Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Πού να 'ναι αυτή η παράξενη σκιά που κυνηγάνε...



            Ήδη από το ξεκίνημα των εξεταστικών στο ΑΠΘ τον Αύγουστο, παρατηρήθηκε η ύπαρξη υπηρεσίας φύλαξης στο ίδρυμα, με αναβαθμισμένα χαρακτηριστικά, τόσο σε αριθμό, όσο και ποιοτικά (γιλέκα). Κάθε συσχέτιση, λοιπόν, με την καθιέρωση του θεσμού πανεπιστημιακής αστυνομίας κρίνεται παραπάνω από βάσιμη, καθώς οι "φύλακες" ισχυρίζονται πως προβαίνουν σε ελέγχους εισόδου φοιτητών με ύποπτα χαρακτηριστικά στο ΑΠΘ, ενώ οι εκκλήσεις πρυτάνεων, καθηγητών για τη δημιουργία της γίνονται συνεχώς εντονότερες. Τέλος να σημειωθούν τα face control στο ΕΚΠΑ και οι ανάλογες εξαγγελίες που έχουμε στην ΑΣΟΕΕ.


            Στόχος τους, όπως λένε, είναι η πάταξη του φαινομένου διακίνησης ναρκωτικών στους χώρους του πανεπιστημίου αλλά και η αποτροπή βανδαλισμών στις σχολές. Η αστυνομία, αν και μόλις το επιτρέψουν οι συνθήκες, θα ελέγχει τα πάσο των φοιτητών στην είσοδο και τι δουλειά έχει ο φοιτητής στο πανεπιστήμιο. Και εικόνες όπως το σκίσιμο αφισών και η απαγόρευση συνολικότερα της αφισοκόλλησης μαζί με τα κλειδώματα αιθουσών δεν έρχονται από το μακρινό μέλλον αλλά έχουν ήδη συμβεί σποραδικά. 

            Και τίθενται, λοιπόν, τα ερωτήματα: Θα μπορεί ο φοιτητής να μπαίνει στο πανεπιστήμιο μετά από κάποια ώρα; Τα ναρκωτικά είναι ο λόγος ή η πρόφαση ύπαρξης της πανεπιστημιακής αστυνομίας; Στο κάτω-κάτω, ποιοι έφεραν τη διακίνηση τους μέσα στους χώρους του πανεπιστημίου;

            Για μας είναι ξεκάθαρο ότι η πανεπιστημιακή αστυνομία δεν έρχεται προς όφελος μας, αλλά εναντίον μας. Έρχεται για μία νεολαία που οδηγείται μέρα με τη μέρα στην εξαθλίωση, που η απόκτηση πτυχίου γίνεται ολοένα δυσκολότερη, που η εντατικοποίηση (εργασίες, εργαστήρια, υποχρεωτικές παρουσίες, αλυσίδες μαθημάτων και προαπαιτούμενα) και η πειθάρχηση (πειθαρχικά συμβούλια, κυρώσεις στο φοιτητή αν αντιγράψει κ. ά.) είναι καθημερινότητα και πρώτα και κύρια για μια νεολαία που σπουδάζει με ν+2 χρόνια όριο σπουδών και με τις διαγραφές να βρίσκονται προ των πυλών. Γι' αυτή τη νεολαία, λοιπόν, το πανεπιστήμιο δεν θα είναι χώρος ελεύθερης ανταλλαγής απόψεων και πολιτικής ζύμωσης, συνελεύσεων και συνδικαλιστικών ελευθεριών, αγώνα και διεκδικήσεων αλλά ένας αποστειρωμένος χώρος που θα κυριαρχεί η τρομοκρατία.      

            Αυτή είναι, λοιπόν, η σκιά που κυνηγάνε. Φοβούνται οι ντόπιοι και ξένοι δυνάστες μήπως η νεολαία βγει ξανά στο προσκήνιο. Τρέμουν στην ιδέα μήπως η νεολαία διεκδικήσει πίσω τα κλεμμένα της δικαιώματα και τις κατακτήσεις της.

            Αξίζει, επομένως, να προβληματιστούμε στο αν θέλουμε (και αν μπορεί) η πρυτανεία να εγγυάται για τη δική μας ασφάλεια. Είναι γνωστό ότι το φαινόμενο της εγκληματικότητας εμφανίζεται εντονότερα τα τελευταία χρόνια και σε σύνδεση με την κατάσταση του φοιτητικού κινήματος αυτό τον καιρό, δηλαδή την ύφεση του. Γιατί τα πανεπιστήμια ήταν οι πιο ασφαλείς χώροι με την ύπαρξη συγκροτημένου φοιτητικού κινήματος και σε περιόδους κινητοποιήσεων, όπου οι σχολές ήταν ζωντανές και γεμάτες φοιτητές.  

            Απέναντι στη νέα πραγματικότητα που σχεδιάζουν, απάντηση των φοιτητών δεν μπορεί να είναι άλλη από την οργάνωση της πάλης τους. Κόντρα σε ακτιβίστικες λογικές ίδρυσης "δικών" μας ομάδων περιφρούρησης και ενάντια στην αναζήτηση λύσης από τις πρυτανικές αρχές. Οργάνωση της ενάντια στην παραβίαση του Ασύλου και τους ελέγχους μες στο πανεπιστήμιο. Οργάνωση της μέσα από τους Συλλόγους και τις Γενικές Συνελεύσεις στην κατεύθυνση οικοδόμησης εστιών αντίστασης σε κάθε σχολή. Με την ανασυγκρότηση, δηλαδή, μαζικού και ανυποχώρητου φοιτητικού κινήματος που θα υπερασπίζεται την ύπαρξη του και θα διεκδικεί ελευθερία στην συνδικαλιστική δράση και καλύτερους όρους σπουδών. Που θα διεκδικήσει ξανά πανεπιστημιακούς χώρους-Άσυλο. Που θα αντιπαλεύει γενικότερα την πολιτική εξαθλίωσης ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και πιο ειδικά τη συνεχή όρθωση νέων ταξικών φραγμών στους φοιτητές για την απόκτηση του πτυχίου.


  • ·         ΟΧΙ ΣΤΗ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ.

  • ·         ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ! ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου