Πρεμιέρα για ''Τα κορίτσια της βροχής'' της Αλίντας Δημητρίου! Δευτέρα 6/2 στις 6μμ, ΟΛΥΜΠΙΟΝ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«τα κορίτσια της βροχής»

η ταινία της Αλίντας Δημητρίου 

για τις αγωνίστριες

της Αντιδικτατορικής Αντίστασης

στις 6 Φεβρουαρίου, 6μ.μ. στο ΟΛΥΜΠΙΟΝ

Με την ταινία «τα κορίτσια της βροχής»  ολοκληρώνεται η τριλογία της Αλίντας Δημητρίου για τη συμμετοχή της Γυναίκας στους πολιτικούς αγώνες κατά το δεύτερο μισό του αιώνα που μας πέρασε. Μια συμμετοχή που έχει αποσιωπηθεί.

Η ταινία αναφέρεται αποκλειστικά στις γυναίκες που ταλαιπωρήθηκαν και κακοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της επταετίας του «γύψου» και σήμερα καταθέτουν τη μαρτυρία τους.

«Τα κορίτσια της βροχής» τον καιρό της Χούντας ήταν μόλις είκοσι χρονών. Φυλακίστηκαν και βασανίστηκαν, γιατί πάλεψαν για τα ιδανικά τους. Πάλεψαν ισάξια δίπλα στους άντρες εκείνης της εποχής που αγωνίζονταν για τη δημοκρατία.

Στην ταινία καταθέτουν τη μαρτυρία τους 50 γυναίκες. Είναι ακόμη πολύ νέες, ενεργές και εξακολουθούν να πιστεύουν στον αγώνα που έκαναν. Είναι γυναίκες απ’ όλα τα κοινωνικά στρώματα που ακόμα και σήμερα τις δένει μια δυνατή φιλία.

Τις χαρακτηρίζει η ίδια περηφάνια, το ίδιο ήθος, το ίδιο πείσμα για την εδραίωση της  ανθρώπινης αξιοπρέπειας με τις Γυναίκες της Αντιφασιστικής Αντίστασης.

Τα κορίτσια της βροχής θεωρούν, μάλιστα, τον εαυτό τους συνέχεια των Γυναικών της Αντιφασιστικής Αντίστασης.

Μια από αυτές είπε «…είμαστε η συνέχειά τους και η δική μας συνέχεια είναι η σημερινή νεολαία» και το είπε αυτό μια γυναίκα που της στέρησαν τη δυνατότητα να κάνει παιδιά.

Σαν σήμερα...13 Αυγούστου

1968: Ο Αλέκος Παναγούλης προσπαθεί να ανατινάξει το αυτοκίνητο του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Στις 13 Αυγούστου 1968, η στρατιωτική Χούντα βρίσκεται ήδη ενάμιση χρόνο στην εξουσία, προσβάλλοντας κάθε έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας. Ιδρυτής της αντιστασιακής οργάνωσης «Εθνική Αντίσταση» επιχειρεί να δολοφονήσει με βόμβα τον δικτάτορα Γιώργο Παπαδόπουλο, στο Λαγονήσι. Τα εκρηκτικά, που ήταν τοποθετημένα κάτω από τον δρόμο που περνούσε το αυτοκίνητο του πραξικοπηματία, εκρήγνυνται 3 δευτερόλεπτα αργότερα και ο Παπαδόπουλος διασώζεται. Ο Παναγούλης συλλαμβάνεται μετά από μέρες, υφίσταται τρομερά βασανιστήρια, φυλακίζεται σε ένα τόσο μικρό κελί, όπου ζει «εντοιχισμένος» όπως αναφέρει, δραπετεύει και συλλαμβάνεται ξανά, για να αποφυλακιστεί τελικά το 1973 μετά από διεθνή κινητοποίηση. Σε συνέντευξή του στην Οριάνα Φαλάτσι ανέφερε σχετικά: «Δεν επιδίωξα να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Δεν είμαι ικανός να σκοτώσω έναν άνθρωπο. Επιδίωξα να σκοτώσω έναν τύραννο».