι ελαστικά εργαζόμενοι, οι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα και ασφάλιση. Κι αν τα στοιχεία για τους πτυχιούχους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι επίσης απαισιόδοξα σε σχέση με την ανεργία και τα καταπατημένα δικαιώματα, μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό για τις χιλιάδες νέων που δεν τελειώνουν καν το γυμνάσιο. Αν ρίξουμε μια ματιά και στα στοιχεία που αφορούν τη δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση, τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα (Πίνακας 2).
Εδώ φαίνεται καθαρά ότι η τεχνική εκπαίδευση αδυνατεί να κρατήσει τους μαθητές στους κόλπους της και ο λόγος είναι ότι... γι' αυτό φτιάχτηκε. Για να αποσυμφορήσει τη γενική εκπαίδευση από μερικές χιλιάδες κόσμου και κατ' επέκταση να μειώσει κατά πολύ τον αριθμό των νέων που απαιτούν μια θέση στην τρίτη βαθμίδα. Οσα ακούγονται για την αναμόρφωση των τεχνικών σχολείων με βάση και τα αποτελέσματα του πρόσφατου διαλόγου στοχεύουν στον επαναπροσδιορισμό της σχέσης των μαθητών με την τεχνική εκπαίδευση και στο να την κάνουν περισσότερο ελκυστική προκειμένου να αποτελέσει πόλο έλξης. Χωρίς βεβαίως να προσφέρουν τίποτα περισσότερο από παχιά λόγια και μηδενική προοπτική.
Αν αυτά είναι τα στοιχεία της μαθητικής διαρροής, ποιες είναι αυτές οι χιλιάδες μαθητών; Από ποιες περιοχές προέρχονται και ποια η ταξική τους καταγωγή; Ρητορικό το ερώτημα, αλλά ας δούμε και τα στοιχεία.

Ταξική η προέλευση της διαρροής
Οι περιοχές στις οποίες εμφανίζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά διακοπής των σπουδών στο γυμνάσιο είναι η Δυτική Αττική, ο Πειραιάς, η Ροδόπη και η Ξάνθη. Σε σύνολο 54 περιοχών σε επίπεδο εκπαίδευσης, η Δυτική Αττική κατέχει την 47η θέση, η Ροδόπη την 54η και η Ξάνθη την 53η. Σε σύνολο 52 περιοχών και όσον αφορά το δείκτη κινδύνου φτώχειας, η Ροδόπη κατέχει την 44η θέση και η Ξάνθη την 45η. Ο κατάλογος αντίστοιχων αριθμών και δεικτών είναι μακρύς. Οσο όμως και να συνεχίσουμε να καταγράφουμε τα στοιχεία αυτά, το συμπέρασμα μένει το ίδιο. Οι φτωχότερες  περιοχές της χώρας είναι εκείνες στις οι οποίες εμφανίζονται τα μεγαλύτερα ποσοστά απόρριψης των μαθητών από την εκπαιδευτική διαδικασία.Και δεν πρόκειται για μια οποιαδήποτε απόρριψη, αλλά για τα αποτελέσματα μιας εκπαίδευσης βαθιά ταξικής. Που για χρόνια ολόκληρα μεταρρυθμίζεται και αναμορφώνεται με μοναδικό σκοπό να κρατήσει και να διευρύνει αυτό το χαρακτήρα.
Τέτοια θα είναι και τα χαρακτηριστικά του νέου γύρου επίθεσης που ανοίγει το σύστημα. Οι  επικείμενες αλλαγές και σε νομοθετικό επίπεδο θα έρθουν να σκληρύνουν τους ήδη δυσβάσταχτους όρους σπουδών της νεολαίας στη δεύτερη βαθμίδα. Και αυτή η πολιτική είναι που θα ξαναβγάλει στους δρόμους τους μαθητές, αντιμέτωπους με ένα σύστημα που τσαλαπατάει το μέλλον και τη ζωή τους.
Πηγές: Ερευνα ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ, Νοέμβρης
2009

Αναδημοσίευση από Προλεταριακή Σημαία, 30/01/2010 φ634