Εμείς
οι εργαζόμενοι-φοιτητές βιώνουμε διπλή επίθεση. Από τη μία στο δικαίωμα μας στις σπουδές και από την άλλη
στους χώρους εργασίας μας.
Τα προβλήματα στα πανεπιστήμια είναι
πολλά! Οι εστίες είναι για λίγους και σε άθλιες συνθήκες. Στη λέσχη είτε
πληρώνουμε, είτε αμφισβητείται ο δωρεάν χαρακτήρας της. Στη σχολή δεν έχουμε
σύγγραμμα, μόνο σημειώσεις, που τις τυπώνουμε εμείς και τόσα άλλα. Βιώνουμε
δηλαδή μια
εκπαίδευση που είναι βαθιά ταξική και ο τίτλος δωρεάν είναι κατ’ επίφαση.
Για όσους μας λένε ότι εργαζόμαστε
για την καλοπέραση μας, τους απαντάμε ότι εργαζόμαστε για να σπουδάσουμε. Στο χώρο εργασία μας, δουλεύουμε ανασφάλιστοι, με χαμηλά μεροκάματα,
πολλές φορές απλήρωτοι. Δουλεύουμε
συνεχώς με τον εκβιασμό
της απόλυσης, λόγω της τεράστιας ανεργίας.