Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Παύλος ζει…

Ένας χρόνος πέρασε από την ωμή δολοφονία του αντιφασίστα αγωνιστή Παύλου Φύσσα από το μαντρόσκυλο του συστήματος, τη Χρυσή Αυγή. Ο Παύλος ήταν γνωστός για την αντιφασιστική και κινηματική του δράση, τόσο μέσα από τα τραγούδια του, όσο και μέσα από τη στάση ζωής του. Γι΄αυτό και η δολοφονία του δεν ήταν τυχαία, ούτε ήταν άλλο ένα «μεμονωμένο περιστατικό».

Ήταν η δολοφονία ενός δικού μας ανθρώπου, που ενοχλούσε τους φασίστες και τα αφεντικά τους.

Δεν θα μπορούσαμε βέβαια να αντιμετωπίσουμε τη δολοφονία του Παύλου ξέχωρα από τη συνολικότερη επίθεση ενός βάρβαρου και εκμεταλλευτικού συστήματος, που γεννά και θρέφει το φασισμό.  Που, όταν δεν μπορεί να «πείσει», επιστρατεύει όλα του τα όργανα, για να χτυπήσει το λαό και τη νεολαία. Γι΄αυτό και ακολουθεί την πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που προωθείται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Μια πολιτική, που βρίσκει την έκφρασή της στις δολοφονίες μεταναστών, στις επιστρατεύσεις απεργιών και τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων, στις καταδίκες αγωνιστών, τη βίαιη καταστολή των λαϊκών αγώνων, την καταπάτηση των δημοκρατικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Φυσικά, για να βγάλει εις πέρας τα παραπάνω, το σύστημα έχει ανάγκη από μηχανισμούς, όπως η Χρυσή Αυγή. Έτσι, μπορεί να περνά πιο αποτελεσματικά την επίθεσή του τρομοκρατώντας και καταστέλλοντας το λαό.

Η δράση βέβαια του ναζιστικού μορφώματος είναι γνωστή. 

Όσο κι αν καυχιέται για το αντισυστημικό προφίλ του, δεν παύει να είναι το τσιράκι της ντόπιας αστικής τάξης και του ξένου κεφαλαίου και να υπηρετεί πιστά τους αφεντάδες του. Γι΄αυτό και στρέφεται ενάντια σε αγωνιστές και αριστερούς, γι΄αυτό και χτυπά με τον πιο ωμό και βάρβαρο τρόπο τους κολασμένους αυτής της γης. Και μπορεί οι λακέδες των ΜΜΕ «ανακαλύπτοντας» ξαφνικά τι είναι η Χρυσή Αυγή να βάλθηκαν να μας πείσουν, ότι «σοκαρίστηκαν» με τα σόδομα και τα γόμορρα του νεοναζιστικού μορφώματος, ξέρουμε όμως πολύ καλά, ότι μια χαρά «γνώριζαν» και συγκάλυπταν τόσα χρόνια το φασιστικό κατακάθι, στάζοντας ανέκαθεν δηλητήριο απέναντι στην αριστερά και το κίνημα. Αυτός εξάλλου είναι και ο ρόλος τους, να βγάζουν δηλαδή λάδι το σύστημα και να εναντιώνονται σε όσους το αμφισβητούν και το αντιπαλεύουν. Μπορεί επίσης, να βάλθηκε σύσσωμο το αστικό πολιτικό προσωπικό να «κυνηγήσει» και να «καταδικάσει» τους χρυσαυγίτες, ο λόγος όμως δεν είναι, ότι ξαφνικά άρχισε να αποκτά δημοκρατικά και προοδευτικά αισθήματα.

Προφανώς και η «δίωξη» της ναζιστικής οργάνωσης ήρθε να δέσει με τη θεωρία των δύο άκρων, που θέλει να τσουβαλιάσει την αριστερά και το φασισμό, έχοντας φυσικά ως άμεσο στόχο το «ένα άκρο», δηλαδή τον αγωνιζόμενο λαό, που παλεύει για το δικαίωμα του στη δουλειά και τη ζωή.

Εξάλλου, η «παράνομη» δράση της Χρυσής Αυγής, μια χαρά «νόμιμα» πέρναγε τόσο καιρό και συνεχίζει να περνάει, όπως και συνολικά η επίθεση του συστήματος. Άλλον θέλει να βγάλει «παράνομο» το σύστημα: τους αγώνες και την αριστερά.

Τρανή απόδειξη για το πώς το σύστημα, όχι μόνο εδώ αλλά σε όλη την Ευρώπη, αβαντάρει το φασισμό, αποτελούν τα γεγονότα στην Ουκρανία, όπου ΝΑΤΟ και ΕΕ, στα πλαίσια του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού με τη Ρωσία, ανοιχτά και απροκάλυπτα στήριξαν και ενίσχυσαν πραξικόπημα, που είχε σαν κατάληξη την άνοδο στην εξουσία φασιστικών και νεοναζιστικών δυνάμεων. 

Όλα αυτά, ένα πράγμα αποδεικνύουν: ότι σε καμία περίπτωση το ίδιο το σύστημα που ποντάρει στο φασισμό, δεν πρόκειται να τον πολεμήσει! Γι΄αυτό δεν τρέφουμε καμία αυταπάτη! Έχουμε ξεκάθαρο, πως το φασιστικό φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί, ούτε με όρους «νομικούς», ούτε βέβαια με όρους «βεντέτας». Ακριβώς επειδή ο αντιφασιστικός αγώνας είναι αγώνας ταξικός, ενάντια στο ίδιο το καπιταλιστικό/ιμπεριαλιστικό σύστημα, που γεννά και θρέφει το φασισμό.

Γι΄αυτό και το λαϊκό κίνημα είναι αυτό, που μπορεί πραγματικά να συγκρουστεί και να τσακίσει το φασιστικό κατακάθι και αυτούς που το στηρίζουν.

Από τη μεριά μας, ως φοιτητές, είναι ανάγκη πιο πολύ από τότε, ειδικά τώρα που η επίθεση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση κορυφώνεται μέσα από τις διαγραφές και το πέταγμα της νεολαίας έξω από τις σχολές, να συμβάλουμε στην οικοδόμηση ενός μαζικού και ανυποχώρητου φοιτητικού κινήματος, που αγωνιστικά και μαχητικά θα βαδίσει στο πλευρό των λαϊκών αγώνων και θα βάλει φραγμό στην πολιτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της τρομοκρατίας και του φασισμού. 

Να προετοιμαστούμε, για να προετοιμάσουμε τις νέες μάχες της γενιάς μας!

Σε αυτές τις μάχες θα μένει πάντα ζωντανή η φλόγα της Σταματίνας και του Ιάκωβου, του Μιχάλη, του Νίκου, του Αλέξη, του Παύλου και όλων των δικών μας ανθρώπων, που μας άφησαν νωρίς. Σε αυτές τις μάχες θα τσακίσουμε το φασισμό και το σάπιο σύστημα, που τον γεννά!
Η 18η του Σεπτέμβρη δεν είναι μια επέτειος. Είναι μια αφορμή να βγούμε μαζικά στους δρόμους, για να διαδηλώσουμε και η οργή μας να γίνει ποτάμι φουσκωμένο. 

Μέχρι οι φωνές μας και οι ανησυχίες μας να γίνουν ο εφιάλτης όλων όσων όπλισαν το χέρι του δολοφόνου.

ΠΑΥΛΟ ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου