ΑΠΘ: Η ΚΝΕ-ΠΚΣ απαιτεί "ειδικευμένο προσωπικό" για την ...ασφάλεια των φοιτητών

Ποιον εξυπηρετεί η «φύλαξη» του Πανεπιστημίου;

Καταγγελία στις δυνάμεις της ΚΝΕ-ΠΚΣ για τις συστημικές της προτάσεις

«Η Σύγκλητος (του ΑΠΘ) εκφράζει δημόσια την υποστήριξή της στη θέση […] ότι για τα θέματα διακίνησης ναρκωτικών, παράλληλα με την πρόβλεψη του νόμου για αυτεπάγγελτη παρέμβαση της αστυνομίας, υπάρχει διαρκής πρόσκληση παρέμβασης της αστυνομίας στους χώρους του ιδρύματος.»

«Αντίθετα, να παρθούν άμεσα μέτρα […] πρόσληψης ειδικευμένου προσωπικού με ευθύνη του ιδρύματος, που θα φροντίζει την ασφάλεια των φοιτητών».

Εάν και εσάς η μόνη διαφορά που σας φαίνεται είναι πως το δεύτερο κείμενο είναι πιο διεκδικητικό στο αίτημα της ύπαρξης «φύλαξης» στο πανεπιστήμιο, τότε οι ανησυχίες μας για την κατάσταση στην αριστερά ευσταθούν. Το 1ο κομμάτι είναι απόσπασμα από ανακοίνωση της Πρυτανείας του ΑΠΘ για το ζήτημα της φύλαξης του πανεπιστημίου, ενώ το 2ο είναι απόσπασμα από ψήφισμα της ΠΚΣ όπως αυτό κατέβηκε σε ΔΣ στο ΑΠΘ (αναδιατυπωμένα ψηφίσματα κατατέθηκαν και αλλού).

Ανακοίνωση των Αγωνιστικών Κινήσεων ΑΕΙ – ΤΕΙ για τον ξυλοδαρμό συναγωνιστών στη Θεσσαλονίκη 23-6-13

Τα ξημερώματα της Κυριακής οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ- ΤΕΙ, δέχτηκαν απρόκλητη δολοφονική επίθεση στο Αστεροσκοπείο του ΑΠΘ, την ώρα που τελείωνε πάρτι που διοργάνωναν για την οικονομική ενίσχυση του φετινού τους κάμπινγκ.

Μια συμμορία από λούμπεν στοιχεία, με εμφανή τα σημάδια της επήρειας ναρκωτικών ουσιών και αλκοόλ, επιτέθηκε στα μέλη μας και σε φίλους που βοηθούσαν στην διοργάνωση του πάρτι. Επί μισή ώρα παλεύαμε να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας απέναντι σε γροθιές, κλοτσιές, κυνηγητό και ξυλοδαρμό του τύπου «πέντε εναντίον ενός». Αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστούν αρκετοί συναγωνιστές μας και να μεταφερθούν σε νοσοκομεία της πόλης με μώλωπες, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα.

Τα φαινόμενα χρήσης τοξικών ουσιών, γηπεδισμού και δολοφονικής μανίας που ξεσπά σε τυφλές κατευθύνσεις είναι πλέον καθημερινότητα για μια νεολαία που «νοσεί». Εκφράζονται με κάθε ευκαιρία, ακριβώς γιατί είναι η σαπίλα ενός εκμεταλλευτικού συστήματος που τα αναπαράγει. Δεν προσπερνάμε, βέβαια, και το γεγονός πως η δολοφονική διάθεση με την οποία επιτέθηκαν στα μέλη μας, δεν μπορεί απαραίτητα να δικαιολογηθεί από το ότι «ήταν αλλού». Συχνά, κομμάτια της νεολαίας που έχουν σπρωχθεί στο κοινωνικό περιθώριο και γενικότερα λούμπεν στοιχεία, στρατολογούσε, στρατολογεί και θα στρατολογεί το σύστημα για να προβοκάρει και να τρομοκρατήσει τους αγωνιστές, νέους και παλιούς, και συλλογικότητες και οργανώσεις που παλεύουν για τα δικαιώματα της νεολαίας και του λαού. Αλλά και για να συκοφαντήσει το Άσυλο, που παρά την νομική κατάργησή του από το σύστημα, εξακολουθεί να είναι νομιμοποιημένο στη συνείδηση του αγωνιζόμενου λαού και της νεολαίας.

Το σίγουρο είναι πως αυτές οι ενέργειες δεν μας φοβίζουν, αλλά δυναμώνουν την πεποίθηση μας να συνεχίζουμε με πείσμα να παλεύουμε για διέξοδο! Γιατί δεν αρμόζει στη νεολαία του λαού μας το κοινωνικό περιθώριο, ο «μαύρος θάνατος» των τοξικών ουσιών και ο αλληλοσπαραγμός. Αρμόζει η διέξοδος της ζωντανής αντίστασης, της συλλογικής πάλης σαν μια γροθιά για να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη ζωή και στην αξιοπρέπεια που το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης προσπαθεί να μας στερήσει. Οι απαντήσεις βρίσκονται στην πάλη μας για σπουδές-δουλειά-δημοκρατικές ελευθερίες στο πλευρό του λαού και σε αυτή τη κατεύθυνση, με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, θα βαδίσουμε.

Με αφορμή την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών...

"Έπρεπε να εξολοθρευτεί  μια ολόκληρη γενιά..."

αναδημοσίευση από τον Εξάντα: «ΠΑΚΟ» - Το ναρκωτικό που γέννησε η κρίση

Μέσα στο οικονομικό και κοινωνικό χάος που προκάλεσε η χρεοκοπία της Αργεντινής, ένα νέο ναρκωτικό εμφανίστηκε στη χώρα: «Το Πάκο» ή αλλιώς «ο κλέφτης του μυαλού», «ο εξολοθρευτής των φτωχών». Η εξάπλωσή του υπήρξε αστραπιαία.

«Το 2001, στο απόγειο της κρίσης. Όταν υπήρχε μεγάλη αβεβαιότητα στη χώρα. Όταν οι άνθρωποι δεν είχαν εργασία και αλλάξαμε 5 Προέδρους. Ήταν ένα πραγματικό χάος εκείνη την περίοδο. Τα άτομα που πουλούσαν ναρκωτικά μέσα στις γειτονιές επέλεξαν τότε να πουλήσουν το Πάκο, γιατί ήταν ένα ναρκωτικό φθηνότερο. Οι νέοι, ακόμα και παιδιά, άρχισαν να καταναλώνουν το πάκο», θυμάται η Βίλμα, που ζει σε μια από τις παραγκουπόλεις του Μπουένος Άιρες. Τα παιδιά της είναι και αυτά χρήστες του νεόφερτου ναρκωτικού.

Η Αργεντινή, χώρα εισαγωγής κοκαΐνης μέχρι το 2001, ξαφνικά μετατράπηκε σε χώρα παραγωγός. Πολλά παράνομα εργαστήρια άρχισαν να παράγουν υδροχλωρική, δηλαδή την κρυσταλλική κοκαΐνη, και από τα υπολείμματα  της κατεργασίας της έφτιαξαν το πάκο. Η τιμή του είναι πολύ χαμηλή, 50 λεπτά του δολαρίου το 1 γραμμάριο, και επομένως είναι προσιτό στους φτωχούς νέους, που εξαθλιώθηκαν ακόμη περισσότερο μετά την κρίση.

«Υπήρξε μια στρατηγική για να γίνει δημοφιλές το 2001 και κυρίως το 2002, όπου επίτηδες αποσύρανε από την αγορά τα δύο ναρκωτικά που στην Αργεντινή ακόμα είναι παράνομα και μεγάλης χρήσης, τη μαριχουάνα και την κοκαΐνη -και γεμίσανε οι δρόμοι με πάκο», εξηγεί ο Βάλδο Φερράρι, Διευθυντής λειτουργίας της Κοινωνικής Βοήθειας κατά των εθισμών του δήμου του Μπουένος Άιρες. «Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι έπρεπε να εξολοθρευτεί  μια ολόκληρη γενιά. Έπρεπε να εξολοθρευτεί μια γενιά εφήβων και νέων που δεν θα είχε δουλειά , δεν θα είχε θέση στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, δεν θα είχε δυνατότητες να ενταχθεί με κανέναν τρόπο με τον οποίο οι γενιές καταλαμβάνουν τον χώρο τους στη κοινωνία. Και επιπλέον, δεν έπρεπε να είναι παρούσες για να αντιμετωπίσουν και να αγωνιστούν για τα δικαιώματα τους, απέναντι σ’ αυτές τις πολιτικές εξουσίες».